verslagen zaterdagtochten 2013

De laatste rit en het laatste verslag

Vandaag staat de laatste officiële tocht op het programma. Gelukkig weer een wat grotere opkomst. Helaas heeft zich Jack op het laatste moment moeten afmelden, niet fit. Zodat we met 6 (incl. Peet die weer als gast mee gaat) man aan het vertrek staan voor een rit richting Bocholtz. Nic is er ook weer bij. Hij heeft het een aantal weken rustig aan gedaan als gevolg van een knieblessure. Gelukkig is hij weer aan de betere hand. Omdat de wegen nog behoorlijk nat zijn besluiten we om wat grotere wegen aan te houden. Maar dit gaat niet al te lang goed. Nic weet ze vandaag weer te vinden, de kleine smalle weggetjes, die ook nog eens voor geen meter lopen. Fijn dat hij weer terug is. We slingeren richting Vaals en van daaruit richting Bocholtz waarbij er regelmatig wat geklommen moet worden. Het is inmiddels zonnig en behoorlijk warm. 20 graden, wat een verschil met vorig jaar toen we bibberend op de fiets zaten. We kunnen nog op het buitenterras plaatsnemen en genieten van een heerlijk stukje vlaai en kopje koffie. Na de Pauze en het verwisselen van alweer een lekke band vervolgen we onze weg terug naar Stein. Met net geen 100 km op de teller 1000 hm  en 28 km/u arriveren we weer in Stein.

Het zit er weer op. Denk dat we weer mogen spreken van een geslaagd seizoen. Een seizoen dat begon met een koude en natte start, vervolgens een mooie warme zomer en een heerlijk najaar. Slechts 2 ritten werden afgelast vanwege regen of sneeuw. De twee fietsweekenden (Zuid Eifel en Zeeland) werden weer een groot succes. Een aantal geplande toertochten gingen niet door vanwege regen of regenvoorspellingen. Desondanks hebben we weer mooie ritten gemaakt en werd er weer sneller gefietst. Bijna 30 km/u gemiddeld over alle tochten met gemiddeld 1000 HM, hetgeen aangeeft dat de mannen goed hebben doorgetrapt. En het belangrijkste, wederom geen enkele valpartij of wat dan ook.  Klasse mannen.

Alweer het laatste verslagje. We gaan weer in de winterslaap. Alle lezers wederom bedankt voor het bezoeken van onze site en tot volgend jaar

ingezonden door Christian

Lees meer »

Vandaag staat de kleine herfstprijs op het programma.

Vandaag staat de voorlaatste officiële zaterdagdagtocht op het programma, onder nog goede weersomstandigheden, althans voor de tijd van het jaar. We zitten immers in het herfstseizoen. Jack Big Mac, staat al in zon te wachten op zijn teamgenoten. Hij is op zakenreis geweest in de States en wil nog 1 ½ kilo aan hamburgers verbranden. De gebroeders Stijnen verschijnen nog in korte broek aan de start, terwijl Joshua, die als laatste arriveert, in volledig wintertenue aan komt fietsen. Opvallende afwezige is Feebie, onze mini uitgave van Arnold Schwarzenegger, Rambo, “The Muscles from Brussels”,  die net terug is van een rijst-dieet-vakantie. Hij stond overigens oog in oog met een Oerang Oetan, en je raadt het al de Oerang sloeg op de vlucht  Met 1 ½ kilo onder zijn vormgewicht durft hij het vandaag niet aan. Gelukkig meldt zich nog een gastrennen, Peet de kitter, zal ons vandaag gezelschap houden. Hopelijk zal hij niet teveel aan ons wiel vastplakken. De rit staat in het teken van de afbouw, dus wordt er gekozen voor een vlak ritje richting Diepenbeek. In Maasmechelen krijgen we te maken met een lekke band van Peet. Natuurlijk wachten en helpen de mannen met het verwisselen van de band. Na het korte oponthoud vervolgens we onze weg, grotendeels over fietspaden en vaak in een bosrijke omgeving. Omdat het onder de bomen nog nat is en er toch al wat bladeren zijn gevallen is het zaak om attent te blijven fietsen en daar waar nodig het tempo aan te passen. We willen het seizoen veilig en zonder valpartijen afsluiten. Zonder noemenswaardige problemen komen we in Diepenbeek aan. We hebben dan net 50 km op de teller staan, We besluiten een terrasje op te zoeken aangezien het nog uit te houden is in het waterige zonnetje. Kopje koffie, glaasje cola en even een lekke band verwisselen. Bij aankomst blijkt namelijk dat Christian een leegloper heeft. Na afgerekend te hebben gaan we weer op pad voor de laatste 40 km. Gelukkig minder bladeren op de weg zodat we het tempo wat kunnen opschroeven. Iedereen doet wat kopwerk. De een wat meer dan de ander, maar dat mag ook wel. Zelfs onze gastrenner wil even zijn goede conditie tonen en trekt even door. Ook Jack verkeert nog in goede vorm en volgt gemakkelijk. En Joshua, die vooraf aan gaf dat we hem na 50 km zouden moeten duwen, laat ook nog geen krimpje. Supertalent heet dat geloof ik. Met net geen 90 km op de teller arriveren we weer in Stein. Het was een heerlijk herfstritje en de afstand was net genoeg. Volgende week staat dus de laatste rit op het programma, hopelijk met nog een mooie opkomst.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Nationale Molendag 2013

Zaterdagmorgen rond de klok van 9 uur is er weer eens telefonisch overleg tussen de mannen die via het forum hebben aangegeven te willen gaan fietsen. Er wordt unaniem besloten de rit te verplaatsen naar de zondag i.v.m. het slechte weer, althans het natte wegdek want de ergste regen is inmiddels weggetrokken. Helaas is Joshua op zondag verhinderd zodat we met 3 man aan de start staan. Arnaud, Christian en Pieter. De rest: blessures, dienstreis, vakantie. Het is vandaag Nationale Molendag dus eigenlijk een beetje onze feestdag. Pech voor de molens maar een geluk voor ons is het bijna windstil. We besluiten om richting Blegny te fietsen, met een vlakke aanloop langs het kanaal richting Vise. Zoals gebruikelijk wordt het werk weer keurig verdeeld en is het tempo gematigd. Zo tussen de 30 en 33 km/u.  Even voorbij Vise bij Richelle beginnen we aan ons wekelijks klimwerk. Nauwelijks nog een meter vlak en continue korte slopende heuveltjes die elkaar snel opvolgen.  Binnen de 40 km fietsen we bijna al onze hoogtemeters  bij elkaar. Het zwaartepunt bevindt zich dus in het midden van de rit. De opeenvolging van de bergjes gaat toch in de benen zitten dus besluiten we in Val Dieu te gaan pauzeren aangezien in Aubel de zondagsmarkt plaatsvindt en het er druk is. Maar ook in Val Dieu is het zeer druk, dit vanwege het Bacchusfeest. Zo druk dat er een lange wachtrij staat in het zelfbedieningsrestaurant. Hier gaan we niet aanschuiven, dan maar geen pauze en snel een zelf meegenomen reepje opeten en dan maar weer verder. Het is trouwens heerlijk fietsweer al laat de zon regelmatig verstek gaan. Nog een laatste klimmetje bij Saint-Jean Sart en vervolgens in dalende lijn richting s’Gravenvoeren. Via het fietspad fietsen we weer rustig terug richting Stein. De laatste reserves worden aangesproken om Stein te bereiken. Toevallig moeten we wel nog even door Elsloo en dus langs de Dikke Stein en is het Arnaud die meteen richting terras stuurt. We hebben het weer verdiend, zoals gebruikelijk, en ik moet zeggen hij smaakt goed. Als de klok 3 uur slaat stappen we op en fietsen we naar huis. Wederom een heerlijk herfstritje.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Gelukkig staan we vandaag weer met 4 man aan het vertrek.

Naast de gebroeders Stijnen zijn ook Jack en Arnaud weer van de partij. Jack zou in supervorm moeten verkeren, want na het Zeeland weekend heeft hij nog de Cofelytour gefietst en is hij nog heen en weer naar Luxemburg gefietst. Hoe het met Arnaud zal gaan is even afwachten, hij heeft namelijk drie weken de fiets niet aangeraakt en heeft daarnaast ook nog een weekje in de bergen gewandeld waar hij zowel rode als gele bloedlichaampjes heeft bijgetankt. In onderling overleg wordt besloten er een tocht van 120 km van te maken. We vertrekken in een comfortabel tempo richting Withuis via de traditionele route. Iedereen laat zich van voren zien. Vanaf de grens steken we binnendoor naar Dalhem en vervolgens Blegney waar Jack toch nog eens moet pissen. We hadden gedacht en gehoopt dat hij hiervan verlost zou zijn omdat het de laatste weken niet meer zo vaak voorkwam, of heeft hij toch last van kopmanstress. Het weer is overigens aangenaam met een heerlijk zonnetje en nog niet al te veel wind. Na Blegny fietsen we richting Herve en Battice waarbij er regelmatig geklommen moet worden. Het zijn vooral de gebroeders die hier het kopwerk op zich nemen, maar de overige mannen kunnen het tempo goed aan. In Dalende lijn gaat het verder naar Val Dieu en Aubel waar we ook de koffiestop hebben en waar het in de zon en uit de wind goed toeven is. Voor dat we weer vetrekken dienen we nog even de band van Pieter te verwisselen aangezien die bij aankomst aan het leeglopen was. Na de pauze fietsen we binnendoor richting Henri Chapelle waar Christian besluit het “Roger- bergje” in de route op te nemen, waarvoor hij door Arnaud wordt bedankt. Het Roger-bergje, omdat Roger hier ooit de bekende man met de hamer tegenkwam. Smal en toch wel steil. Maar vandaag staat ons niemand met een hamer op te wachten en dansen we met ons vier omhoog, zelfs Arnaud vind dat ie gemakkelijk gaat en heeft zich dus voor niks zorgen gemaakt. Het moet trouwens gezegd worden dat Arnaud het voortreffelijk doet na zijn “gedwongen” rust want er wordt al de hele tijd een mooi strak tempo aangehouden. We fietsen verder richting Moresnet en Gemmenich en steken in Epen de grens weer over. Normaal gesproken zou nu het tempo omhoog vliegen, maar vandaag wordt het rustig aan gedaan. Wij houden ons aan een snelheid van rond de 35 km/u hetgeen hard genoeg is nu we zo langzaam aan in de afbouwfase van het seizoen belanden. Via Valkenburg gaat het richting Meersen waar we in de buurt van het vliegveld nog even een collectieve plaspauze inlassen, dit keer op verzoek van Pieter en dus niet van Jack. Nadat we zijn uitgepist fietsen we langs het vliegveld met flinke tegenwind naar Geulle en Elsloo waar we besluiten nog een pint te pakken op het terras van de Dikke Stein. Wie weet is dit de laatste keer. Maar als het zonnetje achter de wolken verdwijnt en het toch wat fris begint te worden stappen we weer op en fietsen we rustig terug naar Stein. Het was een lekker ritje, zoals gezegd goed ingedeeld en niet te gek gedaan, hetgeen toch nog resulteert in een gemiddelde van 29,5 km/u en 1375 HM hetgeen aangeeft dat we ook niet hebben getreuzeld. Vanaf volgende week zullen we een uurtje later vertrekken en laten we hopen dat we de resterende 4 ritten nog een mooie opkomst zullen hebben.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Lusje Herve met z'n twee

Alweer met z’n tweeën aan de start. Vrijdag heeft bijna iedereen zich via het FORUM afgemeld. Dus zit er niks anders op om er weer een koppelkoers van te maken. Misschien zou het verstandig zijn een tandem aan te schaffen. Nadeel is dan wel dat steeds dezelfde het kopwerk moet doen. Dus toch maar niet. We willen nog optimaal profiteren van het weer en de Zeelandconditie, dus besluiten we een ritje van ongeveer 130 km richting Herve te maken. Toch maar rustig van start gaan, want er staan toch de nodige hoogtemeters op het programma. Vlakke aanloop richting Eijsden waar we af en toe in de drukte van de Mergelheuvelland Tweedaagse belanden. Vanaf Eijsden is er geen enkele meter meer vlak en klimmen we in verschillende etappes en wat gekronkel richting Battice waar we het hoogste punt van vandaag zullen bereiken, 321 mtr.  Daarna volgt er nog een extra lusje om Bolland en Herve waarna we weer in Battice terugkeren. Ook vandaag zullen we niet pauzeren, gezien de huidige conditie is dat niet nodig.  Gelukkig staat er vandaag niet al te veel wind en dat beetje wat er waait  hebben we vanaf nu grotendeels  in de rug. We fietsen verder richting Aubel, inmiddels hebben we de meeste hoogtemeters achter de rug zodat we het tempo wat kunnen opschroeven. Dit is ook wel nodig want door het nodige klimwerk is het gemiddelde gezakt tot slechts 27 km/u. Via Teuven rijden we Limburg weer binnen. Van Euverum naar Rijmerstok loopt het nog even vals plat omhoog. Daarna gaat het in meest dalende lijn huiswaarts. Omdat we de rit goed hebben ingedeeld, kunnen we de laatste 20 kilometer weer goed doorrijden. Toch beginnen we de benen wel een beetje te voelen. Dat is natuurlijk het nadeel van een klein gezelschap. Toch komen we nog redelijk fit thuis. We hebben een mooi strak tempo kunnen aanhouden en hebben nergens oponthoud gehad, dus het was weer een leuk ritje. Toch mis je af en toe de stomme kal, het gehijg en gekreun en het gefoeter  van de andere mannen.  Dus nu maar hopen op een grotere opkomst voor volgende week

ingezonden door Christian

Lees meer »

Vandaag staat noodgedwongen een koppelkoers op het programma.

Vanwege de te verwachte regen op zaterdag werd de rit verplaatst naar de zondag. Maar het regent ook afmeldingen. Blessures en vakantie zijn de voornaamste redenen.  Zondagmorgen staan we met z’n tweeën op het Keerend.  Christian en Pieter, beide in supervorm verkerend na het trainingsweekendje naar Zeeland. De poort is dicht, Nic heeft zich inmiddels bij een andere groepje aangesloten vanwege een knieblessure. Het wachten is op Joshua die wel nog zou komen opdagen. Het is inmiddels 9:05 uur als we besluiten te vertrekken. Waarschijnlijk heeft Joshua zich bedacht en ligt hij nog in zijn nest. Achteraf blijkt dat hij een lekke band had  toen hij de fiets van de muur haalde en iets te laat was met bellen en ook nog  naar een verkeerd nummer belde. Jammer, dan maar een koppelkoersje  er van maken. We kennen mekaar door en door en vormen een superduo.  In een strak tempo en ons goed aflossend fietsen we richting St Geertruid  waar we ons vastrijden.  Diverse wegen zijn afgesloten dus gaan we via een omweg naar ’s Gravenvoeren. We voelen de heuveltjes nauwelijks en ze worden dan ook met speels gemak omhoog gefietst. We vervolgen de weg omhoog naar  Charnaux, Bolland en Blegny. Nu hebben we onze hoogtemeters gehad en is het tijd om wat snelheid te maken. In dalende lijn gaat het richting Vise vanwaar we langs het kanaal terugfietsen. Snelheid continue tussen de 35 en 40 km/u. We gaan als een speer. Als we in Kotem aankomen hebben we het gemiddelde opgehaald tot 30 km/uur. Doel is bereikt en we kunnen rustig terugfietsen naar Stein. We halen net 110 km en omdat we niet hebben gepauzeerd zijn we op tijd thuis.  110 km, vorige week zaten we net op de helft. Pfff moet er niet aan denken om nog eens hetzelfde rondje te maken, hetgeen toch maar weer eens aangeeft wat de mannen vorige week hebben gepresteerd.  Nu maar hopen dat we volgende week weer een klein pelotonnetje kunnen vormen.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Poesjes te koop

Als de weergoden ons gunstig gezind zijn zullen we volgende week de “Tour du Zeelande” gaan fietsen. Om alvast aan het parcours te wennen zullen we het vandaag vlak houden. Zo ontvluchten we ook de drukte van de ODS classic en de Karsten Kroon Classic die beide Zuid Limburg aan doen. Dus we doen een ronde om Grathem. Op de heenweg wind in de rug, met een lekker redelijk hoog tempo. In Maasseik steken we de grens over en fietsen we langs de Maas richting Thorn. De kopposities worden weer goed verdeeld en door de rugwind hebben we nauwelijks in de gaten dat het gemiddelde rond de 34 km/uur schommelt. Na Thorn gaat het via  Ittervoort en Hunsel naar Grathem. Gelukkig weet Pieter de weg een beetje want zo vaak komen we hier eigenlijk niet. Ondanks een dicht wolkendek is het nog droog dus we maken nog een extra lusje om “De lange Vlieter”, een van de vele maasplassen in de nabijheid van Beegden. Zelf Jack laat zich even op kop zien. Eenmaal om deze plas zetten we koers richting het 3 sluizen complex bij Marina Oolderhuuske. We passeren de ene na de andere plas. Dit is echt een schitterend gebied, zeker met mooi weer. In Linne aangekomen besluiten we nog een extra lusje te doen richting Montfort. Helaas rijden we weer een regenbui in. We vinden nog net een vrijstaand huis waar we in de schuur mogen schuilen.  Begint zo langzaam aan een gewoonte te worden. In de schuur lopen 5 jonge poesjes rond die in het begin wat bang wegkruipen. Maar al redelijk snel zijn ze aan ons gewend. Ze weten waarschijnlijk dat we diervriendelijk zijn. Zeker Feebke want die heeft een complete dierentuin in huis. Na een poos komt de eigenaar eens kijken wat we allemaal in zijn schuur uitspoken. Hij vertelt ons hoe hij aan de 5 katjes is gekomen, of eigenlijk hoe hij er vanaf wil of hoopt te komen. Zal verdere details achterwegen laten om te voorkomen dat de Dierenbescherming langs gaat. Het aanbod om een katje mee te nemen slaan we toch maar af. Het is inmiddels droog, dus kunnen we verder. Wind iets in het nadeel, toch blijft het tempo hoog. Omdat het plaatselijk nat is en de regendreiging blijft besluiten we maar terug te fietsen naar Stein. Via het groothertogdom Echt-Susteren komen we weer in Born terecht, waar het weer wat begint te druppelen, dus wordt het tempo nog wat opgeschroefd. Met een snelheid tegen de 40 km/uur knallen we via Berg en Urmond lang de Ur naar Stein.  Omdat er nog steeds donkere wolken hangen trekken we  in Stein de finishstreep.  We zijn vandaag eens vroeg thuis, even over twaalf,  90 km op de teller zonder koffiepauze en met een redelijk gemiddelde van 33 km/u. Was in ieder geval een goede generale voor volgende week, al zullen we dan wat langer onderweg zijn. Hopelijk  hebben we dan een beetje weer. Duimen maar

ingezonden door Christian

Lees meer »

Zal de regen vandaag de spelbreker zijn?

