verslagen fietstochten 2014

Sluitingskoers op spek en ei

Reeds op vrijdag werd besloten de rit naar zondag te verplaatsen. Niet alleen vanwege de weersverwachting maar ook vanwege het feit dat we de laatste officiële koers van het jaar willen “beginnen” met spek en ei.  Om 9:30 uur verzamelen de mannen zich om richting Bocholtz te vertrekken waar we  rond 10:30 uur verwacht worden bij Hoeve Scholtissenhof om daar te genieten van een lekker uitgebreid onbijt. De bedoeling is dat we er rustig naar toe zullen rijden. Maar ja, dat is nog nooit gelukt dus waarom vandaag wel. Enkel een kort oponthoud, vanwege een klein mechanisch defect aan de fiets van Roger brengt ons uit ritme. De mannen hebben waarschijnlijk honger, een andere verklaring heb ik niet. Keurig op tijd arriveren we bij de hoeve waar het redelijk druk is. Even uitzweten en dan volle bak aan het ontbijtbuffet. Natuurlijk mag het spek en ei niet ontbreken, het vormt de ondergrond van de rest van het ontbijt. Broodjes, croissants, brood, fruit en kannen koffie worden naar binnen gewerkt. Rond de klok van 12:00 uur zitten de mannen redelijk vol en besluiten we nog wat kilometers te maken aangezien het redelijk fietsweer is geworden. Nic neemt het commando en loodst ons weer door het mooie Limburgse land dat volop in de herfstkleuren staat. Hij beschikt vandaag over super benen want hij is niet van kop af te krijgen. En de rest harkt er maar achteraan. Nog een lusje via België en dan weer in een strak tempo via Eijsden terug naar Bunde. Hier is het Christian die de finale op gang brengt. Een spervuur aan demarrages, sommigen gaan kapot, een ander krijgt kramp, er wordt gelost en afgezien, en dat alles met een snelheid van ver boven de 40 km/u. Uiteindelijk valt het tempo in Elsloo weer stil en is er nog adem over om een pint te pakken op het terras van de Dikke Stein. Het seizoen zit er weer op. Al weer een geslaagd seizoen waarin we wederom gespaard beleven van valpartijen. Opvallen is ook het gering aantal lekke banden en andere mankementen aan de fietsen. De mooie vakantieweek rond het onbekende Molveno was zeker een van de hoogtepunten. Verder een aantal bijzondere tochten zoals; de zware Chouffe Classic, de snelle TBT, de superwarme rit naar Kaltherherberg. De gemiddelde ritafstand bedroeg net geen 120 km met 1250 HM en een gemiddelde snelheid van 29 km/u. Mooie getallen die overigens niet veel verschillen met die van de voorgaande jaren (klik hier). Enige minpunt was de opkomst welke negatief werd beïnvloed door de sleutelbeenbreuk van Joshua en de uitval van Nic als gevolg van een operatie. Het was  een mooi jaar, we hebben niet voor niets afgezien. De een wat meer dan de ander.   

 

Dit was het laatste verslag van het seizoen. De mannen blijven gedurende de winterperiode gewoon doorfietsen indien de weersomstandigheden het toelaten. De ritgegevens zullen wel bijgewerkt worden.

Verder zal de site waarschijnlijk een metamorfose ondergaan omdat jouweb.nl overgaat naar een nieuwe versie.    

 

Geplaatst door christian

Lees meer »

De terugkeer van de zomer.

Met z’n vieren staan we om 10:00 uur aan het vertrek. Christian, Pieter, Jack en Febian. Volgens de weermannen zal het vandaag schitterend weer worden, dus staan de mannen in korte broek aan het vertrek. Dit maak je niet vaak mee zo laat in het seizoen. We besluiten een ritje van 110 km te maken. Jack zal vandaag zijn oude vertrouwde plekje weer innemen, zeker als blijkt dat er toch wel een flink tegenwindje staat. De Geulhemmerberg is de eerste klim die we gezamenlijk omhoog fietsen. Vervolgens fietsen we richting Gulpen waar we de koning van Spanje bedwingen. De wegen liggen vol met gedroogde modder omdat de boeren volop bezig zijn om de oogst binnen te halen. Ook zij profiteren van dit schitterende weer. Inmiddels zijn ook de armstukken al uitgetrokken. Via Teuven rijden we richting Henri Chapelle. Bergop en met die tegenwind is het is stoempen geblazen om het tempo hoog te houden. Een markt blokkeert onze route zodat we even een omleiding moeten volgen. Een omleiding die ons even later op een nieuwe weg doet uitkomen. Maar de weg gaat over in een onverharde weg die uit lijkt te komen op een boerenerf. Jack heeft even contact met een boer op een ladder, die hem verteld of wijs maakt dat we de weg kunnen volgen. Waarschijnlijk heeft de goede man niet gezien dat we op racefietsen rijden met bandjes van 23 mm en 8 bar aan druk. Dit zou een perfect wegje zijn voor een Atb of Cyclocross wedstrijd. Opvallend is wel dat Pieter niet vloekt en alles gelaten over zich heen laat komen. Omdat we volgens Jack toch al halverwege zijn (dit hebben we nog wel eens gehoord) kunnen we beter doorrijden.We komen heelhuids beneden en belanden meteen al in Dolhain waar we meteen de bakker op zoeken, en vervolgens naar het terras fietsen om het gebak op te eten. Natuurlijk kunnen we nog buiten zitten en genieten van het weer. Na de pauze fietsen we richting Verviers waarna we de beklimming naar Andrimont nemen. Gelukkig hebben we vanaf nu de wind vaak mee en ondanks dat het af en toe nog wat omhoog gaat, loopt de snelheid weer op. We fietsen weer terug naar Henri Chapelle waarna we afdalen richting Homburg en Teuven. Snelheid dik boven de 45 km/u, heerlijk na al dat stoempwerk. Via Slenaken gaat het vervolgens richting Gulpen en van daaruit naar Schin op Geul en Valkenburg. Christian, Pieter en Febian draaien kop over kop rond waardoor het tempo niet meer stil valt. Na Valkenburg volgt in Haasdal de laatste beklimming waarna we via Geverik terugfietsen naar Elsloo. Natuurlijk moeten we deze mooie dag afsluiten met een terrasbezoek en een verdiende pint. Exact een gemiddeld jaarritje achter de rug; 120 km – 1200 HM en 29 km/u. Na een tweede pintje fietsen we op het gemak naar huis

Geplaatst door Christian

Lees meer »

De rentree van Roger en de badkuip van Joshua

Nu we bijna aan het einde van het seizoen zitten, de nachten kouder worden en het s ’morgens frisser is mogen de mannen een uur langer uitslapen. We vertrekken dus pas om 10:00 uur. Toch is het nog altijd redelijk warm voor de tijd van het jaar en verschijnen er zelfs nog mannen met korte broek aan het vertrek. Pieter heeft zich op het laatste moment moeten afmelden, zodat we met vier man zullen vertrekken. Maar we hebben vandaag een gastrenner onder ons midden. Nou ja gast, het is Roger die vorig jaar noodgedwongen moest stoppen vanwege een aanhoudende knieblessure. Hij heeft dit jaar de draad weer opgepakt en het begon hem toch weer te kriebelen. Waar en wat de oorzaak van dat kriebelen was heb ik maar niet gevraagd. Dus met 5 man van start voor alweer een nieuwe poging tot een afbouwritje. Een ritje van 100 km, met de gebruikelijke toegestane afwijking van 10% mag het dus 110 km worden. De aanloop is gelukkig vlak. Met een klein beetje tegenwind fietsen we twee aan twee richting Maastricht en Kanne. Het tempo ligt zoals gebruikelijk redelijk hoog. Regelmatig toch maar even aan Roger vragen of het niet te hard gaat, want we willen natuurlijk niet op ons geweten hebben dat hij straks weer een halfjaar uit de running is. Gelukkig kan hij het tempo goed aan en laat hij zich regelmatig op kop zien. Ook de overige mannen schuwen het werk niet. Via Vise rijden we naar Blegny en vervolgens richting Herve, hetgeen betekent dat we voortdurend omhoog moeten. De beklimmingen worden en group(je) omhoog gereden. Ook nu laat Roger zich weer van voren zien. Bij de bakker in Herve (bij de rotonde) zullen we pauzeren, we zitten net op de helft van de rit. Ook nu krijgt Roger weer het advies om vooral niet te forceren. De mannen zijn echt bezorgd. Na een relatief korte pauze hervatten we de rit waarbij de weg in het begin grotendeels naar beneden gaat. Via Charneux naar Aubel, en we hebben het geluk dat we de wind in de rug hebben waardoor het tempo regelmatig de hoogte in schiet. Na Aubel fietsen we nog omhoog richting Ulvend waarna we via Banholt terug rijden naar Cadier en Keer. Bij het Rooth is het Christian die bergop nog even doortrekt om zijn benen te testen. Vanaf nu gaat het weer in gestrekte draf terug naar Stein. Christian en Nic willen nog even een finale rijden, maar omdat het toch wat druk op de weg is wordt daar maar van afgezien. Als we in Catsop aankomen is de weg wat vochtig als gevolg van een regenbuitje. We hebben dus weer geluk gehad vandaag. Roger geeft te kennen dat hij het weer leuk vond tussen de Meulemannen en dat hij zeker nog wel eens mee wil. Van een geplande afbouwrit is natuurlijk weer niks terecht gekomen. Iets meer dan 1000 HM en een gemiddelde van net geen 30 km/u. Volgende week nieuwe poging, zullen we maar zeggen. Christian, Nic en Arnaud fietsen nog even  bij Joshua langs die een nieuwe attractie voor Stein op poten heeft gezet. Een openbaar badkamer, je moet er maar opkomen. Hij en ook Silvia zijn iedere dag te bewonderen als zij zich gaan douchen. Vanzelfsprekend is het op de moment dat Silvia zich doucht druk onder het balkon. Aangezien Joshua zelf nog flink aan het klussen is houden wij hem niet langer op. 

 

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Nu de meeste fietsclubs in de afbouwperiode zitten, besluiten de Meulemannen nog even een bordjesroute mee te pikken

Het zal een mooie “zomerse” dag worden dus daar moeten we van profiteren. Onder het motto: “beter laat dan nooit” of “de kers op de taart” is de keuze gevallen op de route Buissoniere met Tillf als startpunt. Dus nog een keer vroeg op zodat we rond 8:15 uur met de auto naar Tilff kunnen vertrekken. We zijn met vier man: Nic,  Arnaud, Christian en Pieter. Rond de klok van 9:30 uur zijn we klaar om te vertrekken voor een, op papier, pittig rondje. We beginnen gelukkig met een vlakke aanloop van z’n 6 kilometer, waarna we de heuvelzone in trekken. En hoe, nauwelijks nog een vlakke meter te bekennen en de beklimmingen volgen elkaar snel op. Lange, korte steile ze zitten er allemaal in. Arnaud vraagt zich af waar hij aan begonnen is, hij had zelf een vlak rondje in de planning staan. Maar ook de andere mannen vragen zich af of dit wel een wijs besluit is, om zo laat in het seizoen een dergelijke tocht te rijden. Maar ja, we zijn er aan begonnen dus nu moeten we ook door zetten. Het is een mooie route, met alle ingrediënten die daarvoor nodig zijn. Mooie vergezichten, mooie landhuizen, kastelen ed, goede en natuurlijk ook bobbeldebobbel- wegen, maar over het algemeen zijn het rustige wegen met nauwelijks verkeer. En opvallend nauwelijks fietsers. Ik denk dat we nog geen 10 fietsers zijn tegengekomen. (buiten een groep van 14 man uit Maasmechelen op de pauzeplek) Gedurende de eerste 50 km overbruggen we gemiddeld 200 Hm per 10 km. Pittig dus, als je bedenkt dat bijv. de slingerberg in Geulle maar 60 hm heeft. Als dit zo aanhoudt zullen er slachtoffers gaan vallen, de vraag is dan alleen hoeveel. Voor de rest loopt alles “gesmeerd” enkel een lekke band van Christian houdt ons even op. Na ongeveer 50 km begint de zoektocht naar een geschikte locatie om te pauzeren, hetgeen een hele opgave is in dit dunbevolkte gebied. Gelukkig komen we na dik 70 km en bijna 1400 HM! in Hamoir aan waar zich diverse terrasjes bevinden. We vinden een mooi plekje langs de Ourthe waar het ook nog eens gezellig druk is. Ondanks dat de ober zich de longen uit zijn lijf loopt duurt het redelijk lang voordat we onze Croque monsieur voorgezet krijgen, maar het is mooi weer en hebben “alle tijd”. Na de pauze beginnen we gelukkig met wat vlakkere wegen. Het blijkt al snel dat de tweede helft van de route wat minder zwaar is. Het gas kan er weer op, zodat we wat kilometers kunnen maken, want door al dat geklim is het gemiddelde dramatisch laag. Toch blijft het nog regelmatig omhoog gaan en beginnen we de benen toch wel te voelen. Ook de omgeving is nu anders, wat meer akkers hetgeen aangeeft dat de route geen moment verveelt, er valt altijd wel wat te zien. Met de wegen valt het gelukkig wel mee, al is het altijd opletten geblazen. Na 110 km begint zo langzaam aan het eindpunt in zicht te komen. Via een lange afdaling duiken we Esneux in en de laatste 8 kilometer zijn weer vlak. Waarschijnlijk hebben Pieter en Nic nog iets over, want vlak voor Tilff draaien ze weer de route op voor een tweede toerke. Christian en Arnaud fietsen gewoon terug naar Tillf met als excuus;  “effe een banaantje en de lampjes halen” Als de klok 4 uur slaat fietsen we gezamenlijk de parkeerplaats weer op. Het was een mooi rondje, met het zwaartepunt in de eerste helft van de rit. De mannen hebben weer een mooie prestatie geleverd. Het was de 3de zwaarste rit (op basis van de HM /p. KM) van het toch al zware seizoen. De fietsen worden weer opgeborgen waarna we naar huis rijden. Alweer een mooie fietsdag, mede dankzij het mooie weer.