Het is al weer een tijdje geleden dat de diverse weersites geraadpleegd moeten worden. 2 uur, 3 uur, 24 uur vooruit, allen geven een andere prognose. Volgens Feebke zal het tot 14:00 uur droog blijven. Zelf staat hij niet aan het vertrek, waarschijnlijk omdat hij de bui al ziet hangen. Maar aangezien het nog droog is toch maar naar het Keerend. Arnaud is vandaag aan de vroege kant en wordt door het aanwezige varkentje toegeknort omdat hij vorige week wat knorrig was. Maar vandaag is er weer een andere knorpot terug in de groep. Joshua is weer van de partij na een gedwongen rustpauze als gevolg van een nog altijd stijve nek, veroorzaakt door schilderwerkzaamheden (geen naaktportret overigens, alhoewel?)  Hij wil het liefst een rondje rond Catsop doen, zodat we tenminste vroeg thuis zijn en niet hoeven af te zien. De jeugd van tegenwoordig. Met slechts 5 man, vertrekken we toch vol goede moed aan een ritje naar ???. Gewoon wat fietsen en afwachten wat het weer zal gaan doen. We besluiten toch wat verder te fietsen dan om Catsop en fietsen  richting vliegveld. Volgens Christian kunnen we startbaan 2 nemen, die speciaal voor ons is vrijgehouden.  Maar ook die wordt links gelaten. Opvallend is dat Joshua en Christian nog steeds op kop rijden. De overige drie lijken het wel goed te vinden. Eindelijk na 15 kilometer komen Nic en Arnaud op kop, we zijn dan inmiddels in de buurt van Schimmert. Ze houden “gedwongen” stand tot aan de Fromberg. Boven aangekomen ter hoogte van de Kruishoeve begint het al wat te druppelen en besluiten we linksaf te gaan in de hoop dat we de regen voor kunnen blijven . Nic zit al te schuilen in de schuur van de boer, terwijl de andere vier in de regen een kort overleg hebben. Er wordt besloten toch maar door te fietsen. Binnendoor richting  Kunrade en het blijft warempel even droog. Als we doorfietsen naar Weustenrade begint het echter weer te regen, juist als we midden in het veld op een onverharde, vol klauwen liggende weg zitten, dit als gevolg van een wegomlegging. In Swier wordt toch maar besloten de regenjasjes aan te trekken en de snelste route terug naar huis te nemen. En natuurlijk zal je het weer hebben dat er iemand lek moet rijden. Dit keer is Christian aan de beurt.  Gelukkig een snelle wissel zodat we weer snel verder kunnen. Via Genhout en Beek fietsen we terug naar Stein. Slechts 57 km op de teller. Ondanks dat iedereen nat is wil we toch nog even de schilderkunst van Joshua bewonderen.  Wit, wit en nog eens wit, dus toch geen naaktportret.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Vandaag weer een ouderwets pittig ritje, zeker niets voor pannenkoeken

De afgelopen weken was het Nic die vaak het woord Creppe ter sprake bracht. In dit geval een plaatsje cq heuveltje in de buurt van Spa, en dus niet de welbekende pannenkoek. Vandaag krijgt hij de culinaire vrijheid om van dit rondje Creppe een leuk gerechtje te maken. Alleen Arnaud kent dit ritje, reden waarom hij vandaag een beetje knor(r)ig is (van de gerechten, ja het is ver gezocht) , hij weet wat hem en dus ons te wachten staat. Met z’n zessen gaan we weer voortvarend van start, met ondanks de tegenwind, een strak tempo. Nic en Feebke doen de aftrap, na 15 km gevolgd door Christian en Pieter en  in Del Gulpen is het ook Arnaud die zich op kop laat zien. Enkel Jack, die nog een vrijkaartje heeft om achter in de bus plaats te nemen, heeft zich nog niet op kop laten zien. Vanuit Slenaken fietsen we via Teuven en Homburg richting Henri Chappelle. Met wind op kop niet echt “plesant”, zou de Belg zeggen. Vanaf nu wordt het werk netjes over de vijf mannen verdeeld en gaat het over bekend terrein en zonder problemen  richting Jelhay en Spa, waarbij we dus al het nodige klimwerk voorgeschoteld krijgen. Vlak voor Spa in Tiege, komen we een zestal dames en heren van TC Elsloo tegen die ook aan een lusje Spa bezig zijn. (toch even vermelden omdat zij ons ook vermelden in hun verslag) Vervolgens duiken we Spa in. Vanaf dan fietsen we richting Creppe en omdat Spa in een kommetje ligt moet er dus weer geklommen worden. Er volgt een mooi, onbekend heuvelachtig gebied met smalle weggetjes met daarin de Col de Creppe, althans volgens onze kok Nic. Op het kruispunt naar la Reid en Remouschamps  fietsen we rechtdoor richting Banneux,  met wel nog even een extra lusje om Becco en dus weer een extra heuveltje. Met inmiddels 95 km in de benen komen we in Banneux aan. Op het vaste terras hebben ze vandaag geen torte voor ons, alleen iets uit de grote kaart, zo probeert ons de garcon op zijn beste Frans duidelijk te maken. Uit fatsoen drinken we snel een cola en fietsen we vervolgens een paar kilometer verder naar de bakker waar ons een andere fietsclub uit Stein (MVT 2008) van op het terras begroet. Hier hebben ze wel vlaai en inmiddels heeft het zonnetje ons ook weten te vinden. De gastvrouw is zoals gewoonlijk  erg vriendelijk en pleurt alles op tafel, inclusief de rekening welke we meteen moeten betalen.  Na de pauze duiken we Pepinster in en volgt een voor ons onbekende klim naar Cornesse. Nic weet vandaag de juiste ingrediënten te vinden voor zijn pannenkoek. Via bekend en onbekend terrein fietsen we natuurlijk met de nodige omwegen terug naar Aubel. “ Normaal gaan we hier naar links”, maar vandaag lijkt niks normaal. De opeenvolging van heuveltjes begint er in te hakken dus besluiten we in Aubel de laatste col van de dag te nemen. Hier is het Pieter die op zoek lijkt te gaan naar de laatste bergpunten en een demarrage plaatst. Feebke reageert met “nei he begint de zeik alweer”. Maar het is dezelfde Feebke die nadat Pieter is teruggepakt in de tegenaanval gaat. Gelukkig blijft het vooralsnog  bij deze twee plaagstootjes en duiken we gezamenlijk richting s’Gravenvoeren van waar het richting Eijsden gaat. Via de standaard weg over het fietspad fietsen we in een strak tempo terug naar Meerssen. Om Jack tegemoet te komen blijven we onder de 40 km/u. In Bunde lijkt de finale in gang gezet te worden. Nic en Christian knallen de brug omhoog. Op het moment dat iedereen probeert te herstellen plaats Pieter een demarrage. Er wordt net even te lang getwijfeld door de overige mannen en de vogel is gevlogen. Er wordt geprobeerd de achtervolging te organiseren, maar het is Nic die net iets te hard gaat en ook de andere mannen achter laat. Maar zij geven zich ook nog niet gewonnen. Nic krijgt het gat met Pieter niet gedicht en komt dus in de bekende sjas patat. “Alles op een zakdoek” zou de Belg zeggen. Snelheden rond de 45 km/u. (na 165 km en dik 2000 HM) De situatie verandert niet en Pieter komt als eerste aan bij de Dikke Stein. De overige mannen druppelen een voor een binnen. Het culinaire gerecht wordt afgesloten met een heerlijke pint als toetje.  Het was weer een ouderwets ritje met een enerverende harde finale. Nic heeft zijn werk voortreffelijk gedaan en het smaakte naar meer.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Een magere opkomst als gevolg van vakanties en werkverplichtingen, slechts 5 man

Belangrijke afwezige vandaag zijn Arnaud en Pieter hetgeen betekent dat er twee belangrijke schakels in de ketting ontbreken. Dus zullen de overige mannen wat meer kopwerk moeten verrichten. Gelukkig is Joshua wel van de partij ondanks een stijve nek, volgens hem als gevolg van het te langzaam doorslikken van een viagrapil. Dit betekent wel dat hij zijn hoofd nauwlelijks 7 graden kan  draaien en dus volledig afhankelijk is van zijn medefietsers. Jack offert zich vrijwillig op om achter hem te blijven fietsen om hem zodoende door het verkeer te loodsen. Vandaag staat een oude Pietroute op het programma, onder het motto “ even een andere omgeving”. Dus zetten we koers richting Schinveld en Gangelt. Brugje over links, brugje over rechts, de Garmin draait op volle toeren. Het tempo is overigens redelijk hoog en de vier wisselen elkaar goed af terwijl Jack zijn taak netjes uitvoert. Van Gangelt gaat het naar Geilenkirchen en Ubach Palenberg, met de  wind  voornamelijk in het nadeel. Na dit korte uitstapje in Duitsland fietsen we door Kerkrade waarna we wederom ons buurland induiken. Even voor Vaals besluit Jack af te slaan, hij moet op tijd terug zijn, de overige mannen klimmen omhoog richting Drielandenpunt. Nu komen we in het Achenerwald terecht  waar we volledig afhankelijk zijn van de garmin. Zonder problemen bereiken we onze pauzeplaats Entenpuhl. Iedereen heeft het gevoel dat we al behoorlijk wat kilometers op de teller hebben staan met een hoog gemiddelde. Maar dat valt behoorlijk tegen, iets meer dan 70 km. Vandaag geen vlaai of iets dergelijks omdat we die na afloop van de rit nog getrakteerd zullen krijgen. Na de pauze hopen we op wat rugwind. Helaas ook nu weer grotendeels in het nadeel. We zijn net weer onderweg als onze route geblokkeerd is. Werkzaamheden aan een brug die volgens een lokaal helderziend persoon (niet door de bril die hij draagt)  vanavond wordt “gesprengt”. Hij kan op dat moment niet weten dat er nog wat meer op ontploffen zal komen te staan. Helaas is er geen doorkomen aan. En tot overmaat van ramp wordt er nergens een “umleitung” aangegeven. Shit, Scheiβe wat nu. Zelfs Piet zou ons niet kunnen redden omdat alle wegen in de buurt dood lopen. Er zit niks anders op dan via Aken terug te fietsen naar Vaals, met als gevolg vele stoplichten. Daar gaat ons gemiddelde. Ook in Vaals zit het ons tegen. Wederom wegwerkzaamheden, gelukkig nu wel met een omleiding. Via Holset, Vijlen en Mechelen belanden we in Wittem waar Christian besluit richting Eys te fietsen om nog wat hoogtemeters te maken. De benen beginnen al wat zwaarder aan te voelen.  Na de afdaling richting Schin op Geul gaat het weer omhoog richting klimmen, en alweer die wind op kop. Nic lijkt weer nergens last van te hebben en pijnigt de andere drie, die proberen aan te klampen. Op het laatste “heuveltje”, althans zo voelt het, kraakt het en kreunt menigeen. De benen staan op ontploffen (kijk daar heb je die helderziende). Het laatste stuk gaat via Schimmert en Geverik en Elsloo. Pff we zijn terug, de meeste met de tong op de pedalen. Het scheelt toch iets als je met 4 man op pad gaat en er toch nog een redelijk gemiddelde uitkomt. Gelukkig worden we bij Nic getrakteerd op koffie met vlaai en wat hersteldrank. Kijk dat hadden we weer nodig.

ingezonden door Christian

Lees meer »

De hele planning werd in de war geschopt door de weersvoorspelling van vandaag. Het zou nog gaan onweren en er zou vrij veel regen kunnen vallen. En zoals zo vaak hadden ze het weer eens mis

Het is uitstekend fietsweer, en de opkomst is netjes. Buiten de nog steeds geblesseerde Roger en de hard werkende Chiepo staat iedereen aan het vertrek. Alleen is de vraag waar naar toe. Christian raadpleegt zijn Garmin en komt met een ritje naar Theux, daar zijn we dit jaar nog niet geweest. Vol “goede” moed wordt er vertrokken met Joshua en Feebke op kop. Omdat ze druk met elkaar zijn aan het praten vergeten ze waarschijnlijk de snelheid in de gaten te houden, deze is volgens Nic en Christian wel erg aan de lage kant aangezien de basis voor een goed gemiddelde in het begin van de rit wordt gelegd. Maar beide heren laten zich niet opjutten. In Meerssen nemen Christian en Nic het commando over en vliegt het tempo omhoog. Beetje overdrijven he. We fietsen de standaard weg naar Eijsden, dus over het fietspad richting Gronsveld. Enkel een lekke band van Nic houdt ons even op. In Withuis steken we de grens over en rijden we  via smalle fietspaadjes om Vise heen. Even is het schrikken geblazen als er twee hard blaffende honden de groep in rennen en achter Feebke aan gaan. Jong, gespierd vlees zullen ze gedacht hebben. Het loopt met een sisser af.  We laten dit keer Blegny links liggen en fietsen een stukje over de grote weg richting Soumange. De wind blaast in het nadeel, dus  is met name Nic veelvuldig op kop te vinden. Af en toe is er sprake van lintvorming zover dit bij  7 man mogelijk is, maar het geeft wel aan dat er goed wordt door gefietst. Als we eenmaal van de grote weg zijn volgen wat rustigere wegen met af en toe een venijnig klimmetje. Versnellingskeuze is essentieel. En het is onze vedergewicht die als eerste boven komt al had hij goede aanwijzingen gekregen van de routeman. Ook Jack verrast iedereen door als een van de eerste boven te komen. Begint zijn vorm toe te nemen? Na dit pittige klimmetje duiken we richting Nessanvoux van waar het via de grote weg richting Pepinster en Theux gaat. Om een of andere reden, ik weet niet welke, gaat het tempo ineens weer omhoog en wordt er kop over kop gereden alsof dit de beslissende demarrage is. Snelheid continue in de buurt van de 40 km/u en zelf Jack draait mee in dit geweld. Ook Arnaud is wakker geschrokken (weekje hangmat) en zit mee in de goede groep. Er zit echter een vreemde eend in de bijt. Een ATB-er in BMC kleding. Dit lijkt me geen zuivere koffie want hij draait ook nog mee. Zijn we dan toch niet zo goed of beschikt de man over het goede Gilbert spul? Maar dan een nog grotere verrassing. Nog een man op een ATB laat ons letterlijk achter. De moraal zakt bij sommige behoorlijk en enkele overwegen de fiets te verkopen. Dit is toch niet mogelijk. Alleen de echte fietskenners hebben gezien dat het de elektronisch aangedreven Specialized Turbo (max 45 km/u) betreft. Dus daar valt niet tegen te fietsen. Na deze snelle tussensprint komt de pauze in Theux als geroepen. Onder de parasol naast de bakker. Twee vlaaien worden gedeeld en de cola zorgt voor de verfrissing. Onder het motto ik betaal binnen, wordt de rekening bij de bakker door Arnaud betaald,en jij betaalt buiten, is het Joshua die de drank op het terras betaalt. Goed verdeelt heren. Na de pauze iets omhoog richting Poleur en daarna duiken we via een omweg naar Dolhain. Dan is het de standaard weg terug naar Welkenraedt. Boven op Henri Chappelle staat de wind weer gunstig voor waaiervorming dus volgen er weer de nodige demarrages welke steeds op het tandvlees worden gecounterd. Ontsnappen lijkt hier onmogelijk en zeker niet als we richting Planck draaien en wind van achteren krijgen. Ondanks het slechte wegdek wordt er hard gereden maar iedereen kan goed volgen. In de buurt van Margraten valt het stil en besluiten we normaal naar huis te rijden, normaal voor Meule begrippen dus toch nog met een strakke snelheid. Via Valkenburg rijden we richting Meerssen en Geulle terug naar Elsloo, waar we natuurlijk even moeten uitzweten op het terras van de Dikke Stein. Heerlijk  een lekkere koele pint, welke we weer dik verdiend hebben. Het was weer een leuke rit en zeker eens een compliment aan Jack die ondanks de snelheden die er af en toe gereden worden goed heeft kunnen volgen. Na nog een tweede pint (op een been kun je niet staan) keren de mannen weer voldaan en volgens mij ook wel een beetje moe huiswaarts.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Alweer staat ons z’n warme dag te wachten