    

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Grenspaal 12

Geen Jack, geen Febian maar wel Nic, Pieter, Christian en Arnaud die net iets te laat komt aanlopen. Reden; er zat hem nog iets dwars dat er niet uit wilde komen. Kan he!. Zo laat in het seizoen is altijd de vraag waar we naar toe zullen gaan. Gelukkig hebben we dan Nic nog die wel iets weet. Naast wegkapitein wordt hij ook als kopman aangewezen. Hij heeft er een tijdje uitgelegen en is daarom nog het meest fris. De overige drie knechten (de koplopers in het KM klassement) hebben al een zwaar en lang seizoen achter de rug. Daarnaast blijkt dat Arnaud ook nog eens superslechte benen heeft. We zetten koers richting…. Ja dat is dus nog even de vraag. Maar het begin is niet makkelijk. We fietsen via Schinnen, Hoensbroek, Klimmen richting Bocholtz.( ja hoor die zit er weer in) En het gaat meestal over smalle wegjes binnendoor, draaien en keren, omhoog en omlaag. Nic maakt zijn rol als kopman meteen waar, hij  fietst continue bij de eerste vier van de groep. De zon is al geruime tijd van de partij waardoor het inmiddels aangenaam fietsweer is geworden. Dit in tegenstelling tot de verwachtingen van de diverse weerkundige, waaronder weervrouw Els Krol die mist en laag hangende bewolking voorspelden. In Bocholtz steken we de grens met Duistland over. Maar ook hier vinden we nauwelijks een vlakke weg, Nic weet de heuveltjes weer te vinden vandaag en Arnaud ach germ die zit maar af te zien. Na het korte uitstapje bij onze oosterburen fietsen we via Vaals en Camerig naar Epen. Nic wil vandaag gaan pauzeren bij het zuidelijkste punt van Nederland. De drie knechten flapperen vooralsnog met de oren, al wordt steeds duidelijker waar dat is. Na alweer het nodige klimwerk komen we uit in Sippenaeken. Toch voor alle zekerheid eens opgezocht of Nic wel gelijk heeft met zijn zuidelijkste plekje. En ja hoor lees hieronder:

Kuttingen - Klein-Kuttingen is de zuidelijkste plaats van Nederland. Het gehucht ligt iets ten zuiden van het dorpje Kuttingen, op de grens met België in het golvende Zuid-Limburgse heuvellandschap. Klein-Kuttingen is een gedeeld gehucht. Alleen een simpel straatnaambordje verwijst naar de plaats. Het grootste deel van het plaatsje ligt in België en heet daar Sippenaeken. Het zuidelijkste puntje van ons land ligt iets ten zuid-westen van Kuttingen en wordt gemarkeerd door Grenspaal 12. Om er te komen moet je over een Belgische weg. De grenspaal staat onder een grote boom, met uitzicht op een mooi Belgisch kasteeltje.


Vanaf het zuidelijkste punt van Nederland heb je een mooi uitzicht op dit kasteeltje net over de grens

Op het zonovergoten panorama terras is het goed toeven, jammer dat we ons geen pint kunnen veroorloven. Het blijft bij koffie, fris en vlaai. Even later komt ook de fietsgroep van Els (de weervrouw) met ons ex-lid Roger in de gelederen, hier pauzeren. Toeval, of toch niet, aangezien Els vandaag ook wegkapitein is. Na de pauze meteen weer omhoog en weer en nog eens en Arnaud blijft maar kreunen. “Nog even een lusje en dan fietsen we terug” aldus de kopman. Dat er weer een beklimming in zit zegt hij op dat moment maar niet. Zijn recent ontdekt nieuw bergje in de buurt van Julemont wil hij nog wel eens omhoog fietsen, aangezien we de vorige keer het laatste stuk fout zijn gereden. Dus nieuwe en hopelijk laatste poging. Even moeten we voorzichtig een bochtje nemen aangezien er een slang over de weg ligt. Gelukkig geen giftige maar een waterslang. Een honderd meter verder ineens een knal. Is het de waterslang? Of wat is het. Pech, het is de achterband van onze kopman. Een scheur van 10 cm in de binnen en buitenband, en helaas niet meer te repareren. Er zit niets anders op dan het thuisfront te bellen en vervoer te regelen, want een fietsenzaak tref je hier nauwelijks aan. Wat nu, de drie knechten zien het niet meer zitten, zonder kopman, een knecht met slechte benen en een knecht die door zijn reserves is. We besluiten de kortste weg met aangepaste snelheid naar huis te fietsen. Via Eijsden en dan over het fietspad richting Meerssen. Gelukkig gaat het met Arnaud wat beter, maar Christian is net op tijd volledig op. Op het tandvlees bereiken we Elsloo en sluiten we de rit af met een pint. Misschien de laatste dit seizoen. Het was een enerverend, pittig ritje.

 

 

 

 

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Goed gedaan Jochie!

Inmiddels zijn er 4 man (Nic, Jack, Pieter en Christian) aanwezig als Arnaud belt dat we effe moeten wachten omdat hij ook zal mee gaan, hij zal eventueel afdraaien als het niet gaat. Hij heeft namelijk een wandelvakantie in de Oostenrijkse bergen en een lange terugreis met de auto in de benen. Volgens Nic zullen we al snel wat regen krijgen, dus wordt buienradar nog even bestudeerd. En inderdaad er trekken wat regenbuien over. Toch besluiten we richting Theux te fietsen. Als we in de buurt van Schimmert komen begint het inderdaad al wat te druppelen. We bevinden ons net onder een scheidingslijn. Links prachtig mooie blauwe hemel en rechts heeft de bewolking de overhand. Gelukkig gaan we de goed kant op en blijft het bij wat gedruppel. Via de Sibbergrubbe richting Margraten en de Planck. Jack lijkt vandaag over superbenen te beschikken want hij doet gewoon zijn deel van het kopwerk en moet zelfs af en toe teruggefloten worden, dit vooral nadat Pieter hem wat heeft geprikkeld. (hij heeft namelijk woensdag geen kopwerk verricht). We fietsen langs het oorlogskerkhof richting Hendrik Kapelle en dan in dalende lijn naar Dolhain. Ondanks dat dit een mooi afdraaimoment is blijft Arnaud ons gewoon volgen. Even buiten Dolhain draaien we rechts op en beginnen we aan de lange, “favoriete” klim van Arnaud, door Hevremont. Toch altijd pittig, zeker in combinatie met het slechte wegdek. Ook hier laat Jack zich weer van zijn beste kant zien, door in de voorste gelederen omhoog te klimmen. Ook Arnaud houdt keurig stand. Na de klim volgt de lange afdaling richting Polleur en Theux, waar we zullen pauzeren. Als we op het terras zitten laat de zon zich ook weer zien. Koffie en fris en een vlaai van de naastgelegen bakker en vervolgens weer op pad. We fietsen over vlakke wegen langs de rivier de Vesdre terug naar Nessonvoux en nemen vervolgens de klim omhoog naar Olne. Het ergste klimwerk hebben we nu achter de rug. Het gaat grotendeels in dalende lijn richting Blegny. Onderweg belanden we nog regelmatig op het parcours van  de MH2d (Mergelheuvelland 2 daagse) We besluiten via Vise en langs het kanaal terug te fietsen. Twee aan twee in een tempo dat Arnaud kan bijbenen, want die hangt er nog steeds aan. Als we in Kotem aankomen bevinden zich donkere wolken boven ons, toch nemen we nog even de tijd om een pintje te drinken. Die hebben Jack en Arnaud zeker verdient. Goed gedaan mannen.

Geplaatst door christian

Lees meer »

Rondje Zuid Limburg

Na Aramis, Athos en Porthos (drie musketiers) en kwik kwek en kwak (drie eendjes) vormt zich vanaf vandaag een nieuw trio: Jeck en de Schleckies, want de overige mannen zijn allemaal verhinderd. Jack heeft zijn tactiek voor vandaag al weer klaar, afwachten en zo weinig mogelijk kopwerk doen. Pieter wil vandaag eens een rustig ritje, dus zal Christian zich moeten aanpassen. Het is bewolkt en grijs als we op pad gaan. Richting Bemelen, hetgeen betekent dat de eerste 20 km vlak verlopen. Ondanks dat Jack niet op kop wilde komen neemt hij de eerste 10 km samen met Christian voor zijn rekening. (zouden ook de laatste zijn) Vanaf Sint Antonisbank begint de heuvelzone richting St- Geertruid en Noorbeek. Steeds van die venijnige kuitenbijters , afgewisseld met toch wat langere beklimmingen die je toch wel gaat voelen. Onderweg belanden we regelmatig  tussen de toerfietsers van Boogies Extreme. Hoe dichter we in de buurt van België komen hoe donkerder het wordt. Mist die samenklontert tot druppeltjes en vervolgens neer slaan op bril en helm. Wat een shit weer, dacht dat we heerlijk nazomerweer zouden krijgen. In Ulvend aangekomen maken we nog een extra lusje met alweer een pittige beklimming .Snel terug naar Limburg in de hoop dat daar het weer wat beter is. En inderdaad, als we onder aan de Camerig aankomen lijkt alles wat vriendelijker. Wat minder is dat Christian via het Vijlenerbos naar Holset wil om daar te pauzeren. Gelukkig stemmen de overige twee er mee in. Met z’n drieën fietsen we rustig omhoog waarna we even later de afdaling naar Vaalsbroek nemen en binnendoor naar Holset fietsen. Net voor de stop ineens een gekraak. Jack is even aan het bijschakelen, zowel voor als achter, met als gevolg dat de ketting bij het slotje loslaat en de ketting in allerlei vreemde positie om de derailleur terecht komt. Een geluk dat hij niet ten val komt. We besluiten de laatste 60 meter tot aan het terras te lopen om daar het euvel te verhelpen. Gelukkig heeft Jack een plastic, links en rechtshandig, handschoentje bij zich zodat Pieter (hij heeft overal zijn mannetjes voor) zijn handen enigszins schoon houdt. Al lopend naar het terras heeft Jack een gedeelte van het kettingslotje verloren. Ook dat nog. Maar Christian heeft een uitgebreid assortiment aan slotjes bij zich zodat we alles snel verholpen hebben. Nu snel een kopje koffie met vlaai, daar zijn we aan toe. We hebben tot dan meer dan 900 hm overbrugd en dat in 45 km als je de vlakke aanloop niet mee telt. Dus toch wel pittig. Na de pauze toch nog even op zoek naar het slotje, dat toch nog wordt gevonden. Gelukkig laat de zon zich ook weer eens zien. Via Orsbach en Bocholtz fietsen we richting Eys waar we weer in Boogies terecht komen. De deelnemers moeten de Eyserbosweg omhoog waardoor wij “maar” besluiten de Trintelerberg omhoog te fietsen. Ook nu weer gebroederlijk bij elkaar in een keurig tempo. De laatste lange beklimming want wat nu nog volgt stelt niks voor. Door al dat geklim is het gemiddelde toch wat gezakt. Meule onwaardig eigenlijk, dus toch maar iets harder gaan fietsen. Kan ook want het gaat regelmatig naar beneden. Via Klimmen en Hulsberg fietsen we terug naar Schimmert waarna we nog een extra lusje maken via Spaubeek. In Geverik schudt Pieter nog eens even aan de boom, maar de overige mannen breken niet. Nu rustig uitfietsen en nog even een pint bij de Dikke Stein. Pittig ritje, zeker met z’n drie.

Geplaatst door christian

Lees meer »

Vandaag nog eens een normale vertrektijd aangezien het normaal weer is.

Droog, bewolkt, beetje mistig maar toch aangenaam koersweer. Met 5 man aan het vertrek voor een ritje naar Venwegen (D). Als we richting Beek fietsen halen we de mannen van de Schepersgroep in die aan een wandeletappe bezig zijn, althans daar lijkt het in ieder geval op. Gelukkig  gaan zij richting  Geverik en wij richting Adsteeg zodat we ons eigen tempo kunnen fietsen. In de buurt van “de Meule” ligt er split op de weg zodat we nog even een omwegje via Genhout moeten maken.  Zou sonde zijn van de steenslag want de Schleckies hebben hun raspaardjes  van stal gehaald. Even later als we richting Walem rijden zien we de Schepersgroep weer voor ons fietsen. Maar ook nu scheiden zich de wegen al weer snel, wij duiken naar beneden richting  Schin op Geul. Als we richting Wijlre fietsen halen we alweer een Steinse groep in. Nu zijn het de mannen van WTC Hendrix Bouw, aangevoerd door ons aller Piet die de zweetdruppels of snotterbelle alweer aan zijn neus heeft hangen. De mannen fietsen trouwens een mooi tempo ondanks hun toch wel respectabele leeftijd. Aangezien de gemiddelde leeftijd van onze groep een stuk lager is halen we ze toch in. Bij Wittem wordt het ineens wel erg druk op de weg als gevolg van de ODS classic. Een lange rij staat te wachten voor het stoplicht richting Partij. Gelukkig hebben we er niet al te veel last van en kunnen we goed doorfietsen. Via Mechelen richting  Slenaken waar we de grens oversteken. Het klimwerk kan beginnen. Het werk wordt trouwens wederom keurig verdeeld. Steeds vormen zich twee koppeltjes; de Schleckies, en Arnaud en Nic. Jack heeft vandaag een vrije rol die hij dan ook keurig uit voert. Al lijkt het meer op een storende rol want telkens als hij over neemt gaat het tempo omhoog, dan begint hij om te kijken om vervolgens weer als laatste man in te schuiven. De bedoeling is in ieder geval goed zullen we maar zeggen. Via Montzen, Lontzen en Walhorn fietsen we naar Raeren, waar we het hoogste punt van de dag bereiken, dik 400 mtr hetgeen trouwens ook is te voelen aan de benen want we hebben tot dan goed doorgetrapt. Gelukkig krijgen we nu wat langere afdalingen waardoor we wat kunnen herstellen. Als we rond de 75 km op de teller hebben staan arriveren we in Venwegen waar we vandaag zullen pauzeren. Koffie, cola en Kuchen voor een schappelijke prijs. Nadat we weer op kracht zijn hervatten we de terugreis die begint met wat  gedruppel, wat miezer. Een donkere wolk boven ons, die we net achter ons kunnen laten. Voordeel van deze rit is dat het tweede stuk vaak naar beneden gaat, en dus de snelheid omhoog. Als we even verder tussen de landerijen terecht komen doemt een strontstroom voor ons op. De mannen op de raspaardjes gaan meteen in de remmen, Arnaud past het tempo ook even aan maar Nic en Jack knallen  met volle snelheid door de koeiestront die daardoor in de rondte spat. Die “oudjes”  komen nog uit het boerentijdperk en zijn dat gewend. Ondanks dat we nu regelmatig dalen, gaat het nog regelmatig omhoog zoals de klim naar het tweelandenpunt in Gemmenich. Vervolgens fietsen we naar Vijlen en dalen we terug naar Partij. De laatste serieuze klim is de Ingber, die toch nog vlot genomen wordt. Niemand die echt in de problemen komt. Tot slot nog even een lusje over het plateau van Margraten en dan weer in gestrekte draf richting Meerssen. Inmiddels hebben we gezelschap gekregen van een andere fietser die probeert zo veel mogelijk van ons werk te profiteren. We laten hem maar begaan, misschien een toekomstig lid. Als we via Bunde richting Elsloo fietsen gaat het tempo weer flink omhoog. Toch gek, wat zou de reden hiervan zijn. In Elsloo aangekomen heeft Jack  dorst gekregen een dirigeert ons naar de Dikke Stein. De rit wordt onder het genot van een heerlijke pint geëvalueerd. Conclusie: geluk gehad met het weer, mooie rit en behoorlijk tempo. Dik 140 km dik 1500 Hm net geen 30 km/u gemiddeld. Dus die pint hebben we verdiend

Geplaatst door christian

Lees meer »

Alleen de olijfbomen ontbreken.