Nog voordat de zon opkomt is het al warm. Ondanks dat het er mooi uit ziet hebben een paar mannen zich toch de moeite genomen buienradar te bestuderen, die niet veel soeps laat zien. Fikse blauwe en rode plekken die toch in een rap tempo richting Limburg komen. Toch wordt er besloten een kort ritje te maken, hetgeen goed uitkomt voor een aantal mannen omdat ze niet echt fit aan de start verschijnen voor dit eerste na Tour criterium. Niet dat ze de Tour nog in de benen hebben, maar ze hebben gisterenavond als VIP de Profronde van Heerlen bezocht, hetgeen natuurlijk gepaard ging met nog al wat biertjes en pintjes. De top 6 van het kilometerklassement mocht  deze nepwedstrijd bijwonen al was het sportieve gebeuren zoals gebruikelijk bijzaak. Het was in ieder geval gezellig, hetgeen dus zaterdagmorgen nog merkbaar is in de benen en het hoofd. Toch zijn het diezelfde zes man die aan het vertrek staan en er vanaf de start een hoog tempo op nahouden. Feebke en Christian bijten het spits af. In de buurt van Waterval neemt Nic de koppositie over en rijdt Febian lek. Hehe, even de tijd om op adem te komen. De druppels dwarrelen langs de gebruinde en behaarde gezichte aangezien Arnaud bezig is met het kweken van een ten Dam baartje. Ondanks de hitte is het euvel snel verholpen, vele handen maken zich niet vuil, of hoe is dat gezegde. Van Waterval fietsen we richting Schimmert en Klimmen. Inmiddels zijn in de verte de donkere wolken al zichtbaar, toch is het tot dan op wat gedruppel droog gebleven. We besluiten nog wat door te fietsen tot aan Simpelveld. Nu wordt het zo dreigend dat we  besluiten om te draaien. Niet veel later begint het te regenen, onweren en bliksemen. Omdat we in de veronderstelling zijn dat het wel snel zal overwaaien gaan we in Ubachsberg onder een afdak staan. Het bliksemt behoorlijk. Het wachten duurt bijna 1 ½ uur. Tijd die we nuttig hebben ingevuld met het maken van nieuwe plannen voor een fietstocht naar de Zee met verblijf in een luxe stacaravan met muntjes en of waterzakken om te douchen. Klinkt goed alleen de afstand is wat ver, dik 200 kilometer. Plan zal verder uitgewerkt worden. Na de gedwongen stop besluiten we maar naar huis te fietsen waarbij we proberen de waterplassen te omzeilen. Het blijft in ieder geval droog tot in Stein. Het was een bliksembezoek aan Simpelveld maar we hebben de alcohol er toch uit gefietst.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Droog weer maar toch nat!

Vandaag staan we met 5 man aan het vertrek. Twee koprijders ontbreken, of dit consequenties zal hebben is de vraag. We besluiten een rit naar Bruggen (D) te maken. In omgekeerde richting in vergelijking met die van 2011. Alleen het begin is iets aangepast omdat we anders al om 9:15 uur op het terras van de Dikke Stein zullen zitten. Het weer is een stuk aangenamer dan de afgelopen dagen, bewolkt en iets meer wind. Vanaf het begin wordt het tempo lekker strak gehouden en wordt het werk netjes verdeeld. Volgens Thijs Zeelen, de weerman van L1, zal het vandaag droog blijven. Dat we onderweg te maken krijgen met kunstmatige regen, veroorzaakt door beregeningspompen heeft hij niet voorspeld. We moeten goed timen om niet de volle lading over ons heen te krijgen. Wel af en toe een nat wegdek. Voor niks  vrijdagavond de fiets in de was gezet. Via Montfort en Posterholt belanden we  in het Nationaal Park de Meinweg waar het zelfs even iets omhoog gaat. Toch blijft het tempo aan de hoge kant ondanks de wind die toch wel wat in het nadeel blaast. Ruim voor het snelst voorziene tijdschema komen we in Bruggen aan. Leuk plaatsje trouwens. We vinden een mooie locatie om te pauzeren. Febian zoekt een romantisch plekje. Je weet wel, aan het water, watermolen op de achtergrond, kabbelend beekje, kwakende eentjes en in een hoekje. Helaas is de tafel bezet. Dan maar ergens anders er is immers plaats genoeg. Omdat we aan de vroege kant zijn kunnen we nog aan het ontbijt. Toch wordt er vanaf gezien. Spek en ei lekker, maar met nog 80 km te fietsen misschien niet echt verstandig. Helaas zijn ze de kuchen nog aan het bakken, dus vandaag geen gebak bij de koffie.  Na de pauze maken we nog een klein lusje om Bracht, om vervolgens in Kessel, de woonplaats van weerman Thuis, uit te komen.We moeten met het veer de maas oversteken om niet nat te worden. 60 ct de man. Wel even een bonnetje gevraagd. Je weet maar nooit nu de belastingdienst alles gaat controleren. De vlaggen op het veer wapperen de goede kant op. Vanaf nu wind in het voordeel. De ketting gaat op het buitenblad. Niks ovaal, niks 58, gewoon de 53. Snelheid schiet dan ook omhoog. Feebke, Pieter, Christian, Arnaud houden het tempo strak en Jack bijt zich vast in de wielen.  Langs de maas richting Neer en vervolgens via Haelen richting Beegden. Nog even via de drie sluizen en dan naar Maasbracht. Nu gaan de remmen echt los. We knallen richting Stein. Snelheid tussen de 35  en 40 km/u. Zelfs de Nattenhoverberg wordt omhoog geknald. Ontsnappen is tot dat moment onmogelijk geweest, zelfs denken aan een ontsnapping is zinloos . In Stein aangekomen besluiten we toch nog even het lusje om Elsloo erbij te doen. Vlak voor de brug van Elsloo volgt de beslissende demarrage van Pieter. Febian kon nog effe volgen maar moet vlak voor de Dikke Stein  passen. De rest heeft het laten lopen. Buiten adem nemen we plaats op het terras, waar de zon zich eindelijk weer laat zien, en bestellen we de gebruikelijke hersteldrank die we dik verdiend hebben. Laatste 60 km afgelegd met een gemiddelde van 34 km/uur. We hebben die twee andere koprijders dus eigenlijk niet nodig. Nadat de hersteldrank zijn werk heeft gedaan fietsen we rustig naar huis. Het was weer een leuk ritje

ingezonden door Christian

Lees meer »

Alsjemenou, Na het succesvolle en schitterende Eifelweekend is het vandaag weer een “normale” koersdag.

Waar de rit naar toe gaat is nog effe afwachten als het meuleteam zich verzamelt. Wordt het Widdau , Esneux of GP Loekie de Leeuw. Na intern overleg wordt op democratische wijze besloten om de GP Loekie de Leeuwtocht van twee jaar geleden nog een keertje te doen. Dit is een tocht uitgezet door Piet, dus altijd verrassend. Even na negen vertrekken Pieter , Christian ( de jarige jobs) , Jack, Joshua ( de twee J’s ) Febian en Arnaud voor een stevig ritje rondom de stuwmeren van Gileppe en Eupen. Aangezien het nog wat frisjes is wordt gelijk tempo gemaakt, waarbij iedereen het nodige kopwerk verzet. Op wat opstartproblemen met de Garmin na verloopt het eerste deel vrijwel vlekkeloos. De eerste beklimming van de dag is de Bemelenberg welke in een lekker tempo naar boven wordt gekoerst. Vandaar uit slingeren we lekker door het Limburgse heuvellandschap. Bij het verkeerslicht in Margraten moeten we net iets te lang wachten, tsja daar gaat het gemiddelde!!!  Gevolg acute spaanse benauwdheid en brillenglazen die meteen beslaan. Dit moet niet te lang duren en is slecht voor de moraal. Gelukkig krijgen we groen licht en gaan we via Eckelrade en Mesch de grens over naar Belsj. Niet veel later volgt de lange klim vanuit Warsage via Froidthier naar Thimister-Clermont. Boven gekomen is het tijd voor de eerste plaspauze van Jack. Enkele slimmerikken besluiten iets verderop te wachten. Behalve twee dapperen die Jack niet uit het oog willen verliezen. Ik moet eerlijk toegeven dat de plas wel heel verdacht riekt en dat het gras spontaan verschroeid. Daar kan geen enkel pesticide product van Monsanto tegen op , nou dan weet je wel. Nadat de twee dappere zijn bekomen zijn van de medicinale geuren wordt de koers voortgezet. Via Dolhain en Goé wordt begonnen aan de beklimming van de Gileppe. Blijft toch altijd een lastige hobbel. Bovengekomen wacht de verrassing. We gaan nu om het grote stuwmeer fietsen door het bosrijke gebied. Jammer van het weer, hier is het toch nog zwaar bewolkt en boven het meer hangt zelfs een mystiek sfeertje. Als dat maar goed gaat. We zijn een beetje onder de indruk, dus interpreteren we de garmins niet altijd goed. En ook de garmin geeft allerlei signalen uit waarvan we niet weten wat de bedoeling is. Maar uiteindelijk komt alles goed en beginnen we aan de klim naar boven. Een pittige klim door het bos. Bovengekomen draaien we terug richting Eupen. De weg is gelukkig droog want het is natuurlijk wel een Pietweggetje, dus vol met kiezelsteentjes , houtsnippers, en nog veel meer biologisch bosspul.  Even later is het dan ook prijs. Lek, hoe kan dat toch! Ligt er één steentje op het pad en laat Arnaud die nu net raken. Samen met Pieter wordt het euvel verholpen. Snel wordt verder gefietst naar Eupen voor de pauzeplaats bij de bakker. Aangezien het fris is geworden besluiten we om binnen te gaan eten. We worden getrakteerd door de jarige jobjes. Na de pauze kunnen we gelijk aan de bak. Het gaat omhoog naar de Eupener Stausee. Weer een mooi uitzicht vanaf de stuw. Maar veel tijd hebben we niet want langzaam maar zeker gaat de snelheid omhoog. De terugweg verloopt via Pfau ,Walhorn , La Calamine, Moresnet en Sippenaken.  Als we de grens zijn gepasseerd in Epen gaat het tempo nog ietsjes harder en wordt er kop over kop gereden en wordt de finale ingezet en zelfs bromfietsers zijn niet veilig. Links en rechts worden wat plaagstootjes uitgedeeld die toch beantwoord worden maar ook iedere keer weer veel pijn doen en waarbij de verzuring steeds op de proef wordt gesteld. In Valkenburg wordt het tempo bruut verstoord en raken we beklemd tussen allerlei Engelse toeristenbussen. Het lijkt wel of alle ouderen van Engeland Valkenburg hebben aangedaan. Als we Valkenburg na vele stoeppaden hebben verlaten volgt de laatste beklimming van de dag naar Aalbeek . De favoriet van Feebke! Zal later ook in de Feeb Classic worden opgenomen. Hier wordt voor de laatste keer het spel op de wagen gezet door Christian even later volgt Pieter en Arnaud en  Joshua gaan mee. Het kraakt en het piept en de benen lopen voor de laatste keer vol ! Eindelijk boven. De verzuring slaat nu echt toe, zo erg zelfs dat we op Jack aan het wachten zijn , terwijl Jack al lang is gepasseerd. Het wordt tijd voor de herstel drank. In Stein aangekomen staat de hersteldrank en een stuk overheerlijke vlaai te wachten op de Nieuwstraat. Nou dat gaat er in als zoete koek. Dat smaakt prima , zeker na zo’n mooie tocht van 158 km en ruim 1600 HM.  We proosten op de Schleckies en we preuvelen nog wat na over het afgelopen weekend en de rit van vandaag.

ingezonden door Arnaud

Lees meer »

Een laatste "testritje"

Gisteren is besloten de rit te verplaatsen naar de zondag. Achteraf een wijs besluit aangezien het een groot gedeelte van de dag miezerde of regende. Zondag met 5 man aan het vertrek voor nog een laatste pittige training alvorens vrijdag a.s. af te reizen naar Burg Reuland voor een lang weekend. We beginnen met een vlakke aanloop van 25 km richting Eijsden waarbij het tempo gewoon strak wordt gehouden. Eenmaal in Voeren aangekomen kan het geslinger en gedraai beginnen en is er geen meter meer vlak. Het loopt allemaal flink op. En het tempo blijft redelijk hoog. Even voor Herve belanden we in een loopwedstrijd en dienen we de route aan te passen omdat we anders de lopers teveel hinderen. We korte de route wat in en fietsen via Clermont richting Aubel waar het redelijk druk is als gevolg van de wekelijkse markt. Hier zullen we dus geen terrasje vinden dus wordt er besloten door te rijden tot in Teuven. We hebben dan bijna 80 km gefietst. Op het terras van “Moeder de Gans” vinden we nog een tafel welke een beetje in de zon staat. Het is er gezellig druk en de kippen die verdacht veel lijken op cavia’s scharrelen vrolijk rond net als de kakelende dames die zich waarschijnlijk een week niet gezien hebben. Het is heerlijk in de zon en de  armstukken en de body’s  kunnen uit.  Na het kopje koffie en glaasje cola gaan we weer op pad en gaan we meteen omhoog richting Eperheide. We zitten net in de klim als we ineens een enorme knal horen. Iedereen schrikt behalve de veroorzaker. Arnaud heeft niet eens in de gaten dat zijn binnenband ontploft is, een scheur van heb ik jou daar. Naar de oorzaak is het gissen. De band zal in ieder geval voor forensisch onderzoek worden opgestuurd, want je kunt niet voorzichtig genoeg zijn. Misschien een aanslag op de kopman van het team.  Het euvel is zoals gebruikelijk snel verholpen waarna we de klim kunnen hervatten. Via Gulpen maken we nog even een ommetje door Trintelen aangezien we nog wat hoogtemeters nodig hebben. Het gaat hard omhoog, de mannen zijn duidelijk in vorm.  Vanaf  Ubachsberg gaat het richting Voerendaal en Nuth, terug naar Stein. Feebke nodigt ons uit voor een hersteldrank, niet dat we dat nodig hebben, maar hij smaakt wel na een lekkere pittige training. Speciaal voor Christian heeft Febian “Kracht” bier. Of dit geholpen heeft zullen we volgende week wel vernemen. Zoals gezegd zullen de mannen volgende week afreizen naar de Zuid-Eifel. Denk dat ze er klaar voor zijn.

ingezonden door Christian

Lees meer »

20, 19, 18, 36, 35 en het reservegetal 40. Wat heeft dit met fietsen te maken?