 

Zaterdagmorgen, de weersverwachting is weer eens knudde, zo ook het wolkendek. Buienradar laat ook niet veel soeps zien, en de mannen hebben niet veel zin zo blijkt na wat telefoontjes en sms-jes. Besluit is dus toch weer snel genomen. We stellen de rit uit tot morgen in de hoop dat het dan wat beter is. En de laatste tijd hebben we vaak geluk gehad, dus waarom nu niet. En ja hoor zondag lijkt wat beter te worden ondanks de slechte voorspellingen. Met z’n zessen staan we aan de start voor een ritje naar het noorden aangezien buienrader nog wat neerslag laat zien boven Maastricht en die kanten. We hebben de wind in het voordeel en het tempo is aangenaam maar toch hard. Continue rijden we toch wel rond of boven de 35 km/u en het werk wordt weer goed verdeeld. Alleen Arnaud laat zich niet van voren zien. Via Echt rijden we naar Koningsbosch waar we de neutrale weg richting Schinveld nemen. De nieuwe rotondes breken regelmatig het tempo maar geven ook de benen even wat rust. De wind staat schuin van voren waardoor de kans op waaiervorming toe neemt. Het lijkt wel een etappe van de Vuelta alleen de olijfbomen ontbreken en de temperatuur is wat minder. De groep is echter te klein om een waaier op te zetten, maar ook de onderlinge verschillen zijn klein. Toch blijft het tempo hoog. Als we in Schinveld aankomen staat er nog altijd in gemiddelde van boven de 33 km/u op de teller. Vervolgens fietsen we richting Merkelbeek en wordt het parcours ook wat glooiender. Wegen waar we niet al te vaak komen, dus gewoon wat improviseren. Ook Arnaud laat zich nu van voren zien, he he, het zou tijd worden. Vervolgens nemen we nog wat wegen uit de Eneco Tour mee en belanden we uiteindelijk in Spaubeek. Van hieruit rijden we omhoog richting Schimmert. Altijd een moeilijk stuk, zeker met wat tegenwind. Toch valt de groep niet uit elkaar. Zei toch al, de verschillen zijn klein. Nog wat kleine lusjes erbij nemen omdat het nog altijd redelijk weer is. Haasdal naar beneden en via Meerssen terug. Bij het vliegveld vallen wat lichte regendruppeltjes en hangen er een paar dreigende wolken in de lucht. Reden om toch maar de terugweg te hervatten. In een, nog altijd, strak tempo fietsen we terug naar Stein. Jack geeft aan dat het goed ging, maar niets van de omgeving heeft gezien, hetgeen aangeeft dat er behoorlijk is doorgefietst. We hebben toch nog 86 km kunnen fietsen en we hebben het droog gehouden. Dus wederom een goed besluit genomen.

 

Geplaatst door christian

Lees meer »

oh zit wer hie!

 

Wederom zijn de weersvoorspellingen niet zo goed, maar het is in ieder geval droog dus een normale start van de zaterdag. Toch heeft Nic nog even twijfels want volgens diverse weersite’s zou het al vroeg gaan regenen. Febian is vandaag aan de late kant, dus beginnen de 4 mannen die al in de keuken zitten te wachten zich zorgen te maken.  Net als we 112 willen bellen horen we klik, klak, klik en komt hij binnen lopen. Problemen met de binnenband. Omdat er toch nog regen voorspeld wordt besluiten we niet al te ver te gaan, een aangepaste route met een onbekende bestemming. Ja richting Blegny, maar hoe? Jack voelt meteen al dat hij vandaag geen goede benen heeft en zal een groot gedeelte of eigenlijk de hele rit achterin vertoeven,  tot voor een paar weken geleden zijn favoriete stekkie. Dit betekent wel dat de overige 4 mannen het werk mogen en dus ook moeten opknappen. In een strak tempo, met alweer een tegenwind fietsen we richting Eijsden en binnendoor naar ’s-Gravenvoeren vanwaar we klim naar Heydt nemen. Zo die hakt er meteen in, na die toch wel snelle aanloop. Als we boven komen en de grote weg (N608 voor de kenners) naar Aubel oversteken heeft Febian zijn eerste “oh zit wer hie” moment. Ja dat krijg je nou als je tijdens de tochten zit te wauwelen en niet om je heen kijkt. Ondanks dat we in de buurt blijven weet Nic toch nog een paar nieuwe weggetjes te vinden,  goed geasfalteerd en ook nog met een behoorlijke stijgings%. En wederom volgen er weer van de “oh hie komme wer oet” momenten. Even achter Blegny beginnen zich toch wat donkere wolken aan de lucht te vormen. Zal Nic toch gelijk gaan krijgen. Voor alle zekerheid  besluiten we terug te draaien. Belandden we een tweetal weken nog in een wielerkoers, nu rijden we ons vast in een brocante, loopwedstrijd en kermis, alles in 1, dat kan alleen in België. Helaas nemen we ons niet de tijd de botsauto’s uit te proberen. We dalen af naar Dalhem en fietsen  terug naar ’s-Gravenvoeren om nog een extra lusje te maken aangezien het wolkendek weer openbreekt en de zon zich weer laat zien. “We gaan de Crindael omhoog”, zegt Nic. De wat! Niemand weet dat de klim naar de Plank zo heet, maar we weten wel hoe die aanvoelt want we hebben hem al vele malen omhoog gefietst. Vervolgens duiken we bij Brasserie “Het Rode Bos” weer naar beneden en fietsen we door naar Slenaken. Hier pakken we nog even de Loorberg om vervolgens  via Crapoul naar Gulpen te fietsen. Het tempo gaat even omhoog tot ver boven de 40 km/u. Dan de Koning van Spanje naar beneden en in Gulpen nog even binnendoor naar Ingber, ook al weer z’n k…. stuk. Alweer een aanslag op de benen of gaat het ontbreken van een pauze  ons opbreken? Een stuk verder, na de afdaling van de Geulhemmerberg heeft Nic nog z’n  leuk wegje in de aanbieding.  Volgens mij is deze naamloos, want hij gaat door het bos en komt uiteindelijk onder aan de beklimming naar Haasdal uit. Op deze beklimming laat Christian zien toch nog iets over te hebben en komt als eerste boven, nadat hij nog even een ander fietsgroepje heeft afgezeikt. Febian heeft het op dat moment wel gehad en ook Jack heeft het even moeilijk. Via Schimmert fietsen we in een normaal tempo terug naar Stein, waar Nic ons nog trakteert op vlaai, koffie en een glaasje bier. Joshua voegt zich ook bij de groep en praat ons bij over zijn blessure. Ondanks het mindere weer toch nog een mooi pittig ritje kunnen maken.

 

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Toch effe kijken naar de Eneco Tour

De aanloop naar de start van de tocht van vandaag is een kopie van vorige week zaterdag. Nog een regenbui rond acht uur, nat wegdek, sms-rondje, en de beslissing om het tijdstip van vertrek te verplaatsen naar 10:30 uur. En weer hebben we geluk, het wolkendek breekt open, de zon laat zich weer regelmatig zien en het wegdek droogt langzaam op. Enige verschil met vorige week is dat Febian de plek van Arnaud heeft ingenomen, in principe dus een versterking van de groep (even Arnaud een beetje prikkelen). Zij aan zij fietsen we richting Valkenburg waar we de Daalhemmerberg in een strak tempo omhoog rijden. Het kopwerk wordt, zoals de laatste weken steeds gebeurt, netjes verdeeld. Via Margraten fietsen we verder richting St-Geertruid en vervolgens s-Gravenvoeren. Van hieruit volgt de lange weg omhoog richting Aubel. Blijft toch altijd een moeilijk stuk zo ondervindt met name Jack die op het einde de groep even moet laten gaan. Als we bij Aubel arriveren belanden we op het parcours van de Eneco Tour. We fietsen nog een stukje door tot bij Homburg en vragen daar aan een paar signaleurs hoe laat het peloton zal langskomen. Volgens beide mannen zou dat rond “une heure” zijn, dus besluiten  we nu maar te pauzeren, we zitten immers halverwege de tocht en hoeven maar een half uurtje te wachten. Vlak langs de weg in de zon op het terras, kopje koffie en wachten op de echte mannen. Even later horen we van een oud Steindenaar dat de mannen pas rond 13:30 uur zullen langskomen hetgeen betekent dat we nog effe geduld moeten hebben. En inderdaad rond dat tijdstip begint de spanning bij de toeschouwers, zover die er zijn, toe te nemen. Een kopgroep met o.a.Tom Boonen en Nick Nuyens, op 5 minuten gevolgd door een wandelend peloton. “Dit tempo kunnen wij ook aan” is de mening van de Meulemannen. We zullen er nooit achter komen aangezien wij een andere weg nemen. Via Montzen en Moresnet  fietsen we naar Gemmenich en beklimmen we de Vaalserberg. Hier is het Febian die in het begin het tempo bepaalt en dus aantoont nog over goede klimbenen te beschikken. Maar ook Christian kan er nog wat van en neemt richting top toe de kop over. Het groepje valt weer even uit elkaar maar boven wordt er weer keurig gewacht. Na de afdaling van het “dak van Nederland” fietsen we binnendoor naar Vijlen. Het uitzicht over Limburg blijft altijd even mooi. Iets minder mooi zijn de donkere wolken die in de verte te zien zijn. Waarschijnlijk is dit ook weer de rede dat het tempo omhoog gaat. Eerst dalen we weer verder richting Mechelen en Wittem. Maar ook na Wittem blijft het tempo weer hoog. We draaien goed rond, zelfs Jack weet nu hoe het moet al slaat hij af en toe een beurtje over. Laatste obstakel is de klim naar Walem. Nog steeds hangen die donkere wolken voor ons, zullen we toch nog nat gaan worden. Snel via Hulsberg naar Schimmert en Geverik. Vooral Nic is niet te houden, de overige mannen spreken hun laatste reserves aan. Als we in de buurt van Stein komen begint het wat te spetteren en is het wegdek wat vochtig. Toch komen we droog thuis en zijn we nog, ondanks het late vertrek, op tijd om de finale van de Eneco te bekijken. Helaas zonder Meulemannen. Toch weer een ritje kunnen maken.

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Ploegentijdritje van 106 km richting Battice

Rond de klok van 7 uur valt er nog even wat regen uit de lucht waardoor het wegdek weer kletsnat wordt. Via een snel sms rondje wordt in onderling overleg besloten de starttijd te verplaatsen naar 10:30 uur in de hoop dat het dan enigszins is opgedroogd en dat het zonnetje weer schijnt. En ja hoor, we hebben een wijs besluit genomen, als we ons om voorgenoemd tijdstip verzamelen laat de zon zich alweer zien. De poort op het Keerend staat na lange tijd weer open hetgeen betekent dat Nic vandaag zijn rentree gaat maken in de Meule groep. Ook Jack, de gebroeders Schleck en Arnaud staan aan het vertrek. Die laatste heeft net een windstage in Zeeland achter de rug die hem vandaag goed van pas zal komen. Belangrijke afwezige is Feebke, die toch al niet van wind houdt maar iets anders op de planning had staan. (iets met een bruiloft ergens in het buitenland, of zal hij stiekem zelf trouwen?) Nic mag meteen zijn parcourkennis  inzetten want hij wordt aangewezen als wegkapitein. Met een strakke wind op kop of schuin op kop fietsen we in een strak tempo richting Eijsden en Vise. Als we af en toe een groep inhalen horen we: “pas op professionals” en “die zijn aan het trainen voor de Enecotour”. Kijk we maken toch indruk. Iedereen neemt weer zijn deel van het kopwerk op zich, zo als het eigenlijk hoort.  Nic draait weer als vanouds mee, en Arnaud lijkt de wind nauwelijks te voelen, de stage werpt zijn vruchten af. Eenmaal voorbij Vise fietsen we via Richelle richting Dalhem waar we even voor een bruidsstoet (toch niet Feebke he) moeten wachten. Nic wil via Charneux richting Battice fietsen dus gaat het voorlopig alleen maar bergop met nog steeds die tegenwind. Ook nu wordt het werk weer verdeeld, zelfs Jack laat zich af en toe van voren zien al is het om te kijken of de mannen nog niet moe zijn. Toch is het Jack die net voor de top in Battice even moet passen, kan ook niet anders want Arnaud en Nic hebben in een strak tempo omhoog gefietst. Netjes heren. Vanaf nu hebben we gelukkig de wind wat in de rug en gaat het ook weer naar beneden. Even voor Thimister belanden we in een junioren- ploegentijdrit in het kader van de driedaagse “Fleche Ardennaise”. Tjonge, wat fietsen die jonge mannen vooral in de beginfase erg  hard, Arnaud is er van onderste boven en valt spontaan op de grond. Even last van een rukwindje of windvlaaitje?  Zouden de Meulemannen dit ook aankunnen, eventueel met aangepast materiaal zoals, dichte wielen, tijdritfiets  en tijdrithelm. Vooral die laatste zou wel eens wat extra snelheid kunnen opleveren aangezien de meeste met een plank voor de kop rijden, die natuurlijk extra veel wind vangt. Misschien kunnen we op de terugreis alvast wat oefenen, maar eerst moeten we ervoor zorgen dat we de koers kunnen verlaten en richting Aubel kunnen fietsen om daar te pauzeren. Als we daar aankomen nemen we plaats op de vast plek en haalt Jack bij de bakker een vlaai, die een stuk kleiner blijkt uit te vallen  als hij eenmaal buiten is en zijn bril af zet. Verkoopbedrog of versleten brilglazen?. Christian stelt voor de bril te rouleren bij het opeten van de vlaai. Na de pauze gaat het  in dalende lijn richting Teuven. De snelheid gaat nu al omhoog en zal ook niet meer echt omlaag gaan. Via Teuven rijden we in Slenaken de grens over en vervolgens via Gulpen naar Valkenburg.  Het is trouwens herhaaldelijk opletten geblazen want het toeristisch verkeer is niet altijd gewend aan een “snel” fietsgroepje, het gaat altijd net goed omdat we vaak een vooruitziende blik hebben en snel anticiperen.  Het principe van zij aan zij rijden hebben we al lang losgelaten we zijn nu bezig met een ploegentijdrit, al heeft Jack wel af en toe wat bijles nodig als het gaat om aflossen. Na de drukte in Valkenburg fietsen we via Schimmert terug naar  Geverik en Elsloo. Een andere fietser probeert ons bij te houden en vraagt of we altijd zo hard fietsen en hoe oud de man is die op kop rijdt. We antwoorden maar met “ja” en “redelijk oud maar nog niet versleten” We moeten niet alles prijsgeven. Als we bij de Dikke Stein aankomen hebben we nog net even tijd voor een pint, de geslaagde rentree van Nic moet toch even gevierd worden. Wederom een mooie maar snelle rit achter de rug.