Het is een tijdje goed gegaan. Maar vanmorgen is het weer eens zover. Lichte, niet voorspelde regen die neerdwarrelt net boven Stein. Dus is er weer koersoverleg. Er wordt besloten de koers te verschuiven naar een iets later tijdstip in afwachting van de te verwachte neerslag. De coureurs worden telefonisch in kennis gesteld zodat ze nog even kunnen wachten met het innemen van de benodigde pilletjes.  Klokslag 9:30 uur kunnen we dan eindelijk vertrekken. Inmiddels laat het zonnetje zich weer zien. Omdat het, het langs in het zuiden van de provincie heeft geregend besluiten we richting Noorden te gaan. Of dit een wijs besluit is met een harde zuiden wind is afwachten. In ieder geval gaan we met 5 man voortvarend van start. Wind in de rug richting Roosteren met snelheden om en nabij de 40 km/ uur welke worden gerealiseerd door de koprijders: Nic en Feebke. Ja ja die Feebke. Wie niet sterk is moet maar slim zijn zal hij gedacht hebben. Vanaf Roosteren nemen Christian en Arnaud het kopwerk over. Net voor Wessem de inmiddels gebruikelijke plasstop van Jack. Daarna weer in volle vaart door totdat we even voor Thorn worden opgehouden door een kudde paarden. Gelukkig hebben we een paardenkenner bij ons. “ wilde paarden” volgens Feebke. Ze blijven gewoon staan en verplaatsen zich geen centimeter, dus zo wild zijn ze niet. Het advies is om voorzichtig voor langs te fietsen. Dus eigenlijk de kant waar ze kunnen bijten. Hoezo kenner. Ik zelf, zou de schijtkant hebben genomen. Maar het loopt goed af. In Thorn is het keerpunt en besluiten we de knooppuntenroute te nemen zodat we toch wat beschut zijn tegen die harde wind. 20, 19 en 18 is nog bekend maar dan…? Toch maar even een plattegrond opzoeken. Wat een uitvinding, zelf een blinde zou de weg kunnen vinden. Na precies 60 km, we zijn dan in Opitter, nemen we even een koffiestop. Het is immers nog droog en in de zon is het aangenaam. Het terras is echter nog leeg. Op de achtergrond ligt de Sint Jozef Brouwerij bekend van zijn PAX bier. Dit is alleen nuttige informatie voor de bierdrinkers en heeft eigenlijk niks met fietsen te maken, maar enige algemene kennis kan geen kwaad. Nadat we onze consumpties hebben afgerekend en belangrijker  nog, de benen even tot rust zijn gekomen gaan we weer verder met het volgen van de bordjes. Helaas kan ik de nummers niet herhalen want het waaide te hard om die allemaal te onthouden. We rijden in ieder geval terug via Opoeteren en Niel bij As. Vooral Nic is niet van kop af te slaan. Dis is immers zijn weer. In As nog een kort oponthoud vanwege een lekke band van Jack. De 5de deze week, dus zou je zeggen die zal wel weten hoe een band te verwisselen. Maar hij laat het werk over aan Christian die het klusje snel klaart. Ook hier geldt weer, wie niet sterk is moet slim zijn. Trouwens die andere slimme heeft ook op de terugweg nog op kop gereden. Vanaf As gaat het grotendeels licht dalend richting Maasmechelen en fietsen we in Kotem de brug weer over. Net geen 95 km. Ondanks het gedraai en die stevige wind een mooi gemiddelde van 33,10 km/uur. Na de krat van Nic weer wat leger te hebben gemaakt, overigens geen PAX bier, keert iedereen uitgewaaid naar huis.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Vrijdagavond laat werd nog besloten om zaterdag af te reizen naar Huy om er de Route Romantique te fietsen.

 

Vrijdagavond paniek in de tent. Coureurs die de planner nerveus bellen met de vraag wat er zaterdag wordt gedaan, aangezien tijdens de woensdagrit Huy ter sprake is gekomen Natuurlijk speelt het weer, weer een belangrijke rol. Alle weersite’s worden weer geraadpleegd. Uiteindelijke vinden we Sabine van Canvas die slechts een paar druppies regen voorspelt. Dus besluit de planner de Route Romantique aan te kondigen, die we enkele jaren geleden ook al eens hadden gefietst met een klein gezelschap. Dus weer redelijk vroeg uit de veren, maar het zijn “hardwerkende” mannen die gewend zijn vroeg op te staan. Slechts een enkeling, waarvan ik de naam niet zal zeggen komt nog met kleine oogjes aanfietsen, hij heeft in de nachtelijke uren zijn fiets nog moeten poetsen. 7:45 uur verzamelen we ons weer op het Keerend en nadat we de buren weer wakker hebben gemaakt vertrekken we richting Huy. Daar aangekomen, weer snel de fietsen uitpakken en omkleden en karren. De Route Romantique staat bekend als mooie route maar met slechte wegen. Na een korte vlakke aanloop volgt meteen de eerste lange klim. De toon is gezet, zeker in combinatie met een stevig windje. Gelukkig volgt een redelijk lang dalend stuk, zodat we er toch in kunnen komen. En natuurlijk maken we kennis met het slechte wegdek. Eigenlijk gebeurt er nauwelijks iets gedurende de koers. Brede wegen, dan weer een smal weggetje, steeds glooiend, mooie vergezichten, leuke boerderijtjes of andere gebouwen, af en toe een pisstop, maar vooral die stevige wind, bijna altijd in het nadeel. Iedereen probeert wat kopwerk te verrichten, zelfs onze vedergewicht, al wordt hij letterlijk weer naar achter geblazen. Dappere poging. Opvallend is het ontbreken van een café, restaurants of iets dergelijks. Zouden ze dat in België niet kennen of heeft de crisis er ook toegeslagen. Gedurende het tweede gedeelte van de tocht krijgt de route zijn romantisch karakter. Mooie kastelen en de benodigde hooischuren om er te…. De mannen hebben er nauwelijks oog voor omdat ze op het wegdek moeten letten. Ook krijgen we weer te maken met de passage door een klein beekje. Gelukkig geen zijtak van de Rijn anders hadden we een bootje nodig gehad. Uiteindelijk na dik 90 km belanden we in een dorpje waar we een terrasje vinden. Tot dan hebben we geleefd op repen, gelletjes en andere sportvoeding. Tijd dus voor een korte koffiestop. Zowaar breekt de zon door. Natuurlijk komt de Muur van Huy ter sprake, want dat zal vandaag de uitsmijter zijn. Een aantal mannen beginnen al excuses te verzinnen om hem niet op te hoeven, andere geven hun geheime aanpak prijs. Als we de koffie op hebben vallen de regendruppels die Sabine ons beloofd had. Voor alle zekerheid maar even schuilen en wachten dat de donkere wolk over drijft. En gelukkig gebeurt dat al snel en zijn de wegen nauwelijks nat. We vervolgen de tocht met daarin verrassend mooie stukken. De laatste 12 kilometer lopen iets naar beneden, richting Huy. Armstukken gaan uit, de laatste slokjes worden gedronken en het juiste verzet wordt gekozen. Voor Febian en Jack is het de eerste kennismaking met de Muur. Het begin gaat nog redelijk, daarna volgen een paar steile stukken. Joshua demarreert en slaat een gat. Jack, Nic, Febian en Christian laten gaan. Arnaud en Pieter gaan in de tegenaanval maar kunnen Joshua niet meer bijbenen. De overige mannen komen allemaal tevreden boven. Kort daarna dalen we naar beneden en zoeken een terrasje op de markt, waar we de tocht afsluiten met een drankje en hapje. Een Dagobert wordt op goed geluk besteld. Voor degene die wie wil weten wat dit is zal naar Huy moeten afreizen. Het is zeker de moeite waard en de slechte wegen moet je maar voor lief nemen. Rond 4 uur nadat we alles weer hebben ingeladen keren we huiswaarts naar Stein. Sabine had gelijk en wij hebben weer een leuk dagje gehad.

Klik hier voor een paar foto's

ingezonden door Christian

Lees meer »

vandaag met 5 man deelgenomen aan de Tour de Namur. Het werd een schitterende fietsdag

Verslag site Tour de Namur :

Net als in 2012 zakten er weer een pak wielerliefhebbers af naar de hoofdstad van Wallonië. Het terras bij de startplaats was dan ook bomvol. Het was een schitterende dag om te fietsen, want voor het eerst in de geschiedenis van de tocht was ook de zon nadrukkelijk aanwezig. Een andere opvallende gaste was Tanja Dexters. Zij mengde zich tussen de 3.500 andere deelnemers.

Het was niet alleen genieten in Namen, maar ook afzien. Na 19 km moest het grootste gedeelte van de wielerliefhebbers over de Triple Mur du Monty, de zwaarste helling in het parcours. Deelnemers die kozen voor de 76 km konden deze helling nog ontwijken. In de slotfase ging wel iedereen over de Citadel du Namur richting de eindmeet.

Na afloop was iedereen vol lof over het parcours van de Tour de Namur Cyclo. "Het was een heel verrassend parcours", aldus deelnemer Greg Broekmans. "Niet de Ardennen die we kennen van de koers."

Op de terrasjes bij de aankomst genoten de duizenden wielerliefhebbers van de zon en een verfrissend drankje! Zo werd het weer een heerlijk dagje genieten in de Ardennen.

 

Diverse foto's

En we staan weer op een van de foto's op de site  Klik hier

Voor overige steerfoto's klik hier (op een foto is Jack nog zichtbaar)

Voor de foto's van onze eigen fotograaf klik hier

 

 

 

Verslag: 

Drie eerdere pogingen om deel te nemen aan een van de PB Bank Cycling Tour tochten mislukten, vanwege slecht weer, animo e.d. Vandaag staat ons niets in de weg om af te reizen naar Namen om er deel te nemen aan de Tour de Namur. We zijn met 5 man, Arnaud, Febian, Jack, Pieter en Christian. Om 7:00 uur vertrekken we met twee auto’s richting Namen. Onderweg zien we weinig fietsers die dezelfde richting uitgaan. Is dit een slecht teken, valt de tocht minder in de smaak?. Voor ons is het de eerste keer dat we aan deze tocht mee doen. Als we echter in Namen aankomen begint het aardig druk te worden. We vinden een mooie parkeerplaats waar we ons kunnen prepareren, waarna we richting inschrijflokaal fietsen. Inschrijving verloopt soepel en snel en het is er gezellig druk. Niet te maar ook niet te. Rond de klok van 9:00 uur zitten we op het officiële parcours. Het is de bedoeling dat we het vandaag rustig aan doen zodat we ook eens kunnen genieten van de omgeving, we komen hier immers niet vaak. Aanloop begint gelukkig vlak zodat we de benen wat kunnen lostrappen. Ook de eerste helling, loopt lekker, weliswaar 3 km maar met een stijgings% van slechts 4,3%. Zo mogen ze allemaal zijn. Toch is dit niet het geval, de tweede beklimming is meteen de zwaarste van de dag. De Triple mur de Monty, vrij vertaald de drievoudige muur van Monty, zegt genoeg en doet zijn naam eer aan. Een echte muur 2 km lang gemiddeld 9% met een max van 21%. Die moet je dus niet te vaak hebben. De mannen komen “goed” boven, zelfs Jack hoeft niet veel tijd prijs te geven. Klasse.  De twee volgende beklimmingen tot aan de eerste verzorgingspost lopen goed, en de mannen houden zich netjes aan de snelheid waardoor we optimaal kunnen genieten. Want dat is het wel en zeker met dit mooie weer. De omgeving is steeds wisselend en glooiend. Hier is het zeker zo mooi als de omgeving rond Spa en de wegen zijn nog redelijk. Kuilen heb je overal vandaag de dag dus daar zullen we maar niet over klagen. Bij de eerste verzorgingspost wordt de voorraad aangevuld. Bananen, aplesienen , wafels en drank. Het is er wederom gezellig druk waardoor er nauwelijks een wachttijd is. Snel nog even pissen en dan weer verder, we hebben er tot dan 45 km en 700 HM op zitten. Na de verzorging volgt een mooi glooiend stuk waar het tempo toch wat omhoog gaat. We rapen behoorlijk wat trimmers op die zoals gebruikelijk achter aansluiten. Als we het glooiend stuk hebben gehad komen, fietsen we langs de Maas richting Dinant. Het peloton wordt steeds groter met de Meulemannen op kop. Vlak voor Dinant slaan we linksaf en volgt er wederom een mooie weg, die iets oploopt. Het peloton dunt dan ook wat uit. Af en toe probeert een andere fietser het tempo van de Meuletrein te ontregelen. Maar dit wordt snel rechtgezet. Het is een schitterende weg door bosrijk gebied. Voordat we bij de tweede bevoorrading zitten hebben we nog een paar heuveltjes te beklimmen. Je begint ze toch al te voelen er zitten immers niet veel echt vlakke stukken in het parcours. Af en toe raast er een groep langs ons door. Maar diezelfde groep wordt bergop weer achtergelaten, vooral Pieter wil wel even laten zien dat wij ervaren klimgeiten zijn, maar ook de overige Meulemannen blijken klimgeitjes. Bij de tweede verzorgingsplaats zelfde ritueel van eten, drinken en pissen. Opvallend is dat er steeds meer wind staat en ook nog grotendeels in het nadeel. Beloofd niet veel goeds voor de terugweg, die blijft glooien. En natuurlijk zijn er weer velen die profiteren van het Meuletreintje. De wind maakt het nu extra zwaar, zeker in de open, hoog gelegen velden. Maar het feit dat je nog steeds fietsers inhaalt geeft je moraal. Al begint iedere heuvel aan te voelen als een berg en iedere berg als een col. Op 25 km voor de aankomst de laatste bevoorrading. Vanaf nu grotendeels naar beneden en langs de Maas terug naar Namen met wind op kop. En ja hoor het peloton wordt weer steeds groter. Zelf  spreek je je laatste reserves aan. Eindelijk in Namen aangekomen staat de laatste beklimming op het programma, de “Citadel” die opvallend goed loopt wat wegdek betreft. Echter minder goed voor ondergetekende. Op, leeg, finito. Iedereen haalt me in. Ik worstel me naar boven. Tijd om nog te genieten van het uitzicht is er nauwelijks. Je concentreert je op de weg en telt iedere kassei en bocht. Je ziet je gemiddelde op de teller dalen 28.3, 28.2, 28.1, 28.0 En dan is er de verlossing, je ziet iets blauw, wit en zwarts en je herkent je ploeggenoten. Snel nog een reepje en dan naar beneden. 5 km, makkie toch. We komen weer terug bij het inschrijflokaal waar het wederom gezellig druk is. We hebben een heerlijk ritje gemaakt. Het was een mooie omgeving. We besluiten maar meteen weer in te pakken en naar huis te rijden om daar een pint te nuttigen. De terug reis gaat weer goed ondanks een klein uitje van Christian en Arnaud.  Om de dag een woord te kenmerken “geweldig”, he Jack.

 

ingezonden door Christian

Lees meer »

1 juni, de dag dat de meteorologische zomer begint. Of dit ook het geval is?