Geplaatst door christian

Lees meer »

Bochtig rondje naar Bree

Vandaag met z’n vieren. Arnaud, Christian, Febian en Jack.  Nic heeft zijn rentree nog een week uitgesteld en Pieter heeft wachtdienst.  Joshua is gelukkig alweer aan de betere hand, maar hij zal toch nog wel een poosje uit de roulatie zijn. Volgens de weersvoorspellers zou het vanmiddag behoorlijk tekeer kunnen gaan waardoor we besluiten in de buurt te blijven. En aangezien onze nieuwe kopman Jack nog eens een vlak ritje wil, vertrekken we richting Bree. En richting Bree betekent België en België betekent draaien en keren, remmen en aanzetten. Voordeel is dat we regelmatig in de bossen vertoeven hetgeen de temperatuur wat aangenaam maakt, het is namelijk weer redelijk warm. Het werk wordt weer netjes verdeeld en we fietsen een strak, niet al te hard tempo, zo tussen de 32 en 34 km/u. Zonder problemen rijden we na ongeveer 50 km Bree binnen, ondanks het vroege tijdstip is het gezellig druk op de vele terrasjes. Ze liggen hier voor het uitkiezen.  Naast de kerk vinden we ons stekkie waar we wat zullen drinken, vla of gebak zal vandaag niet nodig zijn gezien de lengte van de rit. De vriendelijke cowboy achtige serveerster vraagt ons of we al ver hebben gefietst. Arnaud wil het IQ van de dame wel eens testen en antwoord: “de helft”, ze kan er mee lachen. Na de pauze zijn we al weer snel uit Bree en belanden we weer op de rustige weggetjes, vaak tussen de metershoge mais. Het tempo is nog steeds hetzelfde ondanks het tegenwind gevoel. In de buurt van Neeroeteren stoppen we even. De lucht wordt bestudeerd, wel wat donkere wolken maar nog geen echte dreiging van onweer, we besluiten nog een extra lusje om Thorn te maken. 19, 20, 21, voor degene die hier nog nooit heeft gefietst, dit zijn de routenummers die we moeten aanhouden om in Thorn te geraken. Na Thorn hervatten we de terugreis zo langzaam aan. Als we in Maasbracht zijn begint het er toch dreigend uit te zien. Het tempo gaat nog iets verder omhoog. Links en rechts van ons donkere wolken en regengordijnen, gelukkig houden we het nog droog maar voor alle zekerheid pakken we wel de kortste route terug. Achter Roosteren steekt ineens een flinke wind op, voortekenen van een onweer in de buurt. Vanaf nu draait het niet meer zo soepel, de souplesse gaat over in stoempen en harken. Toch wordt het werk nog keurig verdeelt al slaat Jack zo af en toe zijn beurt over. Als we in Obbicht aankomen begint het wat te regenen, gelukkig zet het niet door en blijft het bij wat gedruppel. Tot aan Stein proberen we de vaart erin te houden, het ziet er naar uit dat we droog blijven. En inderdaad, we hebben geluk, het heeft ons pijn in de benen gekost maar we zijn er. Vandaag geen Dikke Stein, maar het terras bij Arnaud. Eerst buiten, dan binnen (regen) en dan weer buiten. Volgens de kopman was het een goede trainingsrit, na het klimwerk van de voorbije weken weer eens iets aan de snelheid gedaan.

Geplaatst door Christian

Lees meer »

treintje op de rails

Vandaag gelukkig niet zo heet als vorige week. Bewolkt, wat mistig en een lekker temperatuurtje.  Weer 5 man aan het vertrek voor een ritje naar Banneux, want dat is het voorstel van Arnaud. Jack die langzaam  toegroeit naar een supervorm krijgt als taak mee, ook eens wat kopwerk te doen. In principe zou hij daar klaar voor moeten zijn. Zijn vast plekkie wordt tijdelijk ingenomen door Arnaud. We fietsen richting Beek waar we even in het groepje van ’t Verzetje verzeild raken. Nadat Jack iedereen heeft begroet en ook Febian zijn zegje heeft gedaan fietsen we door, dit gaat ons iets te langzaam. Via Ulestraten rijden we richting Vise, waarbij het kopwerk keurig wordt verdeeld, en ja hoor, ook Jack laat zich vaak op kop zien. We fietsen een mooi tempo van rond de 32 km/u zodat we binnen een uurtje in Vise zijn.  Vanaf nu gaat het omhoog en is het Febian die zich van zijn goede kant laat zien, hij draait zijn hand niet meer om voor een kopbeurtje. De groep blijft ondanks het strakke tempo goed bij elkaar. Prima zo heurt het, geen zwakke schakel meer, een geolied treintje staat op de rails. Na een heerlijke lange afdaling belanden we na verloop van tijd in Trooz waar we even later besluiten rechts omhoog te draaien, de Rue de Beaufays, een klim van 3,5 km met een max. stijgings% van 9,3%. Een klim die we nog nooit omhoog zijn gereden, wel omlaag hetgeen een stuk makkelijker gaat. Arnaud begint voortvarend aan de klim met een hoog tempo, net iets te hoog voor Jack die even roept dat het wat rustiger mag. De overige mannen zijn er niet rouwig om dus klimmen we in een iets lager tempo omhoog.  Eenmaal boven fietsen we via wat glooiend terrein  richting Louveigne waar we overleg hebben over de te volgen route. Nog even een lusje via de la Redoute (omlaag) of rechtstreeks naar Banneux. Het wordt de laatste optie, dus richting Banneux voor de pauze. Cola met vlaai op de inmiddels vaste plek. Na de pauze worden de bidons nog gevuld met het Banneux-water. Christian komt het voorstel een kaarsje op te steken voor de geblesseerde Joshua, maar het is Febian die dit voorstel afwimpelt met de uitspraak, “ we kunnen er ook een paar uitblazen” .  Hoezo fietsvrienden. Nadat de bidons weer vol zijn kunnen we afdalen naar  Nessonvaux.  Daar aangekomen besluiten de koprijders (op dat moment) links op te draaien om de cote de Hansez te beklimmen. Dit is  z’n klimmetje uit het Jos tijdperk dat we al lang niet meer gedaan hebben en dat je liever  links laat liggen. 1,6 km lang gem. 7,5% met een max van 15%. Pittig dus. Jack klimt in zijn eigen tempo omhoog en de andere mannen klimmen zij aan zij al hijgend en kreunend naar boven. Inderdaad voorlopig  effe niet meer doen. Jack komt boven met “ dat was een goeie”, ik zei al in het begin, de man met vorm. Via Soumangne, Melen en Bolland fietsen we al klimmend en dalend naar Blegny. Vanaf nu hebben we het ergste klimwerk gehad en dalen we naar Dalhem en vervolgens via vlakke weg terug naar Stein. Ook nu laat Jack zich weer regelmatig van voren zien. Het treintje dendert terug naar Stein met wind op kop. Omdat het intussen weer redelijk warm is geworden besluiten we nog even op het terras van de Dikke Stein neer te ploffen om onder het genot van een heerlijke koele pint na te genieten van de rit. Het was weer een mooie dag, aldus Jack en hij heeft die pint meer dan verdiend

Geplaatst door Christian

Lees meer »

hete koninginnenrit

Onder het motto, “profiteren van het weer” staat er vandaag een ouderwetse lange rit op de planning. Een rit die je eigenlijk alleen maar met goed weer kunt maken. Vorig jaar dezelfde rit gedaan onder totaal andere omstandigheden. Toen 13 graden en mist, zoveel mist dat je nauwelijks iets van de omgeving mee kreeg. Vandaag dus in de herhaling, de rit naar Kalterherberg in de buurt van Monschau, alleen via een andere route (met dank aan tc Elsloo waar we de route even hebben geleend), en totaal ander weer. 35 graden zou het vandaag wel eens kunnen worden, dus kunnen we zeker spreken van een koninginnenrit, ook gezien de lengte (bijna 180 km) en het hoogteverschil (bijna 2000 HM). Met 5 man staan we om 8:00 uur aan het vertrek. Van de vaste kern is alleen Joshua niet van de partij, sleutelbeenbreuk als gevolg van een valpartij tijdens een ATB tochtje. Beterschap toegewenst namens de mannen. Nu terug naar de rit van vandaag. Het duurt even voordat we de route oppakken maar daarna verloopt alles weer gesmeerd. Via Valkenburg fietsen we naar Margraten en de Plank waar we de grens oversteken. Al snel blijkt dat Arnaud vandaag zijn dag niet heeft en zich daarom wat op de achtergrond houdt. Het kopwerk wordt voornamelijk door Febian, Pieter en Christian gedaan. Maar ook Jack laat zich soms even van voren zien, om daarna weer snel naar zijn vertrouwde plekje terug te keren. De warmte valt nog enigszins mee door een “fris” windje, voornamelijk in het nadeel. Nadat we het oorlogskerkhof van Henri-Chapelle zijn gepasseerd slingeren we verder richting Lontzen en Walhorn. Even is er een kort oponthoud omdat de fiets van Arnaud behoorlijk begint te kraken. Na inspectie blijkt dat het geen kwaad kan en kunnen we de weg vervolgen. In Raeren aangekomen fietsen we het bos in, gelukkig een beetje schaduw want het is inmiddels toch wel wat warm geworden.  Vanaf nu zijn we volledig afhankelijk van de garmin want wegbewijzering ontbreekt hier. Het is er heerlijk rustig en mooi groen, alleen loopt het voor geen meter. Langs het meer van Eupen klimmen we nu over een afstand van 20 km  richting Monschau. Er lijkt geen einde aan te komen, maar de mannen klagen nauwelijks, zelfs Arnaud niet, die er overheen lijkt te komen. Jack begint zich wel af te vragen wanneer we weer in de bewoonde wereld komen, want hij heeft namelijk dorst. Maar hij zal nog even geduld moeten hebben want voor we in Kalterherberg arriveren, hebben we nog een glooiend stuk voor de boeg. We kunnen eindelijk genieten van de mooie omgeving, hier zijn we immers voor terug gekomen. En na bijna 90 km komen we in Kalterhergberg aan. Helaas is het terras waar Jack gaat zitten nog gesloten, dus gaan we naar de bakker. Eerst drinken daarna een vlaai. Vervolgens naar de naastgelegen winkel om water te halen om de bidons weer te vullen. Iedereen staat droog. Het is nu niet meer warm maar heet, maar het feit dat we aan de terugweg kunnen beginnen maakt veel goed. Zeker omdat we nu de wind wat mee krijgen. Desondanks dienen we toch weer wat hoogtemeters te overbruggen, veelal weer door een bosrijke omgeving om uiteindelijk in Botrange uit te komen. Dit is het hoogste punt vandaag 694  mtr. Vanaf nu een heerlijk lange afdaling richt Eupen, jammer van het slechte wegdek langs het meer van Gileppe. Eenmaal beneden heeft Jack alweer dorst, dus besluiten we in Dolhain een extra drank pauze in te gelasten. Na twee/drie  flesjes cola/water worden de bidons weer gevuld met heerlijk koud water. Even is er overleg over de te volgen route, maar we besluiten de oorspronkelijke route te volgen, via Bilstain en Clermont. Het is te doen, af en toe nog wat heuveltjes, die met het windvoordeel gemakkelijk worden beklommen. Na Aubel en ook de laatste beklimming duiken we s-Gravenvoeren in om vervolgens is Withuis weer te stoppen voor de laatste drankbevoorrading, en een heerlijk koud waterijsje. Terwijl Febian nog vrolijk likt aan zijn eerste heeft Pieter alweer de tweede op. Vanaf nu is alles vlak naar huis. Dankzij het kopwerk van Christian, Pieter en Febian kunnen we een comfortabel tempo aanhouden. Het ijsje heeft bijna iedereen goed gedaan, vooral Jack lijkt als herboren. Als we Elsloo weer bereiken hebben de meeste het wel gehad, op, leeg, het was een loodzware rit, voornamelijk door de hitte, maar niemand horen klagen. Nog een laatste pintje op het terras van de Dikke Stein waarna we op het gemak naar Stein fietsen. Het was een mooie rit, en we hebben optimaal geprofiteerd van het weer. De mannen hebben alweer een topprestatie geleverd en er zijn de nodige bidons leeggedronken

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Supercompensatie?

Vorige week de pech dat er het al vrij snel begon te regenen waarna we besloten de rit af te kappen na amper 10 km. Maar ook vandaag ziet het er niet rooskleurig uit. Grauw en grijs, de zomer zit even in een dipje. Desondanks staan er 6 man aan het vertrek. De inmiddels vast kern, want  Chiepo en Nic hebben zich nog niet of al een lange tijd niet meer laten zien. Jammer want zo wordt de groep wel erg klein en moeten we ons afvragen of het nog zinvol is om door te gaan. Maar dit is iets voor de seizoensevaluatie, vandaag wordt er gewoon gefietst. Jack verschijnt in supervorm aan de start na twee hoogtestages in Italië. Eerst de week in Molveno en daarna nog effe de Dolomieten Marathon gefietst en de Stelvio beklommen. Voor de overige mannen is het afwachten hoe de supercompensatie uitpakt. Zoals gebruikelijk, kort overleg, over de vraag waar naar toe. We besluiten richting Aubel te fietsen. Met Pieter en Febian op kop richting Lange Raarberg (gem. 4,9% max. 9,2%), die in een behoorlijk rap tempo omhoog wordt gefietst. Makkie, na het vele klimwerk in Italië stelt dit eigenlijk niks voor. Vervolgens staat de Daalhemerberg (gem. 3,5% max. 7,2%)  in Valkenburg op de planning. Christian die vandaag de wegkapitein is weet ze weer te vinden en spaart de mannen niet. Maar ook deze wordt hard omhoog gefietst onder aanvoering van Joshua. Jack moet in de slotfase van de klim even een gaatje laten. Als we richting Margraten en Banholt fietsen begint het al wat licht te miezeren, maar we fietsen nog gewoon door, het kan nog net. Hoe dichter we richting België komen hoe natter het wegdek, we besluiten daarom in Ulvend om te draaien en richting Slenaken te fietsen. Goede keuze want daar aangekomen is het wegdek weer droog, wel krijgen we even af te rekenen met een lekke band van Christian. Glassplintertje in de band. De band is snel verwisselt waarna we meteen aan de beklimming van de Loorberg (gem. 5,3% max 8,6%) kunnen beginnen. Ik val wellicht in de herhaling maar ook deze, alweer in een strak en mooi tempo en ook weer een klein gaatje voor Jack, maar we hoeven nauwelijks te wachten. Via de afdaling van de Schweiberg fietsen we richting Wahlwiller waar we de Kruisberg (gem. 8,1%, max 15%) nemen en vervolgens afdalen naar Eijs. Dan richting Simpelveld waar de Huls (Remigiusstraat gem. 7,8% max. 10,7%), alweer z’n berg die je liever links of rechts laat liggen, voor ons opdoemt. Wanneer we de straat inslaan, begint de Huls meteen te klimmen: je krijgt onmiddellijk 8% voor de wielen geschoven. Je fietst door een brede straat en het asfalt bolt naadloos. De Huls is steil, maar voor de rest zijn de fietsomstandigheden “ideaal”. Ondertussen blijft het stijgings% van de Garmin constant rond 8% hangen, maar de regelmaat is een bondgenoot tijdens het klimmen. Het is Christian die het tempo bepaalt, iedereen en alles kraakt, piept en kreunt maar iedereen bijt zich in zijn wiel vast. Net voor de top valt het tempo stil en mogen de andere mannen het weer afmaken. Poe, die vol je toch wel even, logisch dat we hem zelden nemen. Ondanks dat het nog af en toe wat miezert besluiten we bij de Gerardushoeve in Trintelen te pauzeren. Terras met mooi uitzicht, staat op een bordje. Inderdaad alleen jammer van die grijze achtergrond. Tijdens de koffie met vlaai wordt er nog even teruggeblikt op de vakantieweek en het fietsavontuur van Jack. Na de pauze fietsen we licht glooiend via Ransdaal, Klimmen en Wijnandsrade  richting Hulsberg. Ook Jack laat zich nu regelmatig van voren zien en deelt zelfs af en toe een plaagstootje uit. Dat is lang geleden, klasse Jack. We zitten weer in de finale dus gaat het tempo de hoogte in. Nog snel een lusje om het vliegveld en vervolgens de Slingerberg naar beneden.  Richting kasteel Elsloo is het Joshua die het tempo nog eens extra opschroeft tot boven de 40 km/u. Tot onder aan de Maasberg (gem. 3,9% max. 8%) houdt hij het tempo vast waarna Christian het bergop mag afmaken. Ook Jack komt goed boven, fietst iedereen achter de kerk voorbij en komt als eerste bij de Dikke Stein aan. Het is niet echt terrasjesweer maar we kunnen hem natuurlijk niet teleurstellen, hij en ook de overige mannen hebben het verdiend. De pint is redelijk snel op, de supercompensatie heeft gewerkt. Een relatief korte rit van 90 km, maar gezien het weer net genoeg. Nu maar hopen dat het echt gaat zomeren

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Heerlijk vlak ritje.

Nog precies een week voor het vertrek naar Italië. De voorbereidingen zitten erop. De laatste 4 tochten gemiddeld 150 km met 2250 hoogtemeters. Nu nog een weekje rustig aan. Daarom staat er vandaag een korte vlakke tocht op het programma. Redenen: de een heeft wachtdienst, de andere moet nog in de tuin werken of nog de laatste inkopen doen voor de reis. Daarnaast is er ook nog wat regen voorspelt, dus het komt allemaal goed uit. Met z’n vijven staan we vandaag aan het vertrek, voor een route richting St-Odilienberg. Joshua is er niet bij, hij heeft zich een marter aangeschaft die gek is op de kabels van zijn auto. Met de wind op kop richting Noorden om zo de eventuele drukte van Limburgs Mooiste te voorkomen. Er wordt in een constant tempo gereden en het werk wordt weer goed verdeeld. Jack heeft gisteren naar het voetballen gekeken en onbewust bier gedronken, met als gevolg  een drietal pisstops. Het is een nieuwe route, voornamelijk over rustige wegen waar we zelden of nooit komen. Eenmaal voorbij het keerpunt hebben we de wind in het voordeel en brengt de route ons door Duitsland. Geheel vlak, heerlijk, we zijn het niet meer gewend na al dat geklim van de afgelopen weken. Zoals belooft zijn we precies binnen de 3 uur terug en hebben de mannen de middag vrij om hun ding te doen. Net thuis valt ook het beloofde buitje. Geluk gehad. We zijn in ieder geval klaar voor de fietsweek.

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Na regen komt zonneschijn

Maar liefst 4.780 enthousiastelingen trotseerden op Pinksterzondag de Ardense hellingen tijdens Tilff-Bastogne-Tilff, de oerklassieker van de bpost bank Cycling Tour.
 
"Alles is prima verlopen", klinkt het bij organisator Golazo. "Om 9u30 vielen er plots emmers water uit de hemel, maar het was gelukkig maar een tijdelijke storm. Later begon het zonnetje lekker te schijnen. Er is in ieder geval meer zuurstof in de lucht dan zaterdag. Dat maakt het aangenamer om te fietsen."

De deelnemers konden kiezen tussen de tocht van 249, 150 of 82 kilometer. De tocht van 249 kilometer omhelsde negen hellingen waaronder de Côte de Wanne en de Côte de la Redoute. "De meeste deelnemers kiezen wel voor de middellange tocht. 249 kilometer is dan ook al een serieuze afstand", aldus Golazo.
 
Verslag:

 

Vandaag staat T.B.T. nog eens op het programma. Met vijf mannen (Joshua, Febian, Arnaud, Christian en Pieter) reizen we af naar Angleur in de buurt van Luik. Een reis die zeer voorspoedig verloopt in tegenstelling tot de vorige twee uitstapjes. Het is trouwens minder druk als we er aankomen. Zijn we zo vroeg.  We rijden zo naar onze favoriete parkeerplaats waar het vaste ritueel van voorbereiden kan beginnen. Joshua is weer zenuwachtig, zit hem weer iets dwars?. Nadat we ons hebben ingeschreven en de stuurbordjes weer hebben bevestigd kunnen we vertrekken. Het is pas 8:20 uur, zo vroeg zijn we nog nooit geweest. In eerste instantie dalen we af naar Tillf waar de officiële start is, en vervolgens in een redelijke vlakke aanloop richting eerste beklimming die pas na 27 km op het programma staat.  Er wordt trouwens hard naar toe gereden en niet alleen door ons. Traditiegetrouw vormt zich weer een groot peloton. En nadat een tweede grote groep wordt ingehaald ontstaat er een groep van een man of 60-tig. Toeval of niet, maar vlak voor het opdraaien van de Chambralles zitten de Meulemannen voorop. Parcourskennis heet dat. De Chambralles is pittig, gemiddeld stijgingsperc. Van 9,5% en max 20%. Het gedonder kan letterlijk en figuurlijk beginnen. Want tijdens de beklimming dondert het boven ons, maar het is nog droog. De mannen rijden deze klim goed omhoog, zelfs Arnaud doet niet onder voor de overige 4, en dat na een week van gedwongen rust. Boven hoef er nauwelijks gewacht te worden, zodat we meteen de afdaling kunnen induiken. Het wordt alsmaar donkerder boven ons en gaande weg vallen de eerste regendruppels. Gelukkig voor ons valt het mee maar voor alle zekerheid worden wel de regenjasjes aangedaan. Het blijft bij een verfrissend voorjaarsbuitje en als we bij de eerste bevoorrading aankomen is het al weer droog. We besluiten maar kort te pauzeren, snel de nodige zaken inslaan en verder. Tijdens de tweede noemenswaardige klim van de dag (L'Ancienne Barrière gem. 4,7%) breekt de zon alweer door en wordt het meteen warm. Het is trouwens een rot klim vanwege zijn lengte van bijna 5 km en lange rechte stukken welke een demoraliserende werking hebben. Bovengekomen snel de regenjasjes uit en meteen een lekker lopende, lange afdaling. Dit is trouwens kenmerken voor T.B.T., redelijk lange beklimmingen en lange afdalingen. Tot dan is er trouwens goed doorgereden. Het gemiddelde schommelt in de eerste koershelft continue rond de 30 km/u. Na de cote de Saint-Jacques en de cote de Wanne duiken we Stavelot in. De afdaling is slecht en het is dus uitkijken geblazen. In Stavelot is de tweede bevoorrading. Drank wordt weer aangevuld, hetgeen hard nodig is omdat het warm geworden is. De schaduw wordt zelfs opgezocht. Na de bevoorrading volgt meteen weer een beklimming (cote d ‘Amermont) welke vooral in het begin steil is. Het zijn vooral Pieter en Joshua die laten zien over goede klimbenen te beschikken. De rest volgt op minimale afstand. Na alweer een schitterende afdaling met mooie uitzichten over de glooiende Ardennen maken we een u bocht waarna de Rosier voor ons ligt.  Alweer z’n klim van bijna 5 kilometer en alweer fietsen Pieter en Joshua als echte klimgeiten naar boven. Christian wacht Febian op en later voegt ook Arnaud zich bij de twee, waarna zij ook gezamenlijk omhoog fietsen. Natuurlijk worden weer de nodige medefietsers ingehaald. Als we boven zijn kunnen we meteen verder. Het is nu ongeveer 27 km tot aan "de klim" van de dag, de La Redoute. De eerste kilometers gaan weer na beneden en vervolgens komen we in het dal terecht. Dit is de Meuleweg, hier hebben we in het verleden huisgehouden, dus ook dit jaar gaat het niet anders. Het tempo gaat weer omhoog, af en toe dik boven de 40 km/u. We krijgen zelfs wat hulp van twee andere gasten. En ook Febian en Arnaud schuwen het werk niet, maar het is vooral Joshua die niet te stoppen lijkt. Toch is het met name hij, die blij is het viaduct van Remouchamps te zien wetende dat de laatste bevoorrading in zicht is. Maar die ligt niet op de vaste plaats vanwege een rommelmarkt. Dit is even schrikken, de koerstactiek was hierop afgesteld. Maar gelukkig ligt de bevoorrading iets verder verstopt, aan de voet van de la Redoute. Of dit ideaal is? Toch nog snel wat drinken en eten alvorens we aan de laatste lootjes beginnen. Nog een dikke 20 km met als voornaamste obstakel die rot klim. Nadat we zijn bekomen van de inspanningen rijdt iedereen in zijn eigen tempo zonder problemen naar boven. Klus geklaard, de rest stelt niks voor en in een mum van tijd rijden we Tilff weer binnen. En het is er nog altijd rustig. Was het vroeger vechten voor een terrasje nu hebben we keuze zat. Terwijl vele trimmers langsrijden genieten we van een welverdiende pint. Heerlijk. Nadat we de koers hebben geëvalueerd, moeten we nog een klim omhoog. Toch nog 3 km, maar we doen op het gemak. Boven aangekomen worden de stuurbordjes weer ingeleverd en wordt de borgsom verruild voor een broodje mexicano. Heerlijk z’n vette hap naar een zware inspanning. Zittend op het gras genieten we na. Nadat we alles weer hebben ingepakt reizen we terug naar Stein. Het einde van alweer een mooie fietsdag.

 

     

 

 
 
 
 

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Lederhose gezocht

Na twee uitstapjes met de auto staat er vandaag weer een “normale” rit op het programma. Slechts vier man aan het vertrek; Christian, Pieter, Febian en Joshua. De laatste wil het vandaag rustig doen omdat hij nog een tiroleravond op het programma heeft staan en daar wil hij fris en fruitig verschijnen. Dus wordt speciaal voor hem de route aangepast om hem alvast in de juiste stimming te brengen. Een ritje naar Duitsland zodat hij alvast zijn Duitse uitspraak kan oefenen. Maar allereerst richting Slenaken waar we  de grens oversteken. Een tweetal Hollanders probeert ons weer te volgen. Natuurlijk weer gedoemd om te mislukken, maar dat weten zij nog niet. Dus ze worden bergop alweer snel gelost, auf wiedersehen. Vanaf nu gaat het continue omhoog en staat de wind in het nadeel. De mannen lossen elkaar goed af en er wordt redelijk doorgefietst. Opvallend, alhoewel zo opvallend is dat niet meer, is dat Febian gewoon meedraait. Die begint wel erg goed te fietsen. We zetten koers richting Raeren en vervolgens door het bos naar Roetgen. Even verder in Venwegen pauzeren we bij restaurant Birkenhof waar we al eens eerder zijn geweest. Heerlijk achter het glas in de zon. Helaas draagt de serveerster geen dirndl anders was het plaatje perfect geweest. Pieter vindt het tot dan een zware route, dus dat zegt genoeg. Maar volgens Christian hebben we het ergste nu wel gehad en  gaat de rest van de route grotendeels naar beneden. En inderdaad, behoudens wat kleine heuveltjes gaat het vaak hard naar beneden, hoezo rustig ritje. Het gemiddelde loopt dus weer redelijk op. In Gemmenich steken we de grens weer over en fietsen via Vijlen, Mechelen naar Gulpen. Hier zoeken  we weer wat rustigere weggetjes op en knallen vervolgens weer richting Sibbe. Nog even een lusje via Gasthuis en dan naar Meerssen, waar we Jack treffen die een rustig testritje achter de kiezen heeft. Hij vergezelt ons de laatste 15 km terug naar Stein.  In Elsloo, bij de Dikke Stein staan de stoelen voor ons klaar, dus moeten we toch even stoppen. Joshua moet zich nog even warmdrinken voor vanavond, dus bestellen we Erdinger. Zo hoort dat toch of niet dan.  Het is heerlijk in de zon, warm zelfs. Nadat we hebben afgerekend fietsen we op het gemak naar huis. Joshua is er klaar voor, snel zijn lederhose aantrekken en dan kan het loss gehen. Ein prosit en tot volgende week.

Geplaatst door christian

Lees meer »

Volgende keer met de fiets naar Jan Linders voor een flesje Chouffe bier

In de La Chouffe Classic, een etappe uit de Bpost Bank Cycling Tour, konden wielertoeristen terecht voor een tocht door de mooie landschappen van de Ardennen. Er kon gekozen worden tussen drie afstanden: 179 km, 119 km en 77 km. Het weer was de deelnemers gunstig gezind. Bij de start, 's morgens om 7u30, vielen er wel enkele druppels maar naarmate de dag vorderde klaarde het op en kwam de zon zelfs soms kijken.

ORANJE BOVEN

De 5731 deelnemers zaten voornamelijk Belgen, maar ook onze noorderburen waren zeer goed vertegenwoordigt. "Er zijn heel wat Nederlanders die deelnemen", zegt projectmanager Katrien De Smet. "De meeste Nederlanders houden van deze streek. Ze combineren de wielertocht dan ook met een weekendje Ardennen."

Dat viel ook te merken in de omgeving. De organisatie werkte samen met Vayamundo Ol Fosse d'Outh, een groot familiehotel op nog geen twee kilometer van de start- en aankomstplaats. Het hotel zat gisteren bijna volledig volgeboekt met recreatieve wielertoeristen.

Naast de vele Nederlanders doen er ook een aantal diabetici mee aan de tocht. Zij komen hier trainen voor de Passo Dello Stelvio. Een beklimming van de legendarisch Stelvio, die doorgaat tijdens het tweede weekend van juni.

VALLEI

Het parcours brengt de deelnemers over enkele bekende beklimmingen in de Ardennen en komt voorbij mooie stukjes natuur. "Het eerste stuk tussen Houffalize en La Roche is nieuw in het parcours. Het brengt ons door een heel mooie vallei. Ik ben het gisteren gaan verkennen en het is echt een prachtig stuk natuur", klink De Smet lyrisch.