De oorspronkelijke planning was om dit weekend naar de Eifel te gaan. Maar door het voorspelde slechte weer halverwege deze week wordt dit verschoven naar een later tijdstip. Er was ook te weinig interesse om vandaag deel te nemen aan La Chouffe Classic. Dus zit er niks anders op dan zelf maar een flinke rit uit te stippelen, waarbij natuurlijk weer gebruik wordt gemaakt van internet en de Garmin. Wat een uitvinding. Het is de bedoeling dat we vandaag richting Monschau zullen fietsen. Volgens Arnaud, die is benoemd tot vaste Meuleweerman, zal het nog motregen en zal het in de middag wat opklaren. Met z’n zessen gaan we van start. We zullen de rit in Arensgenhout oppikken, van waar we via de standaard weg richting Vijlen fietsen en in Gemmenich de grens oversteken. Tot dan is het geheel bewolkt en aan de frisse kant. Via Walhorn en Kettenis gaat het verder naar Eupen. Het werk wordt redelijk netjes verdeeld. Redelijk, want een enkeling, zal de naam niet noemen, houdt zich nog wat rustig. He Feebie! Maar ja hij is de jongste, is het best gespierd, is het lichste, dus we nemen het hem niet kwalijk. Vanaf Eupen nemen we de Monschauer Strasse. OK, die zal dus wel in Moschau uitkomen. Echter een groot bord met een grote T doet ons even twijfelen. Wat doen we, zullen we het gokken. OK vooruit dan maar. We kunnen nog ruim 5 km doorrijden tot aan de wegwerkzaamheden. Het gaat continue omhoog, het wordt steeds kouder, en erger nog, steeds mistiger. Op een gegeven moment is het zicht amper 50 meter. Kom je eens deze kant op zie je geen klote van de omgeving. We zullen ons maar moeten inbeelden hoe mooi het er zal zijn. De weg die toch al van geen kant loopt gaat over in een lang stuk onverhard.  Wel befietsbaar, maar je zakt er toch wat in weg, vooral de iets zwaardere. (zal geen nemen noemen he……). Feebke zal als enige gelachen hebben want die zweeft er als vedergewicht over heen. Gelukkig hoeven we niet van de fiets en gaat de weg even later weer over in normaal asfalt. De mist is overigens nog niet minder, totdat het in de buurt van Kaltenberg iets opklaart en we toch nog kunnen genieten van de omgeving. We zitten nu al vrij hoog wat de hoogtemeters betreft, toch bereiken we het hoogste punt een stuk verder op de top van  Botrange (+694). Of dit ook het hoogtepunt van de dag is weet ik niet, aangezien ik niet weet wat de heren vanavond nog op de planning hebben staan. Het is inmiddels weer behoorlijk mistig geworden en we besluiten nog een stukje door te fietsen aangezien het ook nog eens aan de koude kant is. Schat z’n graatje of 8. Meteorologische zomer, aan me hoela.  We duiken nu via de Baraque Michel naar beneden. Kop over kop, en zelfs onze vedergewicht draait mee. Achteraf blijkt dat hij het koud had. Kijk elk nadeel heb zijn voordeel. We gaan even van de grote weg af en duiken het bos in waar het wegdek er zeel slecht bij ligt. We hebben inmiddels 110 km op de teller staan als we in Dolhain aankomen. Tijd om de reserves weer aan te vullen. De plaatselijke bakker wordt beroofd van het gebak. Zo die is ook weer blij. Daarna, iets verderop, nog even wat koffie drinken, en even op temperatuur komen. Toevallig komen Peter Hollands en Nicole Heuts langs en wippen even binnen. Beide hebben een ritje van 200 km op de planning staan als voorbereiding op de Transalp . 7 dagen-900 km- 18000 HM, je moet er maar zin in hebben. Nadat afgerekend is, scheiden de wegen zich weer. We fietsen verder via Baelen en Welkenraedt naar Henri Chappelle, van waar we richting Homburg in duiken. In Slenaken fietsen we Limburg weer binnen. Het tempo gaat zoals gebruikelijk weer omhoog. In Valkenburg volgt het laatste klimmetje richting camping de Bron. Dat z’n prut ding zoveel pijn kan doen. Maar de mannen hebben nog over. De laatste 15 km wordt met een behoorlijke tegenwind weer afgeraffeld. Het voorgenomen bezoek aan de Dikke Stein wordt toch maar afgeblazen. 400 meter verder, het is niet te geloven, zonnestralen, het begin van de zomer kondigt zich aan. Had onze eigen weerman toch gelijk. Het was weer eens een pittig ritje. Jammer van die mist. Moeten we toch nog eens terug gaan, elk nadeel heb zijn voordeel, of toch niet.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Vandaag staat de eerste 150+ tocht van het jaar op het programma. Benieuwd hoe het zal gaan.

Het is nog vroeg als de zonnestralen al door het raam naar binnen schijnen. Hehe gelukkig is het droog. Dat is al heel wat de laatste tijd. Snel begin je aan de dagelijkse dingen. Snel door de krant bladeren op zoek naar het laatste wielernieuws. Geesink uit de Giro: niks nieuws toch, Giro etappe geschrapt; gelukkig bij ons niet, Di luca betrapt op EPO: hoezo nieuwe wielrennen!. Dan even naar buiten. Oeps 5 graden dat wordt dus geen korte broek vandaag. De ketting van de fiets wordt nog verwend met een druppeltje olie, een beetje stof wordt nog van het frame geveegd en de banden worden op de juiste spanning gebracht. Hoeveel? Ja dat blijft geheim, zijn de kleine dingen die tellen en die geeft je niet zomaar prijs. Dan nog wat calorieën naar binnenwerken, wat pilletjes (tegen de hoest) en vervolgens richting Keerend. Zo toch al wat regels zonder een trap gedaan te hebben. Op het Keerend verzamelen zich weer 7 mannen. De opkomst blijft goed. Prima heren. Enkel Joshua ziet het zonnig in en heeft blote benen, natuurlijk met een dikke laag vet of olie. Weet niet welke goedje hij erop heeft zitten maar hij zit onder de bubbeltjes. Geloof dat dat kippenvel heet maar kan me vergissen. Om de drukte van Limburgs Mooiste  en ook de Bilsen Classic te mijden kiezen we voor een tochtje om Luik. Een tocht welke we vorig jaar in een klein gezelschap voor het eerst hebben gefietst en waar we ook de andere mannen kennis mee willen laten maken. Bijna 160 km, dus zullen we vandaag voor het eerst dit jaar de grens van 150 km passeren, al heeft een enkeling dit al stiekem getraind. Voor de afwisseling eens de Maasberg af richting Beatrix haven. Vraag me af of deze nu ook een andere naam zal krijgen nu we Willem als opperhoofd hebben, maar dit terzijde. Vervolgens door Maastricht richting Eijsden en Vise. Gewoon een rustig tempo. Toch nog iets overhouden voor de finale. Na 45 km, we zitten dan al in de buurt van Luik doemt de eerste col op, gelukkig sneeuwvrij. Toch een dikke 4 km klimmen. Alleen Jack blijft effe achter. Even later duiken we Chaudfontaine binnen (bekend van het bronwater) en niet veel later gevolgd door de tweede col van de dag richting Beaufays. Ook nu wordt er boven weer gewacht. Even een stukje wat vlakkere weg en dan de razendsnelle afdaling naar Tilff waar we uitkomen op de plek waar jaarlijks het vertrek van T.B.T plaats vindt. Nu staat ons de 3de col van de dag te wachten. Kostte het ons vorig jaar nog moeite om hem te vinden nu “knallen” we linea recta omhoog. De nieuwkomers schrikken even en hebben nog de verkeerde versnelling staan. Een weggetje van amper 1,23 mtr breed en laat ons ook nog een auto tegenkomen. Hij gaat in drie steile stukken omhoog. Pittig. Eenmaal boven fietsen we door richting Seraing waar we kort worden opgehouden door een lekke band van Joshua. Na Seraing volgt de 4de klim gevolgd door een lange mooie afdaling richting Engis waar we net als vorig jaar zullen pauzeren. Bij de bakker wordt een vlaai en wat gebak gekocht dat we op het terras van de plaatselijke taverne zullen opeten. Natuurlijk wordt er wel de drank besteld. Ja zo zijn we wel, we laten iedereen wat verdienen, ze hebben al genoeg last van de crisis. Na de pauze volgt de tweede verrassing van de dag, een korte steile klim, schat z’n 17% en een dito afdaling. Even later komen we op het parcours van de Bilzen Classic, gelukkig niet voor lang. De laatste klim van de dag fietsen we even met de deelnemers aan de classic mee alvorens we beginnen aan de terugreis via het betonplatenland. Gelukkig hebben we de wind niet pal op kop en zijn het Joshua en Nic die naar voor schuiven en voor een behoorlijk lang stuk het kopwerk op zich nemen. (netjes heren en bedankt) De laatste heeft daarvoor  bij de pauze een extra stuk vlaai gekregen.Dus voor wat, hoort wat, niet dan! Na, z’n 30 km kedeng, kedeng komen we weer op normale weg uit, we zitten dan inmiddels  in Eben Emael onderaan de Hallembaye. Het restant van de route gaat via Kanne en Maastricht. Het laatste gedeelte over de maasdijken loopt het tempo weer op. De mannen hebben toch nog iets over. Rond de klok van 4 zijn we weer terug in Stein. Het was een lange dag en niemand die in de problemen is gekomen. Alleen heeft Arnaud wel wat honger. Dus net op tijd terug.

Toevallig kwamen we langs de fotograaf van de Bilzen Classic. Foto's kun je zien in het foto album. Ze zijn illegaal gedownload vandaar het logo in de foto.

Klik hier om naar het foto album te gaan.

 

ingezonden door Christian

Lees meer »

In tegenstelling tot de weerberichten begin deze week zal het vandaag droog blijven. Toch zitten we met een dilemma.

Morgen staat er namelijk T.B.T op het programma, welke we afhankelijk van het weer willen gaan fietsen. Dus gaat het vanochtend over het slechte weer van afgelopen week en de vooruitzichten voor morgen. Zes (weer)mannen in de keuken van huize Spronck en dus zes verschillende meningen. Hoeveel weersites bestaan er eigenlijk. Was het vroeger toch beter. Je luisterde naar een weerman op tv of radio, ging naar buiten, keek naar de lucht en kwam je droog terug, dan ging je. Zullen de profs ook zo met het weer bezig zijn. Ik zou me kunnen voorstellen dat Wiggins wat vaker naar de regenrader zal kijken, maar de rest? We besluiten toch een flinke tocht te maken, in de veronderstelling dat het morgen zal regenen. We zullen het echter iets rustiger aan doen. Dit laatste heb ik vaker gehoord, ben benieuwd. We besluiten vandaag richting Dolhain te fietsen en eventueel een extra lusje om de Stuw van Gileppe. Het zijn voornamelijk Pieter, Christian, Nic en Joshua die het kopwerk voor hun rekening nemen. Jack en Arnaud wachten nog even af. Via Genhout gaat het richting Hulsberg en Valkenburg waar we de Sibbergrubbe omhoog rijden. Strak, en rustig tempo dat iedereen aankan waardoor we boven meteen kunnen doorfietsen. Ook de Koning van Spanje in Gulpen wordt op dezelfde manier omhoog gereden. In Epen steken we de grens over waarna we de oplopende wegen naar Homburg en Henri Chapelle voorgeschoteld krijgen. In Dolhain besluiten we dat extra lusje te nemen, het is immers nog droog en de benen voelen nog goed. Ook de klim langs de stuw loopt als gesmeerd. De mannen houden zich netjes aan de snelheid. Vervolgens duiken we via Limbourg, Dolhain weer in, waar we zullen pauzeren. Na de pauze meteen weer omhoog richting Bilstain. Even voor Clermont heeft Nic een goed plan. Hij weet nog wel een andere weg om zo die verdomde kasseistrook te vermijden. Dus neemt Nic de route even over. Even later en 8 km verder zitten we weer op het zelfde punt. Nu wordt echter besloten de kassiestrook wel te nemen. Daarna gaat het in dalende lijn via Val Dieu richting Eijsden waar er een massale plasstop wordt ingelast. Vanaf nu is het 30 km vlak terug naar Stein. En als je vlak zeg dan zeg je Nic. Samen met Joshua bepaalt hij het tempo dat zoals gebruikelijk weer omhoog gaat. Met 140 km en dik 1500 HM in de benen komen we weer aan in Stein. Het gemiddelde is 29,5 km/u. Inderdaad iets rustiger, wel een heel klein beetje “iets”. Mooie voorbereiding op T.B.T., of toch niet. Iedereen hoopt op regen morgen, Arnaud neemt zich zelfs voor de wekker niet te zetten. Ben benieuwd of de mannen morgen zullen gaan. Die 140 km neemt ons echter niemand meer af.

Een compliment aan Jack die vandaag niet in de problemen is gekomen

ingezonden door Christian

Lees meer »

Voor vandaag stond eigenlijk de Fleche Wallonie gepland, een zware koers in de Ardennen, met als vertrekplaats Spa. Met ongeveer alle roemruchte beklimmingen van de Ardennen in het parcours opgenomen. Maar vanwege de weersvoorspellingen is deze plezante tocht voor het Meuleteam gecancelled. Een wijs maar toch ook wel spijtig besluit. Dus dan maar op zoek naar een waardige vervanger voor de Fleche.

Echter voordat we vandaag op reis gaan is het onze onomstreden kopman Jack die nog een laatste aanwijzing heeft voor onze mechaniciens, Pieter en Febian, om de juiste zadelhoogte in te stellen. Wat prompt gebeurd, daarna volgt door Jack een duidelijke instructie over het te fietsen parcours; rustig en niet veel klimwerk. Lijkt mij vrij helder voor de wegkapitein, moet geen onoverkoombare problemen op leveren lijkt mij.  Christian heeft de fiets richting Zolder gezet , maar op het allerlaatste moment wordt toch besloten om rustig richting Aubel te fietsen. Dus zo’n tachtig km en niet al veel HM. Zeg Aubel dan zeg je eigenlijk Nic . Deze knikt ; dit is een koud kunstje voor de wegkapitein van vandaag. Samen met secondant Joshua wordt de koers ingezet. Dat is voor de overige Meulemannen gelijk code rood!

Met toch nog altijd een straffe tegenwind worden de eerste km’s met een gemiddelde van 30+ ingezet; hoezo rustig aan warmdraaien! Het is gelijk volle bak en de lichaamstemperatuur stijgt gelijk naar hoge waarden. Voor de meeste nog net geen kookpunt , maar het damp wel al stevig. In een rap tempo wordt richting Geulhemmerberg gefietst  voor de eerste beproeving van de dag.  Veel tijd om bij te komen hebben we niet, want we krijgen, precies volgens de instructies van Jack, de ene naar de andere klim voorgeschoteld. Dit noopt de kopman om de wegkapitein eens ernstig toe te spreken. Dit heeft duidelijk zijn uitwerking niet gemist, even wordt wat gas teruggenomen.  Via Banholt en Noorbeek slingeren we naar de Loorberg, waarbij de laatste bocht wordt vermeden en we rechtdoor via een of ander Pietpaadje naar boven worden gestuurd. Oeps, effe terugschakelen. De wegkapitein laat niet met zich sollen vandaag!  De grens wordt gepasseerd via Teuven. In Teuven is het tijd voor een plaspauze en een eerste versnapering, want onder het fietsen is dit haast onmogelijk. In Teuven wordt een nieuwe  beklimming beproeft, een lekker lopende weg, ondanks de harde tegenwind. Vervolgens wordt koers gezet richting Aubel, waar we voor de verandering eens niet pauzeren maar doorfietsen. Want de Saint Jean Sart zit met smacht op ons te wachten. Het weer is ons eigenlijk nog goed gezind, zouden de weerprofeten het dan toch mis hebben?  We twijfelen aan de Paulisma’s van het peloton, maar even later wordt deze twijfel weggenomen. In de verte worden de eerste blauwe wolken waargenomen. Onze Winnetou wijst nog naar de lucht en orakelt nog wat over goden aanbidding maar of dat veel zal uit halen is nog maar de vraag? Besloten wordt , om de wolken heen te fietsen, wat dat dan ook moge zijn! Via allerlei paadjes komen we uiteindelijk weer op bekend terrein uit en wordt grens gepasseerd en via Mesch de weg naar boven gevonden. Hier komen we in een junioren koers terecht, maar ook gelijk in de eerste regendruppels. En van de drup in de regen. Boven gekomen in Sint Geertruid wordt een schuilplaats gevonden. Het regent inmiddels steeds harder wat ons doet besluiten om toch maar het cafeke binnen te gaan voor een opwarmer en een lekker stuk vlaai. Al duurt het even voordat iedereen zijn fiets heeft kunnen wegzetten. Inmiddels giet het behoorlijk. Dan nog maar een tweede ronde en wachten op beter weer. Als het droog begint te worden wordt snel afgerekend en vol gas de kortste terugweg ingezet. Gelukkig hebben we wind mee en is het voornamelijk vlak, alleen in Bunde volgt nog de beklimming van de Denneberg. Het laatste pijnpuntje ligt nu achter ons en Stein is in zicht. Nu Jack nog lanceren voor het afsprinten bij de dikke Stein en de missie is geslaagd voor vandaag. Alles loopt perfect, het treintje wordt gevormd en Jack gelanceerd. Alleen hebben we Jack vergeten mee te nemen in het treintje…………., tampi volgende keer beter!

Toch nog zo’n 95 km afgelegd, met 1100 HM en een gemiddelde van 29 km/u Precies volgens opdracht van Jack

 

ingezonden door Arnaud

Lees meer »

Een ritje richting Haspengouw, de fruitstreek in Belgie

De keuze is vandaag gevallen op een tocht welke we in 2010 al eens gefietst hebben. Destijds onder tropische omstandigheden. Vandaag is het voor het eerst weer eens korte broeken weer.  5 man aan het vertrek, of eigenlijk 4 ½ omdat Arnaud niet helemaal fit is. Maar hij is er wil, dus klasse Arnaud. De overige mannen zijn Nic, Pieter, Christian en Feebke, die gelukkig wel weer hersteld is van zijn mysterieuze ziekte. We zetten vandaag koers richting Haspengouw, een tocht die destijds door Piet is uitgezet, hetgeen betekent dat de dienstdoende Garminpiloten (Christian en Arnaud) alert zullen moeten blijven. Via allerlei kronkelige weggetjes komen we onder aan de Hallembaye uit, die in rap tempo omhoog gaat. Tot dan is het werk goed verdeeld, alleen Arnaud doet het even rustig aan. Feebke kent een wonderbaarlijke herrijzenis en zit regelmatig op kop. Na de Hallembay, slaan we even voor Vise rechtsaf waarna er een venijnig klimmetje volgt. De weg blijft vervolgens verder slingeren en golven. Even later rijdt Pieter lekt en vervloekt de ….paden. De andere mannen genieten tijdens de bandenwissel van het mooie uitzicht. De paardenbloemen staan in volle bloei, en de akkers zij vers omgeploegd.  Het levert in ieder geval leuke plaatjes op. Na de bandenwissel gaan we weer vrolijk verder. Kris kras door het landschap. Het genieten wordt steeds minder omdat er toch wel wat wind staat en het steeds vanuit stilstand optrekken, na alweer een bocht naar links of rechts, krachten kost. Even na Tongeren na ongeveer 75 km bereiken we de pauzeplaats. Een heerlijk zonovergoten binnenplaatsterras. Na de gebruikelijke verhalen en twee cola’s vervolgen we onze tocht welke ons vanaf nu laat kennismaken met de fruitstreek. Helaas zijn de kersenbomen net uitgebloeid en staan de appelbomen nog net iets teveel in de knop, toch is het een mooie streek, met nauwelijks verkeer. In de groep wordt het wat onrustig, niemand wil of kan nog met Nic op kop rijden. Hij verkeerd vandaag in supervorm en voelt de wind nauwelijks. Het tempo ligt ook aan de hoge kant en het slingeren en optrekken blijft. De twee wegkapiteins hebben het er maar moeilijk mee. De kleinste paadjes moeten we in. Na z’n 100 km beginnen de benen het moeilijk te krijgen. Ik besluit me wat meer achterin te houden zodat de mannen het niet in de gaten hebben. Pieter heeft nog een goede tip. Als je voorin rijdt heb je minder last van de pijn in de benen. Toch maar eens uitproberen dan, maar helaas het gevoel blijft hetzelfde. In Zutendaal passeren we de ijssalon waar we drie jaar geleden verkoeling zochten, vandaag gaan we gewoon door. Het is nog maar 20 km. Via Boorsem komen we uit in Kotem en besluiten we nog even een pintje te pakken op het terras van de Panderosa waar het redelijk druk is, met voornamelijk fietsers. Hier wordt de koersdag geëvalueerd. Nic the power Spronck heeft vandaag het meest kopwerk gedaan. Arnaud heeft het ondanks het feit dat hij niet fit was netjes gedaan. Feebke heeft zijn oude vorm weer te pakken, en de gebroeders hebben hun knechtenrol voortreffelijk vervuld. Op één pint kun je niet staan dus volgt er een tweede en derde waarna het tijd is om over de brug naar huis te fietsen. Het was weer een mooi ritje met weer een mooi gemiddelde maar dat laatste is bijzaak al geeft het wel aan dat er niet getreuzeld is

klik hier voor een paar foto's

 

ingezonden door Christian

Lees meer »

Een fris ritje naar Banneux

In tegenstelling tot de voorspellingen van het hele bataljon aan weerdeskundigen is het zaterdagochtend vrijwel geheel droog. Daarbij is het grijs en koud en voor de verandering een straffe koude noordenwind. Kortom ideaal weer om je nog een s lekker om te draaien in het warme bed. Voor alle zekerheid toch maar opgestaan en de computer opgestart om de website van  WTC Aan de Meule te bekijken. Op de website staan geen verse meldingen over afgelasting en / of verplaatsing naar morgen. Nondejuu, volgens mij, al ligt er een meter sneeuw dan nog gaat de koers door! Oeef , dat is een tegenvaller.  Ik blijf een beetje doelloos en verward rondlopen en werk het gebruikelijke zaterdagochtend ritueel af alvorens naar de Meule te fietsen. Bij de Meule aangekomen zitten de Schleckies al gereed en maakt wegkapitein Nic een gretige indruk. Even later arriveert  Joshua, nog een beetje narillend van de kou. Even nog een quiz vraagje : of de mannen van de week nog buiten hebben gefietst? Een tweetal is naar Banneux gefietst met een gemiddelde van 30+ en daarna als grande finale een kwartiertje keukenmuur staren. De Schleckies hebben voor de afwisseling een rondje Spa gedaan, met een gemiddelde dat net één km langzamer is dan hun bekendere achterneef Andy. Gelukkig is die neef dit seizoen nog niet in beste doen. Dat geeft de doorsnee Meuleman moed. Ondertussen is Febian gearriveerd en staat druk te gebaren dat we moeten vertrekken.

Aangezien Nic wegkapitein is wordt gelijk vol gas koers gezet naar Banneux.  De aanloop is prettig, vooral met de wind mee. Eerste pijnmoment is de lange rechtoplopende weg van Berneua naar Bombaye. Daarna verder via Blegney en  Bolland naar Soumagne.  Het tempo blijft ongehoord hard en de weg gaat met stevige percentages naar boven. Het gaat net iets te hard voor Febian en Arnaud, ja de mannen die geen tijd hebben om extra te trainen en waarbij Febian nog te kampen heeft met een lichte verkoudheid. Opgelopen tijdens een avondtraining!! Eenmaal op hangen en wurgen boven gekomen wordt de heerlijke afdeling richting Olne in gezet. Helaas is het een beetje fris. Maar lang kunnen we niet genieten van de afkoeling want er wacht ons de beklimming naar Banneux.  We besluiten om de beklimming naar Banneux vanuit de andere kant te doen. Iets langer maar wat minder stijl. Het tempo blijft strak en nagenoeg gezamenlijk bereiken we Banneux. Het is tijd voor de welverdiende koffie en vlaai. Gelukkig gaan we op zoek naar een ander establishment ; eentje zonder van de akelige beelden en dito mensen. Binnen is het lekker warm. Dat belooft wat voor de afdeling na de koffiepauze, maar dat is voor latere zorg. Nu eerst bijkomen, opwarmen en de reserves weer aanvullen.

Zoals verwacht is de afdeling heerlijk verfrissend, maar alras wachten ons de beklimmingen naar Soiron , Grand Rechain, Petit Rechain en Battice. Het gaat in een straf tempo, ondanks de wind. Het kopwerk wordt mooi verdeeld, waarbij de getrainde mannen, het meeste werk verzetten. Maar ja dat hoort ook zo, adel verplicht. Na Battice gaat het lichtjes bergaf richting Val Dieu , en hier etaleert Joshua zijn naderende vorm. Het tempo komt hierbij nauwelijks onder de 40! Gelukkig wordt nog een keertje linksaf geslagen en volgt de laatste echte klim van de dag naar Neufchateau. Het tempo wordt wederom strak gehouden door Christian. Febian heeft hier zijn laatste reserves opgesoupeerd, boven wordt effe gewacht . Om vervolgens vol gas tegen de wind in de terugweg naar Limburg in te zetten, dit via Warsage en s’Gravenvoeren. Hier is Nic in zijn element. Hoe harder de tegenwind hoe groter de grimas. Hier zie je aan, dat hij een verre achter-achter neef is van Nicola Tesla, je weet wel die man van de vrije energie. De grens nadert en het tempo blijft strak. Via de gebruikelijke weg wordt Mesch bereikt en wordt verder gekoerst naar Maastricht , Bunde en Geulle. Ondanks de harde tegenwind zakt het tempo nauwelijks onder de 30 km. Het beulswerk komt hier voor rekening van Christian, Joshua, Pieter en Nic. Er worden tot slot, op de weg van Geulle naar Elsloo nog wat kleine speldenprikjes uitgedeeld, maar dat mag geen naam hebben.  In Elsloo aangekomen wacht Joshua tevergeefs op zijn taxi.  Het is niet meer nodig, we zijn thuis, met benen als olifanten en met een gemiddelde dat er mag zijn. En niet te vergeten toch zo’n 1400 HM.

Het was een enerverend ritje met hoogte- en dieptepunten,

ingezonden door Arnaud

Lees meer »

Vandaag staat een ritje naar Eupen op het programma

Even een dag terug, naar vrijdagavond. De nieuwe kleding en het sponsorpakket van Action Care worden uitgereikt. De eerste indruk van de kleding is “oeps wel erg blauw”, de tweede indruk is echter “ wel mooi”. En inderdaad de nieuwe kleding ziet er in alle opzichten weer mooi uit. Nieuwe kleuren, de sponsoren staan er goed op, alleen even wennen aan een donkere kleur blauw.  De kledingcommissie heeft goed werk geleverd. Er wordt besloten om zaterdag nog in het oude tenue te starten waarna we zondag de nieuwe kleding, niet aan de pers, maar aan ons zelf zullen presenteren. We zullen die dag beginnen met een heilige mis (nee grapje), een ontbijt waarna we wat foto’s zullen maken voor op de site.

Terug naar de rit van zaterdag. Nog een keer in de “oude kleding” over de Limburgse en Belgische heuvels trekken onder het mom van afscheid nemen. Nog een keer genieten van die lichtblauwe kleur, het afscheid proberen te verwerken, herinneringen ophalen. Maar de werkelijkheid ligt even iets anders. Met 7 man wordt er koers gezet naar Eupen en de finale lijkt meteen begonnen. Een krachtige NO koude wind vergezeld ons daarbij. Feebke heeft aangekondigd op kop te gaan sleuren, wel in een iets andere bewoording. Het begin is veelbelovend. Via Limburgs grondgebied kronkelen we richting Epen waar we de grens oversteken. Wind veelal in het nadeel, zeker als we richting Gemmenich en Moresnet fietsen. De mannen wisselen elkaar goed af. Alleen Jack kijkt zoals gewoonlijk de kat weer uit de boom.  En Feebke zien we ook wat minder, is hij zich aan het sparen voor de echte finale?. Slechts een kort oponthoud, nadat Nic een ijzerachtig geluid veroorzaakt, haalt ons even uit het ritme. Het blijkt een setje gereedschap te zijn waarover hij is gefietst. Jack maakt van de gelegenheid gebruik om te pissen en iets te eten, alleen dit laatste lukt maar voor de helft aangezien het tempo weer de hoogte in gaat. Na precies 2 uur beuken arriveren we in Eupen waar we opzoek gaan naar een bakkerij waar we binnen kunnen zitten en toch de fietsen in het oog kunnen houden. Een abrikozenvlaai met slagroom, of eigenlijk een slagroomvlaai met abrikozen wordt in 8ten verdeeld. Jack mag het overgebleven stuk naar binnen werken. Na de pauze even een kort klimmetje en vervolgens een lang vlak stuk richting Dolhain, waarbij de snelheid en dus het gemiddelde weer lekker op loopt. In Renoupre krijgen we een onbekende, redelijk lange klim voorgeschoteld. De mannen blijven goed bij elkaar.  Eenmaal boven staat de wind pal op de kop. Dit is het werk voor de mannen met de macht in de benen. Joshua, Nic, Pieter, Arnaud en Christian beuken tegen de wind in. Tot aan Henri Chapelle loopt het ook nog iets op. En langs het oorlogskerkhof krijgen we ook nog eens te maken met windvlagen.  Joshua en Nic, lijken er nauwelijks last van te heb, althans ze laten het niet merken. Als we vervolgens richting Planck draaien is het nauwelijks anders. Wederom die wind op kop. Even is er rust nadat het pompje van Arnaud uit de houder dreigt te vallen. Deze pomp werd vorige week nog uitgebreid getest door KASSA en kreeg een minder goed testoordeel. Toeval?. Ook dit korte oponthoud brengt de mannen niet uit het ritme, zij stomen door richting Margraten en Valkenburg. Onder aan de Cauberg hangen ballonnen. Toch nog een stad die aan ons heeft gedacht bij de aanstaande kleding wissel. Maar wij hebben en nemen geen tijd om er stil bij te staan en denderen door richting Schimmert. Opvallend genoeg gaat de berg bij Haasdal nog redelijk al begint het te kraken. Zo af en toe begint de kleding zwarte vlekken te vertonen. Feebke heeft inmiddels de kop van de groep teruggevonden en wil zijn aandeel in kopwerk toch nog wat opschroeven. Tussen Oensel en Geverik gaat het op de kant, maar iedereen kan volgen. In Beek keert de rust terug. We fietsen redelijk rustig terug naar Stein. De laatste rit in het licht blauw, vanaf morgen kunnen we gaan wennen aan het nieuwe blauw.  Niemand die stil heeft gestaan bij dit feit, de koers gaat door en wacht nergens op.  Even gaan de woorden van Marco Borsato door mijn hoofd “afscheid nemen bestaat niet”. Een bedankje aan onze oude sponsoren is op zijn plaats.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Vier lekke banden en een pompjestest vormen de basis voor deze zaterdagrit

 

Zaterdagmorgen begint het inmiddels  wekelijkse ritueel.  Wat vast voedsel naar binnenwerken, (wat blijft geheim) wielerkleding aantrekken, en vooral niet vergeten het toilet een of meerdere keren op te zoeken om verlost te worden van de ergste druk. Want die druk heb je nou eenmaal als kopman, je kunt je geen slechte dag permitteren. En dan weer richting Keerend om je fietsmaten weer te zien binnendruppelen  om samen te gaan afzien.  Zoals in het vorige verslag al stond, zijn vandaag de rasklimmers, de vedergewichten, de mannen met een vetpercentage dat niet te meten is aan de beurt. Dus afwachten hoe zij overwinterd hebben. Ondanks dat de lente wordt aangekondigd is het nog aan de frisse kant en staat er een stevige wind. Om de druk van de AGR te vermijden besluiten we via Belsj naar Vise te fietsen. Al vrij vroeg in koers krijgen we te maken met een lekke band van Feebke en volgt de “KASSA fietspompen test”. Verschillende pompjes worden uitgeprobeerd.  Met die van Nic zijn we zo klaar want die ligt thuis in de kast bij het keukengerei. Die van Aranud is spiksplinternieuw, nog nooit gebruikt en komt niet echt als gebruiksvriendelijk uit de test. Aangezien de handleiding ontbreekt scoort die weinig punten. Die van Feebke zelf ligt handig in de hand maar produceert wel wat weinig lucht, dus ook een negatief test oordeel. Jack heeft nog een goede. Helaas zuigt die meer lucht uit de band dan er in gaat. Tot slot wordt de designpomp van Pieter getest. Mooi strakke vorm, nieuwste techniek, schitterende kleur (in de kleur van de fiets) en het belangrijkste we krijgen de band vol. De resultaten van deze test kunt u teruglezen op VARAKASSA.NL. Maar nu verder anders wordt het vandaag nachtwerk. Met een strakke wind op kop fietsen we langs het Albertkanaal richting Vise. Arnaud, Joshua, Pieter en Christian doen het beulswerk. Zelfs Feebke doet een poging. Klasse, er zit progressie in. Bij de sluis in Ternaaien aangekomen volgt de tweede lekke band. Nu is Nic aan de beurt. Deze bandenwissel gaat wat sneller. In Vise komen we de mannen van Blanco Pro Cycling tegen. Even verder bij Richelle is het weer prijs. Jack is de gelukkige die zijn band mag verwisselen. Hij heeft er zelfs zijn bril bij nodig om de boosdoener te vinden. Steeds is het Christian die mag pompen. Hoezo kopman. Tijdens de bandenwissel fietsen de mannen van IAM Cycling langs. Band vol en verder naar de eerste klim van de dag. Helaas laten de klimgeiten het afweten en zijn het de gebroeders die als eerste boven komen. Nadat we weer compleet zijn zetten we koers richting Blegney en Bolland. Korte klimmetjes en de harde wind maken het zwaar. Jack moet af en toe even passen, of hij is slim omdat hij weet dat er boven elk klim toch weer op hem gewacht wordt. In Aubel staat de pauze “gepland”, voor het eerst dit jaar een kopje koffie, en een cola. Helaas moeten we nog binnen gaan zitten. Buiten is het net iets te fris. Na de pauze gaat het via Homburg en Sippenaeken naar Epen waar we in de toerversie van de AGR belanden. Druk, druk en nog eens druk. Af en toe proberen we de meute te omzeilen maar dat is steeds van korte duur.  In Wittem gaat het weer mis. Arnaud is de klos, en alweer een bandenwissel.  De nr1 pomp van Pieter maakt vandaag overuren. Via Ransdaal, Klimmen en Hulsberg fietsen we terug naar Stein. De wind nog steeds iets in het nadeel. Rond 3 uur fietsen we Stein weer binnen. De 4 banden wissels hebben ons vandaag toch wat tijd gekost maar desondanks is er goed doorgereden.

 

ingezonden door Christian

Lees meer »

In verband met het weer werd de rit verplaatst naar de zondag.

 

Zaterdagmorgen is de centrale van de plaatselijke Steinse Telefoonmaatschappij sterk overbelast. Oorzaak; hoog overleg van de Meulemannen. Aangezien het weer eens ijskoud en een beetje miezerig is wordt na wijs beraad de tocht afgelast en verplaatst naar de zondag. Maar uiteraard pas nadat alle mannen het hierover eens zijn. Hier is de laatste tijd menige discussie over geweest, vandaar. Dit ondanks de twijfel van onze jarige job, Joshua. Het is nogal een feestbeest. Misschien kan hij morgen niet aan de start verschijnen ! Voor de zekerheid besluit hij om zijn verjaardag te vieren met een virtuele beklimming van de Gavia. Het is maar wat je een leuk verjaardagscadeau vindt. Dit alles onder de bezielende begeleiding van inspirator Nic. Ja als je geen talent hebt moet je dat op een andere manier compenseren!