LA CHOUFFE SOLEIL

En natuurlijk wordt de tocht afgesloten met een lekker glaasje La Chouffe. "Aan de aankomstplaats staat een heel groot terras, waar de deelnemers van hun inspanning kunnen bekomen en ook proeven van het bier", zegt De Smet. "Elke deelnemer krijgt flesje mee naar huis. Op het terras kan men ook kennis maken met de La Chouffe Soleil, een nieuw zomerbier." En degene die wat langer doen over het parcours moeten zeker geen schrik hebben dat er niets meer over is. In totaal werden 40 vaten voorzien, goed voor 800 liter van het heerlijke gerstenat

 

Verslag:

Vandaag staat de La Chouffe Classic op het programma. Arnaud heeft zich vrijdag al afgemeld wegens maag en darmklachten en Jack meldt zich zaterdag nog af vanwege rugklachten. De overgebleven 4 man: Christian, Pieter, Febian en Joshua, besluiten na kort overleg, vanwege de weerssituatie, toch naar Houffalize af te reizen. Onderweg oponthoud vanwege een file en een klein omweggetje, en de nodige donkere wolken waar af en toe wat motregen uit valt. We Zijn dus weer aan de  late kant als we in Houffalize aankomen. Gelukkig vinden we wel weer onze vast parkeerplaats in het centrum op nauwelijks 500 mtr van de inschrijving. Weer snel alles klaarmaken en rap naar de inschrijving waar het behoorlijk druk is. Het is over half tien als we eindelijk de fiets onder de kont hebben en kunnen beginnen aan een tocht van 180 km. Het wegdek is inmiddels opgedroogd, maar het is wel nog aan de frisse kant. Het eerste blok is grotendeels nieuw en is inderdaad schitterend. Mooie klimmen afgewisseld met lange snelle afdalingen en een mooi stuk door de vallei. In Roche en Ardenne is de eerste bevoorrading en is het dus weer hamsteren. Vervolgens staat het eerste hoogtepunt van de dag op het programma, de klim van de Haussire, maar voordat we daar komen moeten we nog even de lekke band van Febian vervangen. En dan kunnen we er aan beginnen, we beklimmen hem van een andere zijde die in het begin iets minder steil en lang is, maar eenmaal op het tweede stuk van de klim aangekomen is het afzien. Continue boven de 15% en het blijft maar duren. Toch komen we redelijk boven (tijdopn: Christian 233 , Pieter 362 , Joshua 363 en Febian 417 ), netjes toch!. De volgende 3 beklimmingen tot aan de tweede bevoorrading verlopen soepel, maar tussen de beklimmingen is het ook niet echt vlak. Ook bij deze bevoorrading wordt weer alles aangevuld, het is nodig want we hebben nog 100 km voor de boeg.  Naast de gebruikelijke beklimmingen krijgen we ook nog eens af te rekenen met een strakke wind, hetgeen het allemaal extra zwaar maakt. Ook vandaag weer vele profiteurs die ons wiel proberen te houden. Gelukkig lossen wij ons goed af, waardoor het tempo toch strak blijft. Even gaan de gedachte terug naar het fietsweekend van vorig jaar als we door Burg Reuland fietsen. Mooie herinneringen aan een schitterend fietsgebied. We kunnen niet te lang nagenieten want de Ourberg doemt voor ons op, met alweer een tijdmeting. In eerste instantie gaan de mannen niet voor een scherpe tijd, maar als Christian toch weer wat tempo begint te maken, kunnen de overige mannen het ook niet nalaten. In het begin een paar steile stukken en op het eind wat afvlakkend, maar met een stevig zijwind. (tijdopn: Christian 203, Pieter 205, Joshua 214 en Febian 541 ) Na alweer een afdaling arriveren we op de derde verzorgingsplaats. Zoute stengels, zoutkoekjes, gedroogde abrikozen, bananen, repen en natuurlijk drank, het gaat er allemaal weer in. Nog een blokje te gaan. De benen hebben het al zwaar te verduren gehad. In de hoop dat we nu eindelijke de wind mee gaan krijgen beginnen we aan de laatste loodjes. Al snel blijkt dat de wind weer grotendeels in het nadeel blaast, shit dit wordt afzien en het aftellen gaat beginnen. Toch gaat dit vierde blok waarin toch weer de nodige beklimmingen, snel om. En dan komen we uiteindelijk terecht bij het tweede hoogtepunt van de dag. De verzorgingspost bij La Chouffe.  Niks zoetigheid, een Chouffje, en nog een en nog een en nog een. Ho, stoppen want anders komen we niet meer thuis. Inmiddels is het zonnetje goed doorgebroken en is het er gezellig druk. Toch besluiten we, ondanks de wankele benen, weer op de fiets te stappen. Meteen de voorlaatste klim met alweer een tijdsmeting. Dit kan niet goed gaan ondanks een dappere poging van Christian. De Chouffe doet zijn werk en de benen stoppen ermee. Toch komt Christian als eerste boven, op de hielen gezeten door Feebke, ja hoor hij is er nog, en hoe, koers goed ingedeeld. (tijdopn: Christian 465 , Febian 509, Pieter 584 en Joshua 709 ) Wat heeft die laatste gedaan? Wat veel van links naar rechts gefietst? En hij was als herboren na die paar Chouffjs, Althans dat zei hij. Nu nog de afdaling naar Houffalize en de klus zit erop, althans voor Christian, Pieter en Febian. Joshua pakt nog effe de Reu de Saint Roch, max 20%, je moet er nog maar zin in hebben. Maar hij klaart het klusje wel, Chappeau! Nu snel het stuurbord inruilen, en het flesje Chouffe incasseren. Want daar hebben we die 175/180 km voor gefietst. Nadat alles weer is ingepakt hervatten we de terugreis. Onderweg nog even een vette hap bij Mcdonalds en dan weer richting Stein. Een lange en zware, maar mooie fietsdag door een schitterende omgeving. We kunnen nog nagenieten want het flesje is nog dicht maar zal snel leeg gedronken worden.

Klik hier voor een paar foto's

 

 

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Veel zon, veel klimwerk, veel wind, maar een schitterende dag. Niet voor niets pijn geleden.

De Tour de Namur Cyclo was opnieuw een groot succes. Liefst 4.400 wielertoeristen zakten naar de hoofdstad van Wallonië af en kregen waarvoor ze kwamen: een schitterend parcours én stralend weer!
 
In 2012 en 2013 konden de deelnemers genieten van de stralende zon en dat was dit jaar niet anders. Het begint een traditie te worden: wie deelneemt aan de Tour de Namur Cyclo mag zich aan schitterend weer verwachten. Toch hadden de deelnemers weinig tijd om echt van de zon te genieten. In vergelijking met vorig jaar lag de Triple Mur du Monty, de helling met het hoogste stijgingspercentage, niet op het begin, maar wel op het einde. Zo kregen de deelnemers meer tijd om hun spieren op te warmen.
Al was het niet voor iedereen een cadeau. Zo moesten de meesten - enkel de minderheid die had gekozen voor het parcours van 82 km  - na 136 km over La Gayolle, een beklimming van 1700m met een gemiddeld stijgingsgraad van 9,5% en een maximum van 19%. Die helling werd door het grootste gedeelte van de deelnemers als zeer lastig ervaren.
"Die klim bleef duren", legt deelnemer Bert Geijsels uit. "Je begint nog rustig, maar nadien heb je geen tijd meer om te rusten. Veel wielertoeristen hebben op die klim voet aan de grond gezet." .
Ondanks de verschillende kuitenbijters onderweg was iedereen het er over eens: het was weer een geslaagde editie van de Tour de Namur Cyclo. Bij aankomst konden de deelnemers nog genieten op de terrasjes in de Ardennen.
 
klik hier voor de fotospecial. We staan er weer tussen.
 
klik hier voor andere foto's
 
Verslag:

Vandaag staat de Tour de Namur op het programma. 5 liefhebbers vertrekken rond 7:00 uur richting Namen. Een rit die niet geheel vlekkeloos verloopt. Foutje van de planner, waardoor we in de verkeersdrukte terecht komen en ook nog moeten zoeken naar de goede parkeerplaats. Het levert ons een achterstand van ruim een half uur op de planning. Maar ieder nadeel hebt zijn voordeel. We kunnen namelijk alles kort aandoen omdat de temperatuur al heerlijk is. Snel klaarmaken en inschrijven. De ergste drukte is weg, alweer een voordeel. Dan kunnen we eindelijk aan de tocht beginnen. En het begint al goed, al na 3 kilometer de eerste klim (de Citadel van de noordkant), en meteen al een pittige of ligt het aan de koude start. Arnaud heeft duidelijk wat moeite om het goede ritme te vinden. Joshua krijgt de opdracht om het aantal “inhalers” te tellen. Het is echter niet te doen, hij stopt dan ook bij 8 mannen en 1 vrouw, er zullen er nog velen volgen. Ondanks dat we aan de late kant zijn is het behoorlijk druk, verklaarbaar door het schitterende fietsweer. Bij de eerste bevoorrading na 40 kilometer snel wat proviand inslaan want we zijn met bijna lege zakken begonnen. Korte pauze en dan weer de fiets op. Tot aan de eerstvolgende klim is het ruim 15 kilometer vlak, en gaat het tempo flink omhoog omdat we ons laten  opjutten door een andere groep. Als ons dit maar niet gaat opbreken. Andere profiteren natuurlijk weer van al ons beulswerk, waardoor een weer een peloton gevormd wordt van een man op 30-40. Vlak voor de beruchte “La Cayolle” halen we nog een groep van een man op 50 in. Drukte dus. Maar tijdens de klim laten we iedereen weer snel achter ons, al krijgen we nu te maken met mannen en vrouwen die van de fiets moeten omdat de klim toch wat te steil is. (max 19%) Het is slalommen, slippende bande en afzien, dit is niet leuk meer zo steil is dit k…. ding. Maar de mannen komen “goed” boven. Die hebben we achter de kiezen. Nog een klim volgt alvorens bij de tweede bevoorrading aan te komen. Een iets langere pauze. We moeten de reserves echt aanvullen want we hebben er al voldoende verbruikt. Joshua fleurt op na een toiletbezoek. Hehe, die zat hem al vanaf de start dwars. Feebie begint te twijfelen of hij de afstand wel aan zal kunnen en ook Arnaud ziet het donker is, hij is al behoorlijk diep moeten gaan. We hebben inderdaad wat te gek gedaan, we moeten het tempo wat aanpassen anders halen we allemaal de finish niet. 5 beklimmingen achter de rug nog 8 te gaan. En we krijgen ook nog eens af te rekenen met een opstekende wind in het nadeel. De 6 beklimmingen van het derde blok laten zich doen, het is meer de wind die het moeilijk maakt. En natuurlijk ligt het tempo toch weer redelijk hoog en zijn er tal van medefietsers die weer van ons werk profiteren. Af en toe durft er eens iemand mee te draaien en wat kopwerk te doen. Het is trouwens wat rustiger geworden op de weg, het verspreid zich wat meer. We overleven de beklimmingen weer en arriveren bij de 3de verzorgingspost. Het is nu nog ongeveer 35 kilometer tot aan de finish. Dit moet te doen zijn, zeker nadat we ons weer hebben volgepropt met allerlei zoetigheden. Kom op, dit gaat lukken al wacht ons nog een leuke klim. Maar we hebben eerst nog een vlak stuk en een lange afdaling voor de boeg. En dan ineens, een U-bochtje en we staan voor de Triple Mur de Monty (max 21,5%) en dat na 135 loodzware kilometers. Dit is een echte verschrikking, de Keuteberg is er niks bij, dus effe doorduwen en afzien, voor het laatst. Bovengekomen heerst er opluchting, de rest is een makkie. Langs de Maas doen vooral Pieter en Joshua het kopwerk. Christian houdt zich wat rustig, hij heeft nog een minder prettige herinnering aan de laatste klim. Aan de voet van die laatste klim, de Citadel, laten Pieter, Arnaud en Feebie het gaan en fietsen Joshua en Christian zij aan zij naar boven. Voor Joshua de eerste kennismaking met de Citadel, maar hij heeft er weinig moeite mee. Als we boven weer compleet zijn dalen we terug naar de Maas waar we nog even een terrasje opzoeken. Deze mooie zware fietsdag moeten we gepast afsluiten. Onder het genot van een pilsje wordt de tocht geëvalueerd. Iedereen vond het een zware rit, natuurlijk zijn we daar zelf schuldig aan, maar we hebben met z’n allen de finish op het tandvlees gehaald. Nog een paar kilometer uitfietsen, stuurnummer inleveren, terug naar de auto, inpakken en wegwezen. Het was een lange dag, maar mooie dag.

 
 
 

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Langs nieuwe oude wegen naar het valkensnest.

We vertrekken vandaag onder strakblauwe hemel richting, ja richting wat? Het is voor iedereen een verrassing ook voor de garminrijders! Wat we zeker weten is dat het einddoel de Roche aux Faucons in Tilff is, vorig week nog een scherprechter in LBL. Pieter waarschuwt nog voor het spoorweggetje, daarna begint de klim. Hopelijk hebben Christian,Febian,Jack,Joshua en Arnaud deze niet onbelangrijke opmerking in hun routeschema opgeslagen. Het eerste deel van het parcours is uiteraard bekend en gaat van een leie dakje. Het gaat eigenlijk veel te makkelijk met deze wind vol in de rug. Hopelijk is de wind straks minder, maar dat zien we dan wel. Nu genieten van de rugwind. De eerste verrassing van de dag is al gelijklangs het kanaal richting Geulle. Een of andere halve gare is erg ongeduldig en rijdt met zijn wagen door het talud, ramt vervolgens een paaltje en vliegen er stenen in het rond. Gelukkig geen schade op een enkel blauwe plek na dan. We vervolgen enigzins verbaasd de route. De eerste beproeving staat ons in Berneau te wachten. De lange rechte klim de grote weg, blijft vervelend, maar gelukkig rugwind. Jack  heeft problemen, te veel last van zijn rug. Even verderop aan het eind van beklimming in Blegny neemt Jack de afslag naar huis, de overigen zetten de koers voort. Jammer van Jack, het ging net weer beter.

Even na Blegny richting Fleron zitten we op voor ons onkend terrein. Mooi landschap, kleine weggetjes, nauwelijks verkeer. Prachtige natuur, dat is volop genieten. Even later stopt het asfalt weggetje en wordt het onverhard. Geen probleem, we rijden rustig verder. Opeens worden we verrast, de garmins zeggen dat we het weggetje rechtdoor naar boven moeten nemen. Dat zal toch niet hé! Jawel er is geen andere optie! Miljaar.......dit is volgens enkele een mtb route. Het weggetje is een halve meter breed, en er stroomt een klein beekje doorheen. En natuurlijk de nodige keien. Er wordt getwijfeld. Het is Christian die te voet verder gaat. Feebke denk daar anders over en fiets naar boven, zo goed en kwaad als dat gaat. Alras volgen Joshua en Arnaud. Christian heeft nog twijfels maar niet veel later ploetert ook hij naar boven. Alleen Pieter missen we nog. Als we boven al een tijdje staan te wachten en de banden een beetje schoon vegen in het gras, horen we Pieter. Een beetje verongelijkt, maar we zien hem nog niet!  Even later komt hij schoon en met een smetteloze witte fiets boven. Snel verder. Nog nauwelijks bekomen van de klim staan we alweer voor een aangename verrassing. We krijgen na het tunneltje gelijk een flinke stijging en niet veel later onverhard! Ik zei toch dat het een mtb route is!!!! We moeten via steil bospaadje naar boven. Gelukkig wel eentje met twee kleine gootjes en hier en daar grove kuilen. Hier is alarmfase 10 van kracht, maar toch zien enkele mannen kans om de schitterende vergezichten in zich op te nemen. De klim eindigt onverwachts op een erf!.. De eigenaars roepen la rue is la....Waar? La.... We draaien om en gaan verder en vervolgen de klim over onverharde weg. Langzaam bereiken we de top en worden beloond met een werkelijk prachtig mooi uitzicht. We dalen daarna richting Tilff en arriveren bij het spoorweggetje, iedereen is klaar voor de beklimming. Eeuh een iemand is nog bezig met een broodje....niet te geloven! De klim van La Roche aux Faucons begint gelijk stevig met 14%. Het is een pittige en ook wel lange klim, maar we bereiken nagenoeg als groep de top, althans dat denken we. Het venijn zit hier duidelijk na het bereiken van de top. Er volgt nog een lang heuvelachtig slot en met de wind op de kop niet echt prettig. Hier moet Arnaud de overige mannen laten gaan. Staan of zitten het maakt niet uit, het gaat niet meer. Gelukkig zijn we  snel in Tilff voor de koffie en tarte!. Helaas geen tarte aanwezig. We komen in het zonnetje snel op krachten en gaan weer en route. De terugweg wordt ingezet. Met in het begin twee pittige niet lopende beklimming vanuit Tilff, al lijken de Schleck brothers daar weining last van te hebben. Waarschijnlijk krachtvoer gekregen gisteren.De terugweg verloopt gladjes totdat.... Ja hoor het is weer zover na een afdeling over een artisane weggetje staan we weer ergens verbaasd te zijn op een boerenerf. We moeten rechtdoor volgens de garmin. Maar er is geen rechtdoor! Snel een plas pauze en dan, helaas, terug naar boven en improviseren. Dat zijn extra trainingskilomters nietwaar, kan nooit kwaad. We fietsen op richtingsgevoel verder en even later zitten we weer op het parcours. Blijft een raadsel waar dat weggetje is gebleven. we dalen richting Limburg met de harde wind op de kop, kost toch wel veel kracht. En aangezien we de Bekker hebben gemist en de drankbussen leeg raken vloeien bij een ieder de laatste krachten weg. We zijn dat ook total loss als we het terras in Elsloo bereiken. Moe maar voldaan genieten we nog even in het zonnetje van een welverdiende pint. Het was weer eens wat
anders..

*  De Roche aux Faucons was een onbekende beklimming totdat hij ineens werd opgenomen in de finale van Luik-Bastenaken-Luik. De koersdirectie hoopte dat deze korte maar steile beklimming de scherprechter kon worden in de finale. Of dat echt is gelukt, dat is nog stof tot discussie. Toch willen erg veel wielrenners deze beklimming met stoere naam zelf eens proeven. De beklimming loopt bijna helemaal gelijk aan de Côte d'Avister, maar het begin maakt deze beklimming wat uitdagender. De beklimming start bij de brug over de Ourthe in het prachtige dorpje Méry. Direct na de spoorovergang begint de weg flink te stijgen met percentages rond de 14%. Gelukkig mag je 200 meter verder op de kruising linksaf slaan richting Avister. De volgende volgende 700 meter ga je hoe dan ook voelen. Met gemiddeld 14% klim je omhoog het dorpje uit. Pas als je de grote grasvlakte aan aan je rechterhand voorbij bent gereden bereik je langzaam de top van de beklimming. De Roche aux Faucons ligt 2 kilometer verder op langs de weg. Dit na een korte afdaling en een stukje vals plat die niets meer toevoegen

Stijgingspercentage 9.7%
Maximaal (100m) 15.4%
Lengte 1.5 km
Hoogteverschil 144 m

 

Geplaatst door  Arnaud

Lees meer »

'Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd'

Vandaag is Koningsdag en het weer ziet er goed uit, dus vol goede moed richting Keerend, waar de poort gesloten is. Nic ziet nog even af van zijn rentree ondanks dat wij ons willen aanpassen door wat harder bergop te rijden. Ook Feebke is er vandaag niet bij, hij heeft als reden dat zijn vader een lintje heeft ontvangen en aanwezig dient te zijn bij de officieel huldiging. Jo is benoemt tot lid in de Orde van Oranje-Nassau, vanwege zijn inzet bij o.a. Harmonie St. Joseph. Ook wij hebben de afgelopen jaren regelmatig een beroep mogen doen op Jo, dus hij verdient deze onderscheiding zeker. Dus Jo ook namens het Meulenteam van harte gefeliciteerd. Nu verder met de rit van vandaag. Vijf man aan het vertrek: Christian, Pieter, Joshua, Arnaud en Jack. De laatste is verlost van zijn rugklachten en verschijnt soepel aan de start, of hij dit zal blijven is natuurlijk afwachten. Eigenlijk staat er een verre rit op de planning, maar aangezien een iemand vandaag wachtdienst heeft, besluiten we voor hem in de buurt te blijven en ook nog binnen een straal van 30 km. (voordeel van een flexibele groep). Een rit die grotendeels op Limburgs grondgebied wordt gereden. Wegkapitein Christian weet nog wel een leuke route met talrijke beklimmingen en over rustige van, “die hebben we al lang niet meer gehad” binnen weggetjes. Meestal zijn het van die venijnige onbekende klimmetjes maar ook de bekendere worden niet gemeden. Zo fietsen we onder meer de Camerig in combinatie met Vijlenerbos om hoog, de Kruisberg de Trintelerberg en de Loorberg. Op deze laatste klim probeert ons een lange smalle koekebakker uit de wielen te rijden. Dat ken dus niet he, die wordt dus weer vrolijk ingehaald en achter gelaten. In Holset vinden we onze pauze plaats, we zijn inmiddels bekende hier. Kopje koffie, cola een stukje vlaai en genieten van de warme zonnestralen. Die heeft Pieter wel nodig want hij is nog niet warm gereden, zegt hij. Ja, Ja.  Na de pauze fietsen we richting Nijswiller waar Christian nog wel een wegje kent uit het Piet tijdperk. Hier komen we dus zelden maar het extra lusje via Orsbach is zeker de moeite waard en het scheelt toch weer wat hoogtemeters. Als we er daar trouwens genoeg van op de teller hebben staan besluiten we het vlakkere gedeelte op te zoeken. Een stukje door Valkenburg en dan in een lusje om Meerssen en vervolgens in volle snelheid richting Elsloo. Ruim 40 km/u op de teller. Zelfs Jack probeert in de molen mee te draaien. Probeert, want verder dan de tweede positie komt hij niet. De wil is er in ieder geval en in vergelijking met vorige week gaat het veel beter. Hij waarschuwt ons:  “nog twee zaterdagen en dan”. We zijn benieuwd in ieder geval. Arnaud is van mening dat we wederom een pint hebben verdiend, de overige mannen sputteren niet tegen en dus belanden we weer op het terras van de Dikke Stein, waar we een toost uitbrengen op onze Koning en natuurlijk op Jo. Einde van een, volgens de mannen, zeer mooie Koningsrit.

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Waar gaan we naar toe vandaag?

Even lijkt het erop dat Nic zijn rentree maakt in het Meule peloton. Maar helaas, hij durft nog niet met ons mee te gaan en wacht op Ruudje E. een oud ploeggenoot die momenteel de kost verdient bij TC ’t Verzetje.  Even later arriveert Ruud en ook  de overige mannen zijn inmiddels aanwezig. Terwijl wij nog volop aan het discussiëren zijn over de te volgen route vetrekken Ruud en Nic inmiddels richting de brug naar België. Als wij er uit zijn besluiten we ook maar die kant op te gaan om zodoende de drukte van de AGR voor toerfietsers te omzeilen. Na een achtervolging van dik 20 km krijgen we beide heren in het zicht, ze hebben er een goed tempo op zitten.  Nic is duidelijk weer aan de betere hand. Samen fietsen we richting Vise waar de wegen zich toch weer scheiden. Vandaag maar wat improviseren wat de route betreft, wat klimmen, wat dalen wat draaien en keren totdat we in Battice uitkomen en daar ook aan de terugweg beginnen. Jack heeft vandaag zijn dag niet, waarschijnlijk als gevolg van een zware dienstreis in France, dus dienen we regelmatig een tandje terug te schakelen. Christian vind nog wel een leuk wegje, nou ja wegje, het is meer z’n Pietstrookje, maar we zijn er nog nooit geweest en zullen er ook nooit meer komen. Uiteindelijk komen we in Val Dieu aan en besluiten er dan ook maar  te pauzeren. Tijdens de pauze worden tevens de laatste ontwikkelingen met betrekking tot de vakantieweek doorgenomen. Omdat het toch aan de frisse kant is, is het een relatief korte pauze. Nog even een lusje om Julemont en dan weer in dalende lijn richting Dalhem. In Vise besluiten we nog, met de goedkeuring van Jack, de Hallembay op te fietsen. Een stoplicht met een tijdklok onder aan de klim  kan zomaar dienst doen als “startschot”. Maar niemand schiet uit de startblokken, het lijkt wel of het uitzicht op de klim een verlammende werking heeft op de mannen. Toch is het Feebke, onze vedergewicht, die de mannen op sleeptouw neemt, waarna het toch nog uitloopt op een spannende bergsprint. Nadat we weer compleet zijn fietsen we langs het kanaal terug. Pittige tegenwind ondervinden vooral Christian en Febian, die op kop van de groep sleuren. De overige mannen lijken het wel goed te vinden, het duurt dan ook even voordat beide mannen worden afgelost. Met een redelijk tempo dat ook Jack kan bijbenen rijden we terug naar Kotem en vervolgens Stein. Keurig op tijd thuis.

Geplaatst door Christian

Lees meer »

HAMSTEREN !!!!!

De mannen zijn aan de late kant vandaag, waarschijnlijk als gevolg van de mist en de kou. Want het is behoorlijk koud, en we zijn natuurlijk niks meer gewend. Voordat we kunnen vertrekken moeten we wel nog even de route bepalen. Arnaud zou het liefst naar de Belgische fruitstreek willen gaan nu alles nog bloeit en geurt. De overige mannen willen liever een ritje naar Banneux maken, gelovig dat ze zijn. Trouwens ze kennen niet eens het verschil tussen de bloei van een bananenboom en kokosboom laat staan van een kersenboom of perenboom. Ok, dus naar Banneux, dezelfde route die de A- ploeg woensdag heeft gefietst. Febian en Christian nemen de eerste 15 km voor hun rekening, waarna Joshua en Arnaud het commando overnemen. Net als woensdag wordt het werk goed verdeeld en onderweg komen we zelfs langs diverse fruitbomen dus Arnaud komt ook aan zijn trekken. We hebben trouwens de wind weer op kop voor de afwisseling. Bij het eerste stoplicht, we zitten dan inmiddels in Micheroux, haalt Joshua een folder van Albert Heijn onder zijn vest vandaan. De overige mannen kijken mekaar aan met een vragende blik. Is hij aan het hamsteren geslagen of wat is hier de bedoeling van. Maar nee, hij heeft het vaak op tv gezien, wielrenners die voordat ze een afdaling in gaan een krant onder hun trui doen tegen de kou. Nou heeft de jeugd van vandaag geen krant meer, die krijgen al het nieuws via een tablet binnen. En hij zal gedacht hebben dat je niet met een tablet onder je trui kan gaan fietsen, vandaar dat hij thuis maar snel een folder van AH heeft gepakt. De vrouw van huisnummer 68 zal morgenvroeg raar uit haar ogen kijken als ze de weekaanbiedingen bekijkt. Jack heeft trouwens van het oponthoud gebruik gemaakt door snel een droog koekje in zijn mond te proppen. Geen goed idee, dus even later een plaspauze zodat hij het toch naar binnen kan werken. We fietsen op een mooi tempo verder totdat de groep zich splitst. De 2 garminrijders zijn het even oneens, toch zijn het Christian en Febian die de goede route volgen. De rest wacht ons even verder op. Nog een paar kilometer en we zijn weer in Banneux waar we wederom buiten plaatsnemen. Er zitten trouwens meer fietsers op het terras. In de zon is het heerlijk, maar als de zon zich terugtrekt achter de wolken is het fris. Desondanks toch een redelijke lange pauze. Natuurlijk zorgt de taal weer voor de nodige onduidelijkheden. Een Duitse herder beheerst de Franse taal nog beter dan Meulemannen want die volgt meteen het commando op dat zijn baasje hem geeft. Na de pauze de lange afdaling richting Nessonvoux gevolgd door het stuk vals plat omhoog richting Soiron. Pas op, pas op, pas op, helaas past Jack niet op en fietst door een behoorlijk diepe kuil met als gevolg dat hij zijn bidon verliest. Toevallig de bidon met zijn experimentele (doping)drank. Die kan hij dus niet laten liggen. Na het korte oponthoud vervolgen we weer onze weg, welke regelmatig naar beneden gaat. Na het passeren van de grens bij Eijsden nog even een akkefietje. Joshua komt zacht in aanraking met het wegdek. Het eerste valpartijtje sinds een aantal jaren, zonder erg trouwens. Onoplettend, vermoeid of aandachttrekkerij, we weten het niet, maar na vorige week weten we wel dat vallen erbij hoort. Als we de brug in Bunde weer bereikt hebben gaat het tempo weer stevig omhoog. Snelheden ver boven de 40 km/u, vooral Joshua en Arnaud sleuren aan de kop van de groep. Christian probeert de groep compleet te houden. Vlak voor Elsloo is het Pieter die de eindsprint inzet. Wederom ploffen we, met een hartslag die de klokslagen van de kerk doet verbleken, neer op het terras van de Dikke Stein. Joshua trakteert nog even op een pintje. Late verjaardag. (dank daarvoor) Het is bijna 17:00 uur als we weer opstappen.

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Verrassingstocht op oude dag

Vandaag voor de afwisseling eens wat minder weer, al hoewel het in ieder geval droog is. Fris en dus verschillende kledingkeuze. De gebroeders verschijnen toch in korte broek aan het vertrek, zij verwachten de zon nog. De overige 3  mannen in beenstukken of lange broek. Alvorens we kunnen vertrekken dient de band van Febian nog even snel verwisseld te worden, lek van voor. Slechte voorbereiding, waarschijnlijk nog de slaap in de ogen gehad toen hij de fiets aan een laatste inspectie onderwierp. Maar zoals gewoonlijk weer een snelle bandenwissel dus kunnen we weer snel vertrekken. Speciaal voor Jack staat er vandaag een verrassingsrit op het programma. Hij heeft trouwens vandaag zijn ouwelullendag en hoeft daarom geen kopwerk te doen. De overige vier gunnen hem dit plezier en verdelen het kopwerk netjes. We fietsen richting Margraten en Banholt en vervolgens richting Teuven, waar we even op het parcours van de Volta Limburg Classic belanden. Via Homburg gaat het verder naar Montzen waar het keerpunt is. Gedurende de hele rit gaat het op en af en verrassend genoeg kan Jack goed volgen. Zijn vormpeil is dus stijgende. Nadat we bij Gemmenich de grens weer oversteken fietsen we naar de pauzeplaats in Holset waar we de gebruikelijk koffie met vlaai en of fris tot ons nemen. (Traktatie Jack, dus bedankt) Na de pauze is het weer aan de frisse kant en er vallen zelfs een paar druppeltjes. Gelukkig zet het niet door. Al slingerend en klimmend fietsen we verder richting Heerlen. Een mooie rustige weg-fietspad vanaf Welten brengt ons weer in Wijnandsrade. Het gaat nog steeds goed met de mannen zodat we (lees ik) besluiten er nog een lusje bij te doen om toch boven de 100 km grens uit te komen. Vanaf Meerssen hebben de wind in de rug. Tijd om het gemiddelde weer wat op te krikken. Snelheid boven de 40 km/u op het gemakkie al begint Jack het toch wel te voelen. Mag ook wel want hij heeft vandaag een prima prestatie geleverd op zijn oude (lullen)dag. Op het terras van de Dikke Stein staan helaas geen stoelen dus besluiten we naar de Fontein te fietsen. Als we daar aankomen laat de zon zich ook weer zien. De mannen met de korte broek hadden dus gelijk. Na een tweetal pintjes, welke grotendeels werden gesponsord door een vrouwelijk fan (waarvoor dank), fietsen we weer bergop, terug naar huis. Wederom een mooi ritje gehad.