Zondagmorgen worden de Meulemannen al vroeg wakker en zien tot hun grote plezier dat de koperen ploert volop schijnt en dat de beslissing van gisteren de enig juiste is geweest. Een voor een druppelen de mannen binnen bij de Meule , alleen met dan nog een grote glimlach op het gezicht.  Normaal is Jack een vroege vogel en neemt hij altijd plaats aan de keukentafel voor een fijne anekdote. Maar als hij vandaag wil plaatsnemen wordt hij gelijk door wegkapitein  Arnaud van zijn stoel gejaagd en naar zijn Excalibur gestuurd. De mannen zijn gebrand om het Flandrien seizoen goed af te sluiten, het is immers de dag van de Hel van het Noorden, voor de Meulemannen Het Zuiden. Feestbeest Joshua neemt gelijk het heft in handen en gaat samen met “MC Hammer “Febian op kop rijden. De koers gaat richting het Drielandenpunt, maar dat weten ze nog niet. Febian laat zich al snel aflossen door Christian, mentaal is de hamerslag van vorige week nog niet geheel verwerkt. Maar geen nood ; komt tijd, komt raad. De kopposities worden goed afgewisseld en zelfs Chiepo laat zich van voren zien. Vanaf Klimmen wordt het parcours zwaarder, het gaat op en af over de holle weggetjes en van links naar rechts en eindigend met een lastige klim in twee fases naar Colmont. Er wordt stevig doorgereden, ondanks de toch nog stevige bries op de plateau’s. De groep blijft bij elkaar maar  het gaat niet vanzelf over deze “godverdomme kloate waeg” zoals meerdere malen kenbaar wordt gemaakt. Zeker als we richting Duitsland over wel een zeer hoog gehalte van “Pietweggetjes” rijden.  Tsja het is nu eenmaal de dag van Parijs-Roubaix; dat wordt pijn lijden! We zijn inmiddels in Duitsland gearriveerd en de weg blijft maar op en neer golven en onze jarige Job legt de het tempo zo hoog dat er geen tijd is om te eten. Dat moet anders denkt Jack en wil een plaspauze, welke gelijk wordt benut om te eten. Want anders lukt dat toch niet. Na deze ultra korte stop gaan we verder richting Vaals om van daaruit aan de beklimming van het Drielandenpunt te beginnen. Joshua trek nog even flink door maar besluit halverwege om toch maar af te draaien. Hij heeft nog feestverplichtingen. De overige Meulemannen gaan verder met de klim en wensen Joshua naar een fijne verjaardag toe. De Schleckies demarreren gebroederlijk uit het Meulepeloton, de rest past. Arnaud doet nog een verwoede poging,  maar het gat is net te groot, dat gaat niet meer lukken. Bovengekomen wordt de lekkere afdeling naar Gemmenich ingezet. En via de oplopende weg vanuit Volkerich gaan we naar Hombourg. Voor de topografische mensen onder ons ; we zitten nu in Belsj.Nog steeds wordt het tempo strak gehouden door Pieter, Christian, Nic en Arnaud.  De rest kan goed volgen, alhoewel er af en toe en eeeh en een aauw  van achteren klinkt. We vervolgen de weg naar Teuven en gaan daarna via Ulvend door naar Banholt.  De terugweg is ingezet en gaat via Antoniusbank naar Amby , Rotem en Bunde.  Er wordt in Geulle nog een poging gedaan om Chiep en Febian op kop te krijgen ,dat lukt, maar is toch maar van korte duur, de accu’s zijn leeg. Er worden nog enkele traditionele plaagstootjes uitgedeeld op de weg van Geulle naar Elsloo maar daar blijft het gelukkig bij.  Maar blijkbaar is dat net iets teveel voor Chiep geweest want die wil bij de Brug over het kanaal rechtdoor richting Maasbracht!! Gelukkig kunnen we hem hiervan weerhouden en netjes afleveren in de Kelderstraat.

Het flandrien seizoen zit er weer op. Het was eentje van pieken en dalen, maar vooral van harde, ijzige wind en extreme kou. Hopelijk wordt de kou in het zicht van de Ardennen klassiekers definitief verdreven en kunnen de flandriens wat gas terugnemen in de overgangsfase van de AGR om dan het stokje over geven aan onze Ardennen kopstukken.

ingezonden door Arnaud

Lees meer »

Paaszaterdag, eindelijk nog eens een ritje kunnen maken.

Paaszaterdag 2013, het is dat er paaseieren op de tafel van huize Spronck staan anders zou je gedacht hebben dat het hartje winter is. Wederom die koude wind waardoor ook vandaag de temperatuur weer niet boven de 5 graden zal uitkomen. Gelukkig is het droog en hebben we ook een mooie opkomst. Roger is er weer eens bij na een knieblessure, even afwachten hoe het vandaag zal uitpakken. En ook Feebie is er voor de eerste keer weer bij. Hij zit dan ook al bibberend aan de tafel. Niet door de kou maar vanwege het feit dat er vandaag een dikke 90 km op het programma staan met toch al aardig wat klimwerk. En hij is af en toe nog wat onzeker. Voor de rest de gebruikelijke namen; Nic, Joshua, Christian, Pieter en Arnaud, die demonstratief kenbaar maakt geen kopwerk te zullen verrichten aangezien de overige mannen de afgelopen week al “stiekem” hebben getraind. De paaseieren blijven onaangeroerd achter, als de mannen zich klaarmaken om te vertrekken. Een ritje naar Blegny gaat het worden, hetgeen betekent dat we het eerste koersuur wind van achteren hebben. Nic en Christian nemen het eerste gedeelte tot aan Maastricht voor hun rekening. De terrasjes op het vrijthof zijn leeg, en nodigen dan ook niet echt uit om een pintje te pakken. Ook een paasontbijt in Chateau Neercanne wordt afgeslagen. De mannen proberen zich warm te fietsen door een strak tempo aan te houden hetgeen ook aardig lukt. In Neercanne nemen Joshua en Arnaud de koppositie over. Schijnbaar is Arnaud nog al vergeetachtig, of hij beschikt vandaag over superbenen. Dit laatste lijkt het geval, want hij neemt de hele beklimming van de Hallembaye voor zijn rekening. Toch ook stiekem getraind Arnaud?. We fietsen verder door Vise en vervolgens langs de maas naar Richelle waar ons wederom een klim te wachten staat. In deze klim krijgt Roger het moeilijk. Een tekort aan trainingsuren breekt hem op en ook de knie speelt hem weer parten. Het zijn overigens Pieter en Feebie die hier het kopwerk doen. Dus Feebke heeft zijn angst inmiddels overwonnen. Eenmaal boven fietsen we dan door naar Blegny waar het keerpunt ligt en dan ook de wind in het nadeel komt te staan. En een koud windje, zeker als je een afdaling in gaat. De gedachten zullen zijn uitgegaan naar een heerlijk warm (paas)eitje. Roger ziet het even niet meer zitten en wil alleen verder. De overige mannen halen hem over om toch mee te gaan. De kopposities worden ook vandaag weer goed verdeeld hetgeen met wind op kop goed uitkomt. Eenmaal terug in Nederland belanden we op het parcours van de Volta Limburg Classic dat we voor een stukje volgen. En net als de “echte mannen” krijgen we geregeld  van die kuitenbijters gepresenteerd waaronder de Bukel en ’t Rooth. Roger kan gelukkig weer goed bijhouden. Via Berg en Terblijt en Meerssen nog even de Dennenberg op en vervolgens via Geulle en Elsloo terug naar Stein. Het was een fris ritje. Ondanks dat de mannen nog niet zoveel hebben getraind (althans dat zeggen ze) ging het vandaag goed. En nu maar weer eens hopen op goed weer zodat we ook weer eens kunnen pauzeren anders verleren we dat nog. Een eitje onderweg was wel lekker geweest. Fijne paasdagen en bedankt voor die bloemen.

ingezonden door Christian

Lees meer »

De weersvooruitzichten waren al niet goed.

En op zaterdag zelf ook al niet. Buienradar voorspelt niet veel goeds. Buiten een zeer koude harde ijzige wind. De Afmeldingen volgen dan ook al snel. Er zit niks anders op dan de rit af te gelasten. Rond een uur of 11 valt dan ook nog de beloofde sneeuw uit de lucht. Een goede beslissing genomen, anders hadden we Milaan - San Remo achtige taferelen gehad. Alleen hadden we geen mogelijkheid gehad in de bus te kruipen. Toch maar eens op markplaats gaan zoeken, je weet maar nooit.

Nadat, en ondanks dat de rit werd afgelast besloten 2 man toch nog om 10:00 uur te vertrekken. Althans dat beweert een van hun, aangezien keiharde bewijzen ontbreken. Zie onderstaand verslag:

Vanmorgen na spoedoverleg met de koersdirectie werd door enkele bikkels toch besloten om van start te gaan voor een ritje naar Banneux. Met een straf tempo werd vanuit Stein vertrokken richting Maastricht (de mannen werden nu eens niet opgehouden).Helaas werden beide matadors effe na Maastricht geheel onverwachts overvallen door een heftige sneeuwstorm waarna de koersdirectie besloot om de finale nu al te laten beginnen en weer om te draaien richting Stein.Met nog steeds een hoog tempo en goed verdeeld kopwerk(een verhouding van 1:20) finishte beide kemphanen onder de poort van de Meule waar ze werden getrakteerd op een lekkere bak koffie en een droog koekje.Alles bij elkaar toch nog lekker gefietst met een redelijk gemiddelde (42 km met 30,8 gem.)

Momenteel wordt door de raad van toezicht, en de kilometercommissie onderzocht of bovenstaand verhaal klopt. Uitspraak volgt nog. Zo niet dan zijn beide heren, waarvan de namen niet bekend zijn, voor spek en bonen op de fiets gestapt. Enkel de lekkere bak koffie en het droge koekje zal hun gesmaakt hebben. Of krijgen zij een koekje van eigen deeg. Haha

Zie hieronder voor de uitspraak.

 

Lees meer »

Rondje Val Dieu

Staan morgen de grote mannen aan het vertrek van de “la Primavera” (de eerste voorjaarsklassieker), wij van “de Meule” zijn pas toe aan de 2de trainingsrit van het seizoen in hartje winter, zo lijkt het althans. Koning winter lijkt ons geen fietsplezier te gunnen dit jaar. Vorige week nog een paar dagen een eerste poging gehad van de lente, maar de afgelopen  week weer de nodige sneeuw. Zelfs een nieuwe Paus heeft geen vat op het weer, dus dan kunnen wij er al helemaal niks aan doen. Aan het begin van de week zijn de vooruitzichten voor de zaterdag ook niet al te best, maar hoe dichter we de zaterdag naderen hoe “beter” het er uit gaat zien. “Beter” ja want het zou in ieder geval droog blijven en dat is al heel wat. Kou en een stevige wind doet ons Meulemannen niks. Bikkels, echte mannen met ballen, kunnen dat hebben. Dat we met de regen niet gaan heeft andere oorzaken, maar dat even terzijde. Dus vandaag vol goede moed richting Keerend, waar het nog stil is. Pieter en Christian zijn de eerste, even later gevolgd door Jack en Glenn die vandaag als gastrijder zal mee gaan. Dan arriveert Arnaud, de man die nog koude voeten krijgt bij een temperatuur van +18 graden. Joshua is de laatste en hij heeft vandaag wel een wijs besluit genomen door toch maar handschoenen aan te doen, al is het niet voor lang. Ik zei toch, bikkels, nou hij is de opperbikkel. Chiepo en Roger zitten nog (steeds) in de lappenmand en de reden waarom Feebie er vandaag niet bij is, is niet bekend. Of zijn afwezigheid nog iets te maken heeft met zijn hoogtestage en/of de geruchten van bloeddoping, niemand die het weet. Omdat er een krachtige zuiden wind staat besluiten we eerst richting zuiden te fietsen met als bestemming Val Dieu. Via Geverik, Ulestraten en Meersen fietsen we richting Berg en Terblijt waar we de eerste helling van het jaar voorgeschoteld krijgen. Valt tegen zeker met de kou en wind tegen. Vervolgens fietsen we door het witte Limburgse sneeuwlandschap richting de Planck. De koppositie worden wederom goed verdeeld, het zijn enkel Jack en Glenn die zich rustig achterin houden. Van de Planck gaat het richting Aubel met nog steeds die harde wind op kop, desondanks ligt het gemiddelde nog altijd rond de 27 km/uur. Vlak voor Aubel slaan we rechtsaf richting Val Dieu. Eindelijk loopt het nu wat lekkerder. Iets bergaf en wind schuin opzij. Vanaf nu gaat het tempo ook omhoog. Na Val Dieu volgt even later een klim die iedereen nog redelijk bovenkomt. Vanaf nu wind volledig in de rug, hetgeen betekent dat de snelheid niet meer onder de 35 km/uur komt, zeker niet als we eenmaal op het fietspad naar Gronsveld zitten. Nic lijkt warmgedraaid, maar Jack begint het steeds moeilijker te krijgen. Als we weer in Meerssen zijn wordt dan ook het tempo iets aangepast. Op de laatste reserves weet Jack Stein te halen. 85 km op de teller met een gemiddelde van 30 km/uur. Wat moet dit worden als de trainingsritten erop zitten en de temperatuur omhoog gaat. Toch maar eens op zoek gaan naar remparachutes , zullen nog wel eens van pas kunnen komen. Het was in ieder geval weer eens een lekker ritje.Kou is achteraf nog meegevallen, alleen Arnaud had weer last van koude, gevoelloze voeten, maar ja dat kan nog wel even aanhouden. Zal koning winter zich nu eindelijk terugtrekken? Het is te hopen. Tot volgende week.

 

ingezonden door christian

Lees meer »

De rit van vandaag werd afgelast wegens het slechte weer.

Volgens alle weermannen stond er voor zaterdag regen op het programma. Helaas hadden ze gelijk. Een tweede poging om op de zondag een ritje te maken werd wederom gedwarsboomd door het slechte weer. Regen, lichte, sneeuw en lage temperaturen. Een slecht begin van het fietsseizoen. Laat ons hopen dat dit de laatste afgelasting was. De mannen hebben er in ieder geval wel zin in want er wordt goed gebruik gemaakt van het FORUM. Iedereen plaatste een of meerdere reacties. Klasse mannen, zo heurt het.

Tot de volgende week voor een nieuwe poging.

 

Lees meer »

Vandaag staat de openingskoers op het programma

Eindelijk de eerste rit van het nieuwe seizoen staat op het programma. De winter heeft lang genoeg geduurd. Het was een roerige winter met nogal wat bekentenissen over doping gebruik en verdenkingen. Tot voor kort bleek het Meuleteam buiten schot te blijven totdat plotseling een intern bericht op dook. Zie hieronder voor de inhoud van de mail:

 

 

Dacht dat ik alles goed had geregeld. Planning opgesteld met Geert, wanneer en hoeveel ik moest trainen en vooral ook de rustmomenten. Zijn volgens Geert van essentieel belang. Ook veel aandacht besteed met preparaten, vitaminen en mineralen. Alles verliep prima. Korte hoogtestage gehad, daarna bloed afgegeven. Werkelijk alles liep gesmeerd. Factuurtje van Geert gekregen en betaald. Geen probleem. Na veel bellen en faxen kon ik twee weken geleden mijn bloedzakje ophalen. Geert had niet veel tijd en was behoorlijk nerveus. Ik kreeg een bloedzak met de naam Birillo Amigo. Ik zeg tegen Geert , maar dat is niet van mij!! Jawel zegt Geert. Herrero was te makkelijk te achterhalen. Met een slecht gevoel vertrokken. Thuis gekomen, meteen een bloedinfuus genomen. Birillo amigo, was toch een verwijzing naar F. Schleck? Maar ja het kwaad was al geschied. Foute bloedzak, hoe ik dat weet?, nou gelijk hoge koorts. Je gaat net niet dood, maar eeeuh je bent hondsberoerd. Kortom hopelijk ben ik zaterdag voldoende hersteld om mee te gaan .