Geplaatst door  Christian

Lees meer »

Vandaag zijn alle ingrediënten aanwezig om er een schitterende fietsdag van te maken

Een onbekende fiets staat er onder de schuur op het Keerend. Zal het een nieuw lid zijn? Helaas niet, het is Ronnie Heyboer die vandaag weer met de vrouwen op pad mag gaan. Bofkont. Vandaag in ieder geval weer eens een mooie opkomst. De gebroeders Schleck, Jack, en Joshua Wiellie Wiellie. Ook Febian is weer van de partij, waarschijnlijk nog met apresskibenen. En Arnaud is er vanzelfsprekend ook  bij, ondanks dat hij vanmorgen met zwabberbenen uit bed is gestapt. Natuurlijk gaat het nog even over de rit van de Blues Brothers van vorige week en het commentaar van Mart Smeets. Schandalig volgens Jack.  Nic die helaas nog niet hersteld is van een ingreep zwaait ons weer uit. Niemand weet nog waar de rit naar toe zal gaan, al staat wel al vast waar ze zal eindigen, namelijk op het terras. Het is altijd prettig fietsen met dat vooruitzicht in je achterhoofd, alleen zullen we er wel wat voor moeten doen. Maar daar zal Christian vandaag wel voor zorgen. We fietsen richting Valkenburg waar de eerste klim van de dag op doemt. De Sibbergrubbe welke in een strak en mooi tempo omhoog wordt gefietst. Waarschijnlijk heeft toch niemand last van de benen want we hoeven boven niet te wachten. Vervolgens weer in gestrekte draf via Ijzeren richting Gulpen. Het tempo zit er goed in totdat we worden opgeschrikt door een harde, maar wel bekende, harde knal. De knal van een klapband. De voorband van Jack ligt van de velg. Tijdens de snelle bandenwissel passeert ons een oud ploeggenoot die stiekem aan het trainen is, vandaar dat ik zijn naam niet zal  noemen. De volgende beklimming is de Koning van Spanje, en ook deze wordt redelijk gemakkelijk bedwongen. Na de afdaling richting Teuven gaat het weer omhoog naar Aubel. Hier krijgt Jack het even moeilijk, de overige mannen passen het tempo dus aan. We maken een lusje om Aubel en fietsen dan richting Battice. Dit is even een rot stuk, met wind op kop klimmen we in drie etappes omhoog. Het zijn dan nog maar een paar kilometer tot naar Herve waar we zullen pauzeren. Bij de bediening is er even paniek. Joshua zou niet betaald hebben, maar de meisjes hebben waarschijnlijk wat moeite om ons uit elkaar te houden. We lijken ook zoveel op elkaar he. Vandaag een relatief korte pauze omdat we zo snel mogelijk naar dat terras willen. Gelukkig hebben we het merendeel van het klimwerk gehad en gaat het grotendeels naar beneden totdat we weer in Dalhem aankomen. In Warsage besluit Christian, met de goedkeuring van Jack, nog een bergje te nemen. Nou ja bergje, hij is best lang. Maar het is de laatste hindernis van vandaag dus niemand die klaagt, of maar een beetje klaagt. We duiken dan naar beneden richting Sint-Pieters-Voeren en s’ Gravenvoeren, eindelijk eens met wind mee. Vanaf Eijsden gaat het weer via het gebruikelijke fietspad terug. Opvallend is dat het tempo weer eens omhoog gaat. De mannen hebben de rit goed ingedeeld en zelfs Jack kan netjes volgen. Ondanks wat(veel) tegenwind ligt het tempo weer ouderwets hoog. Na Bunde volgen weer enkele korte plaagstootjes. Daarna wordt er in een rustig tempo richting Elsloo gefietst, waar we gelukkig nog een plaatsje vinden op het terras van de Dikke Stein. Hier worden we door Febian getrakteerd op een heerlijke pint. Apresfietsen, hier doe je het voor. En de benen waren zo slecht niet en wat ook belangrijk is ze zijn weer wat bruiner. De mannen hebben vandaag weer eens een mooie prestatie geleverd en Jack verdiend ook een compliment. Dus Jack bij deze: klasse. Het was een mooie fietsdag.

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Een wisselvallig weekend splitst het meuleton in 2 groepjes

Ondanks alle voorspelling van de aanwezige weerprofeten schijnt de zon vanmorgen volop. Dit beloofd nog wat voor vandaag! Het zaterdagochtend koersritueel kan beginnen.  Maar dit beeld wordt alras verstoord, het regent afmeldingen: Feebke is aan zijn laatste jodelafdaling bezig, Nic ondergaat zijn gedwongen rust lijdzaam en zwijgend, Joshua “Wielie Wielie “ is nog aan het twijfelen of zijn derailleur horizontaal of vertikaal moet staan en last but not  least laten de Schleckies ook verstek gaan. Een van de twee Schleckkies is deze week niet in goeden doen. Van Chiepo ontbreekt elk spoor, zelfs de whereabouts zijn zoek. Gevolg een heus ” meulepeloton “ van twee renners : het illustere duo Jackomo en El herrero; oftewel de bluesbrothers, de echte bikkels! Het startschot vind om deze reden vandaag plaats op de Mauritsweg en er wordt gelijk koers gezet richting het Sjengenland. Maar het valt niet mee vandaag, er zijn immers geen knechten en waterdragers in koers vandaag. Het begin is meteen loodzwaar. Harde en constante wind ( 6 a7 beaufort! ) op de kop en dat gedurende de eerste 25 km. Het lijkt wel of we bij iedere trap een meter vooruit gaan om vervolgens door de wind een halve meter achteruit te worden geblazen. De zweetdruppels parellen al snel langs het gezicht naar beneden, het snot komt de neus en oorgaten uit, het mag allemaal niet helpen. Het lijkt alsof we stil staan. Achterop komend verkeer horen we niet, de wind suist zo hard in de oren dat we geen idee hebben wat er om ons heen gebeurd. Dit is het weer waar de echte Flandriens van dromen. Harde wind, kasseien , hellingen , modder en slecht wegdek. Kortom geen weer voor de bluesbrothers. Geleidelijk aan neemt de bewolking de overhand. We kijken naar boven, voorlopig nog niets aan de hand. Doortrappen maar. Eindelijk na lang zwoegen, zwalken en hard labeur wordt het Sjengenland bereikt. Hier wordt besloten om langs de waterkant terug te fietsen naar Stein.  Poeh dat lucht op, eindelijk wind van achter. We fietsen al keuvelend met de wind in de rug richting de maas aan de Belgische kant. Eindelijk tijd om te herstellen. Als we Kotem bereiken besluiten we om toch nog een extra lusje te maken richting Stokkem. In Leut aangekomen wordt het weer steeds dreigender. Kort overleg en toch maar rap de kortste weg genomen naar het veer in Berg.  Er vallen al enkele dikke regendruppels. Maar dit is maar van zeer korte duur. Gelukkig kunnen we gelijk het veer op. Tijdens de overtocht zien we de dreigende zwarte wolken onze kant op komen. Het zal toch niet………… Ook hier besluiten we de kortste route naar Stein te nemen. Het wordt nu wel erg serieus. Nog effe doortrappen, vol gas. Na dikke 50 km bereiken we Stein, gelukkig droog. Net op tijd want enkele minuten later plenst het flink. Het was een korte maar venijnige etappe vandaag.

Wielie Wielie en Schleckie, Schleckie reden zondag nog even een ploegentijdritje. klik hier voor de gegevens.

 

 

Geplaatst door Arnaud

Lees meer »

Een misérable zondagsritje.

Zaterdagmorgen, zo rond 8:00 uur vallen de eerste regendruppels en wordt er in overleg besloten de rit te verplaatsen naar de zondag, want de Meulemannen staan bekend als droogweerfietsers. Gelukkig is iedereen dit weekend flexibel genoeg zodat we zondag met de zelfde mannen aan het vertrek staan. Christian, Pieter, Arnaud, Joshua en Jack. De laatste heeft nog steeds de carnaval in zijn lijf zitten en voelt zich nog niet helemaal fit.  Het is droog, wel nog wel wat fris en er staat weer een lekker windje. Wat een verschil met vorige week. Om Jack tegemoet te komen nemen we een vlakke aanloop richting Maastricht en Kanne, zoals gezegd met een stevige wind op kop. Gelukkig wisselen de mannen elkaar goed af. Na Kanne zetten we koers naar Vise en vervolgens de klim naar Argenteau. Het eerste echte obstakel van de dag hetgeen meteen merkbaar is, vooral Jack ondervindt dat zijn conditie toch wat achteruit is gegaan als gevolg van zijn aanhoudende ziekte. Het tempo wordt derhalve aangepast, vooral als het weer eens bergop gaat, hetgeen regelmatig het geval is. Gelukkig zijn we inmiddels wel  verlost van die tegenwind en gaat het nadat we door Blegny zijn gefietst grotendeels weer naar beneden. Helaas niet voor lang want nadat we de afdaling naar Dalhem achter ons hebben gelaten gaat het weer omhoog richting Neufchateau. We besluiten om wat minder bergop te gaan om Jack iets te sparen en fietsen weer terug naar Nederland om uiteindelijk in Mesch te pauzeren en bij te tanken. De keuze valt op auberge ’t Koffer, waar de tijd stil heeft gestaan. Je waant je even een 60-tig jaar terug.  Koffie met een stuk zelfgemaakte Misérable, een plaatselijk gebak, zeker bekend tot aan Valkenburg zo vertelt ons de eigenaar. Misérable, volledig op Jack aangepast want zo zal hij zich ook wel gevoeld hebben, het was trouwens zijn keuze. Na een tweede koffie gaan we weer op pad. Vlak en met de wind mee over het fietspad langs Gronsveld en via Meerssen terug naar Stein. Het loopt lekker en zo komen we nog goed thuis. Hebben we toch nog een mooi ritje kunnen maken.

Geplaatst door  Christian

Lees meer »

De tweede rit van het seizoen, in de (een) korte broek

Het is alweer rond de klok van 10:00 uur als de mannen zich verzamelen op het Keerend. Feebie is er al, en ja  hoor als enige in korte broek. Op de keukentafel liggen een aantal bananen. Het lijkt wel of de bananenboxer de nieuwe sponsor van de Meulemannen is. Vorige week nog wat sluikreclame in een reactie op de tocht en nu dit weer. Zal “en nog een en nog een” de nieuwe slogan worden? Trouwens nog even terug komen op die reactie. Er staat wel niet bij dat de banaan een onding is omdat ie zo krom is, hij past niet echt goed in de achterzak van je trui of vest, of je moet al een kromme rug hebben. Heb al eens geprobeerd om hem recht te buigen maar ook dat lukt niet. Maar dit terzijde terug naar vandaag. Naast Feebie, in korte broek dus, is ook Wielie Wielie op ziene  Wilier (Joshua dus) weer van de partij, hij zal ons vandaag maar een stukje vergezellen omdat hij van zijn baas in de buurt moet blijven. Pieter, Christian, Nic en Arnaud maken de groep compleet. Volgens de weervoorspellers zal het vandaag een mooie zonnige dag worden, dus wordt er besloten een toch wel lange tocht van te maken, althans voor de tijd van het jaar, het is immers pas 8 maart. Een ritje naar Eupen zal het gaan worden, met op de heenweg toch weer wat wind tegen. De mannen lossen elkaar goed af, zelfs feebke, in korte broek, laat zich van voren zien.  Even na de grensovergang “de Plank” slaat Joshua af en zullen de overig mannen het alleen moeten doen. Nou ja alleen!, zijn inbreng was toch al niet zo groot. Nee grapje hij heeft ook zijn deel van het kopwerk gedaan.  Via Henri Chapelle rijden we richting Verviers en Dolhain naar Eupen waar we bij de plaatselijke bakker genieten van gebak met koffie of cola. We zitten dan op ongeveer 65 km dus hebben we nog ongeveer 60 km te gaan. Volgens Christian grotendeels bergaf en wind in de rug, hetgeen vrij aardig klopt. Af en toe een klein heuveltje, maar dat mag geen naam hebben. Desondanks beginnen de kilometers toch door te wegen, het is namelijk nog vroeg in het seizoen, wellicht iets te overmoedig geweest. Maar nee, het tegendeel, het tempo gaat steeds verder omhoog. Nic wil perse een gemiddelde van 30 km/u halen. Makkie, we kunnen de laatste 5 km zelfs naar huis peddelen. De mannen hebben vandaag zeer goed gepresteerd. 126 km, gemiddeld 30 km/u en dik 800 HM en dat voor een tweede officiële rit van het seizoen. Maar natuurlijk zat het weer ons mee. Is dit al het begin van de lente? Feebke had gelijk met die korte broek.

Geplaatst door Christian

Lees meer »

Vandaag staat de openingskoers van 2014 op het programma.

Vandaag wederom een tweedeling in de Meulegroep. De ronderenners gaan vanaf vandaag op trainingsstage in Carnavalitos en voor de klassiekermannen staat vandaag de openingskoers op het programma. Vandaag dus voor het echie na een aantal succesvolle wintertrainingen. We zijn met slechts 3 man (Christian, Pieter en Arnaud) hetgeen het vandaag extra zwaar zal maken. Het is droog en volgens de weermannen zal er  niet al te veel wind staan. Omdat er in de middag weer regen wordt verwacht, willen we er een ritje van 3 uur van maken, zonder te pauzeren. Eenmaal op weg waait er toch weer een lekker windje, we zullen het ermee moeten doen en we zijn er trouwens ook al aan gewend. In de beginfase proberen we het kopwerk wat te verdelen, hetgeen ook aardig lukt. Eenmaal in Valkenburg beginnen we aan een redelijk lange heuvelzone. We fietsen via Margraten en Banholt naar Sint-Pieters Voeren. Als zich het zonnetje af en toe laat zien is het heerlijk fietsweer, maar de bewolking heeft toch de overhand. De klimmetjes volgen elkaar snel op maar toch wordt er in een strak tempo doorgefietst. Na de afdaling van de Schweiberg hebben we de heuvelzone grotendeels gehad en hebben we de wind in de rug. Het klimmetje in Walem is het laatste noemenswaardige obstakel, maar levert geen enkel probleem op.  Na Schimmert maken we nog een extra lusje om het vliegveld om zodoende nog wat extra kilometers te maken. Opvallend is dat Arnaud  al een poosje niet meer op kop gekomen is, hij blijkt aan zijn laatste reserves bezig te zijn. Vraag me af of hij wel een banaan bij zich heeft gehad. Eenmaal terug in Elsloo komen we de carnavalisten tegen die op weg zijn naar de optocht van Meers. Waarschijnlijk zullen ze daar de rest van de ploeg tegenkomen. Moet er even niet aan denken z’n koude pint, want het begon toch wel wat fris te worden. Voldaan komen we weer in Stein aan. Het begin is weer gemaakt. Speciaal voor Arnaud die alleen een banaan lust en ook voor de ronderenners die aan de tap (gaan) hangen:

 

Alaaf, fijne vastelaovend en tot volgende week

 

Geplaatst door Christian

Lees meer »