El Herrero

We hebben wielrenner EH (natuurlijk de schuilnaam) een voorlopige schorsing van 2 dagen en een taakstraf van 24 uur (tuintjes opknappen) opgelegd zodat hij toch nog aan de seizoenstart kan deelnemen. Naast alle dopingperikelen stond de afgelopen winter ook in het teken van de “crisis”. Tal van faillissementen en ontslagen werknemers. Ook WTC de Meule heeft last van de aanhoudende crisis. In totaal verdwenen 5 renners van de loonlijst. Jos en Piet stapte over naar het Hendrix Bouw Team. Een opvangploeg voor 60+ ers.  Ruud is in onderhandeling met een nieuw “team”. Uge heeft gekozen voor een maatschappelijke carrière, zoals dat dan heet, en Thei heeft even pas op de plaats gemaakt.

Terug naar de koers want daar gaat het uiteindelijk om. Het is weer even zoeken naar het startlokaal van “de Meule”. Niks veranderd, de tijd lijkt er stil gestaan te hebben. 7 mannen aan het vertrek.  Helaas ook nog een paar afmeldingen. Feebke is nog niet wintermoe en zit nog in de sneeuw. (sterren! skiën van de berg) Roger heeft nog last van een knieblessure en baalt als een stekker en hoopt nog op een vorstperiode zodat de achterstand niet al te groot wordt, en ook Chiepo is nog compleet uit vorm na een gedwongen rustpauze. Wie er wel is, is Jack na een afwezigheid van 281 dagen waarin hij stiekem trainde. Arnaud, pas hersteld van een fikse griep. Joshua, die meent dat de lente is begonnen en zonder handschoenen aan de start verschijnt. Nic, de man die altijd in vorm is en de gebroeders Christian en Pieter die hebben overwinterd bij USE-it.  En de 7de is Piet die vandaag als gastrenner mee gaat om wat extra te trainen om binnenkort de Hendrix Bouw ploeg af te zeiken. In overleg wordt besloten er een vlak rondje richting Thorn van te maken, aangezien op de hogere delen van Limburg en voerstreek nog sneeuw ligt en de temperatuur nog onder nul is. Joshua komt er achter dat hij een foute (lees stomme) keuze heeft gemaakt en mist na 1 km al zijn handschoenen. Het is dezelfde Joshua die na 10 km in de buurt van Grevenbicht lek rijdt. Komt dat even goed uit dat Piet er is. Jack maakt van de gelegenheid gebruik om te gaan ……..?  juist ja pissen, ook niks veranderd sinds vorig jaar. Tijdens zijn pisactie loopt hij wel door wat paardenstront, volgens hem afkomstig van koeien. Hoezo paardenvlees in gehaktballetjes. Na de  bandenwissel gaat het verder richting Roosteren en  Maasbracht. De kopposities worden net als vorig jaar weer goed afgewisseld alleen Jack kijkt de kat even uit de boom, en Arnaud merkt dat de ziekte hem conditioneel wat heeft terug geworpen. Met een klein beetje tegenwind en een bewolkte hemel is het toch nog fris. Gelukkig is de wind wat in het voordeel als we in Thorn aan de terugweg beginnen. Het tempo ligt continu tussen de 30 en 34 km/uur. Netjes toch voor het eerste ritje. De terugweg kent nauwelijks problemen en met een klein lusje om Elsloo halen we net de 80 km, hetgeen ook de planning was. In Stein gaat ieder zijn eigen weg naar huis om toch snel een warme douche te gaan opzoeken. Het was een heerlijk eerste ritje. Het begin is er, de lente mag beginnen.

 

ingezonden door Christian

Lees meer »

 

 

 


 

De laatste rit en het laatste verslag

Vandaag staat de laatste officiële tocht op het programma. Gelukkig weer een wat grotere opkomst. Helaas heeft zich Jack op het laatste moment moeten afmelden, niet fit. Zodat we met 6 (incl. Peet die weer als gast mee gaat) man aan het vertrek staan voor een rit richting Bocholtz. Nic is er ook weer bij. Hij heeft het een aantal weken rustig aan gedaan als gevolg van een knieblessure. Gelukkig is hij weer aan de betere hand. Omdat de wegen nog behoorlijk nat zijn besluiten we om wat grotere wegen aan te houden. Maar dit gaat niet al te lang goed. Nic weet ze vandaag weer te vinden, de kleine smalle weggetjes, die ook nog eens voor geen meter lopen. Fijn dat hij weer terug is. We slingeren richting Vaals en van daaruit richting Bocholtz waarbij er regelmatig wat geklommen moet worden. Het is inmiddels zonnig en behoorlijk warm. 20 graden, wat een verschil met vorig jaar toen we bibberend op de fiets zaten. We kunnen nog op het buitenterras plaatsnemen en genieten van een heerlijk stukje vlaai en kopje koffie. Na de Pauze en het verwisselen van alweer een lekke band vervolgen we onze weg terug naar Stein. Met net geen 100 km op de teller 1000 hm  en 28 km/u arriveren we weer in Stein.

Het zit er weer op. Denk dat we weer mogen spreken van een geslaagd seizoen. Een seizoen dat begon met een koude en natte start, vervolgens een mooie warme zomer en een heerlijk najaar. Slechts 2 ritten werden afgelast vanwege regen of sneeuw. De twee fietsweekenden (Zuid Eifel en Zeeland) werden weer een groot succes. Een aantal geplande toertochten gingen niet door vanwege regen of regenvoorspellingen. Desondanks hebben we weer mooie ritten gemaakt en werd er weer sneller gefietst. Bijna 30 km/u gemiddeld over alle tochten met gemiddeld 1000 HM, hetgeen aangeeft dat de mannen goed hebben doorgetrapt. En het belangrijkste, wederom geen enkele valpartij of wat dan ook.  Klasse mannen.

Alweer het laatste verslagje. We gaan weer in de winterslaap. Alle lezers wederom bedankt voor het bezoeken van onze site en tot volgend jaar

ingezonden door Christian

Lees meer »

Vandaag staat de kleine herfstprijs op het programma.

Vandaag staat de voorlaatste officiële zaterdagdagtocht op het programma, onder nog goede weersomstandigheden, althans voor de tijd van het jaar. We zitten immers in het herfstseizoen. Jack Big Mac, staat al in zon te wachten op zijn teamgenoten. Hij is op zakenreis geweest in de States en wil nog 1 ½ kilo aan hamburgers verbranden. De gebroeders Stijnen verschijnen nog in korte broek aan de start, terwijl Joshua, die als laatste arriveert, in volledig wintertenue aan komt fietsen. Opvallende afwezige is Feebie, onze mini uitgave van Arnold Schwarzenegger, Rambo, “The Muscles from Brussels”,  die net terug is van een rijst-dieet-vakantie. Hij stond overigens oog in oog met een Oerang Oetan, en je raadt het al de Oerang sloeg op de vlucht  Met 1 ½ kilo onder zijn vormgewicht durft hij het vandaag niet aan. Gelukkig meldt zich nog een gastrennen, Peet de kitter, zal ons vandaag gezelschap houden. Hopelijk zal hij niet teveel aan ons wiel vastplakken. De rit staat in het teken van de afbouw, dus wordt er gekozen voor een vlak ritje richting Diepenbeek. In Maasmechelen krijgen we te maken met een lekke band van Peet. Natuurlijk wachten en helpen de mannen met het verwisselen van de band. Na het korte oponthoud vervolgens we onze weg, grotendeels over fietspaden en vaak in een bosrijke omgeving. Omdat het onder de bomen nog nat is en er toch al wat bladeren zijn gevallen is het zaak om attent te blijven fietsen en daar waar nodig het tempo aan te passen. We willen het seizoen veilig en zonder valpartijen afsluiten. Zonder noemenswaardige problemen komen we in Diepenbeek aan. We hebben dan net 50 km op de teller staan, We besluiten een terrasje op te zoeken aangezien het nog uit te houden is in het waterige zonnetje. Kopje koffie, glaasje cola en even een lekke band verwisselen. Bij aankomst blijkt namelijk dat Christian een leegloper heeft. Na afgerekend te hebben gaan we weer op pad voor de laatste 40 km. Gelukkig minder bladeren op de weg zodat we het tempo wat kunnen opschroeven. Iedereen doet wat kopwerk. De een wat meer dan de ander, maar dat mag ook wel. Zelfs onze gastrenner wil even zijn goede conditie tonen en trekt even door. Ook Jack verkeert nog in goede vorm en volgt gemakkelijk. En Joshua, die vooraf aan gaf dat we hem na 50 km zouden moeten duwen, laat ook nog geen krimpje. Supertalent heet dat geloof ik. Met net geen 90 km op de teller arriveren we weer in Stein. Het was een heerlijk herfstritje en de afstand was net genoeg. Volgende week staat dus de laatste rit op het programma, hopelijk met nog een mooie opkomst.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Nationale Molendag 2013

Zaterdagmorgen rond de klok van 9 uur is er weer eens telefonisch overleg tussen de mannen die via het forum hebben aangegeven te willen gaan fietsen. Er wordt unaniem besloten de rit te verplaatsen naar de zondag i.v.m. het slechte weer, althans het natte wegdek want de ergste regen is inmiddels weggetrokken. Helaas is Joshua op zondag verhinderd zodat we met 3 man aan de start staan. Arnaud, Christian en Pieter. De rest: blessures, dienstreis, vakantie. Het is vandaag Nationale Molendag dus eigenlijk een beetje onze feestdag. Pech voor de molens maar een geluk voor ons is het bijna windstil. We besluiten om richting Blegny te fietsen, met een vlakke aanloop langs het kanaal richting Vise. Zoals gebruikelijk wordt het werk weer keurig verdeeld en is het tempo gematigd. Zo tussen de 30 en 33 km/u.  Even voorbij Vise bij Richelle beginnen we aan ons wekelijks klimwerk. Nauwelijks nog een meter vlak en continue korte slopende heuveltjes die elkaar snel opvolgen.  Binnen de 40 km fietsen we bijna al onze hoogtemeters  bij elkaar. Het zwaartepunt bevindt zich dus in het midden van de rit. De opeenvolging van de bergjes gaat toch in de benen zitten dus besluiten we in Val Dieu te gaan pauzeren aangezien in Aubel de zondagsmarkt plaatsvindt en het er druk is. Maar ook in Val Dieu is het zeer druk, dit vanwege het Bacchusfeest. Zo druk dat er een lange wachtrij staat in het zelfbedieningsrestaurant. Hier gaan we niet aanschuiven, dan maar geen pauze en snel een zelf meegenomen reepje opeten en dan maar weer verder. Het is trouwens heerlijk fietsweer al laat de zon regelmatig verstek gaan. Nog een laatste klimmetje bij Saint-Jean Sart en vervolgens in dalende lijn richting s’Gravenvoeren. Via het fietspad fietsen we weer rustig terug richting Stein. De laatste reserves worden aangesproken om Stein te bereiken. Toevallig moeten we wel nog even door Elsloo en dus langs de Dikke Stein en is het Arnaud die meteen richting terras stuurt. We hebben het weer verdiend, zoals gebruikelijk, en ik moet zeggen hij smaakt goed. Als de klok 3 uur slaat stappen we op en fietsen we naar huis. Wederom een heerlijk herfstritje.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Gelukkig staan we vandaag weer met 4 man aan het vertrek.

Naast de gebroeders Stijnen zijn ook Jack en Arnaud weer van de partij. Jack zou in supervorm moeten verkeren, want na het Zeeland weekend heeft hij nog de Cofelytour gefietst en is hij nog heen en weer naar Luxemburg gefietst. Hoe het met Arnaud zal gaan is even afwachten, hij heeft namelijk drie weken de fiets niet aangeraakt en heeft daarnaast ook nog een weekje in de bergen gewandeld waar hij zowel rode als gele bloedlichaampjes heeft bijgetankt. In onderling overleg wordt besloten er een tocht van 120 km van te maken. We vertrekken in een comfortabel tempo richting Withuis via de traditionele route. Iedereen laat zich van voren zien. Vanaf de grens steken we binnendoor naar Dalhem en vervolgens Blegney waar Jack toch nog eens moet pissen. We hadden gedacht en gehoopt dat hij hiervan verlost zou zijn omdat het de laatste weken niet meer zo vaak voorkwam, of heeft hij toch last van kopmanstress. Het weer is overigens aangenaam met een heerlijk zonnetje en nog niet al te veel wind. Na Blegny fietsen we richting Herve en Battice waarbij er regelmatig geklommen moet worden. Het zijn vooral de gebroeders die hier het kopwerk op zich nemen, maar de overige mannen kunnen het tempo goed aan. In Dalende lijn gaat het verder naar Val Dieu en Aubel waar we ook de koffiestop hebben en waar het in de zon en uit de wind goed toeven is. Voor dat we weer vetrekken dienen we nog even de band van Pieter te verwisselen aangezien die bij aankomst aan het leeglopen was. Na de pauze fietsen we binnendoor richting Henri Chapelle waar Christian besluit het “Roger- bergje” in de route op te nemen, waarvoor hij door Arnaud wordt bedankt. Het Roger-bergje, omdat Roger hier ooit de bekende man met de hamer tegenkwam. Smal en toch wel steil. Maar vandaag staat ons niemand met een hamer op te wachten en dansen we met ons vier omhoog, zelfs Arnaud vind dat ie gemakkelijk gaat en heeft zich dus voor niks zorgen gemaakt. Het moet trouwens gezegd worden dat Arnaud het voortreffelijk doet na zijn “gedwongen” rust want er wordt al de hele tijd een mooi strak tempo aangehouden. We fietsen verder richting Moresnet en Gemmenich en steken in Epen de grens weer over. Normaal gesproken zou nu het tempo omhoog vliegen, maar vandaag wordt het rustig aan gedaan. Wij houden ons aan een snelheid van rond de 35 km/u hetgeen hard genoeg is nu we zo langzaam aan in de afbouwfase van het seizoen belanden. Via Valkenburg gaat het richting Meersen waar we in de buurt van het vliegveld nog even een collectieve plaspauze inlassen, dit keer op verzoek van Pieter en dus niet van Jack. Nadat we zijn uitgepist fietsen we langs het vliegveld met flinke tegenwind naar Geulle en Elsloo waar we besluiten nog een pint te pakken op het terras van de Dikke Stein. Wie weet is dit de laatste keer. Maar als het zonnetje achter de wolken verdwijnt en het toch wat fris begint te worden stappen we weer op en fietsen we rustig terug naar Stein. Het was een lekker ritje, zoals gezegd goed ingedeeld en niet te gek gedaan, hetgeen toch nog resulteert in een gemiddelde van 29,5 km/u en 1375 HM hetgeen aangeeft dat we ook niet hebben getreuzeld. Vanaf volgende week zullen we een uurtje later vertrekken en laten we hopen dat we de resterende 4 ritten nog een mooie opkomst zullen hebben.

ingezonden door Christian

Lees meer »

Lusje Herve met z'n twee

Alweer met z’n tweeën aan de start. Vrijdag heeft bijna iedereen zich via het FORUM afgemeld. Dus zit er niks anders op om er weer een koppelkoers van te maken. Misschien zou het verstandig zijn een tandem aan te schaffen. Nadeel is dan wel dat steeds dezelfde het kopwerk moet doen. Dus toch maar niet. We willen nog optimaal profiteren van het weer en de Zeelandconditie, dus besluiten we een ritje van ongeveer 130 km richting Herve te maken. Toch maar rustig van start gaan, want er staan toch de nodige hoogtemeters op het programma. Vlakke aanloop richting Eijsden waar we af en toe in de drukte van de Mergelheuvelland Tweedaagse belanden. Vanaf Eijsden is er geen enkele meter meer vlak en klimmen we in verschillende etappes en wat gekronkel richting Battice waar we het hoogste punt van vandaag zullen bereiken, 321 mtr.  Daarna volgt er nog een extra lusje om Bolland en Herve waarna we weer in Battice terugkeren. Ook vandaag zullen we niet pauzeren, gezien de huidige conditie is dat niet nodig.  Gelukkig staat er vandaag niet al te veel wind en dat beetje wat er waait  hebben we vanaf nu grotendeels  in de rug. We fietsen verder richting Aubel, inmiddels hebben we de meeste hoogtemeters achter de rug zodat we het tempo wat kunnen opschroeven. Dit is ook wel nodig want door het nodige klimwerk is het gemiddelde gezakt tot slechts 27 km/u. Via Teuven rijden we Limburg weer binnen. Van Euverum naar Rijmerstok loopt het nog even vals plat omhoog. Daarna gaat het in meest dalende lijn huiswaarts. Omdat we de rit goed hebben ingedeeld, kunnen we de laatste 20 kilometer weer goed doorrijden. Toch beginnen we de benen wel een beetje te voelen. Dat is natuurlijk het nadeel van een klein gezelschap. Toch komen we nog redelijk fit thuis. We hebben een mooi strak tempo kunnen aanhouden en hebben nergens oponthoud gehad, dus het was weer een leuk ritje. Toch mis je af en toe de stomme kal, het gehijg en gekreun en het gefoeter  van de andere mannen.  Dus nu maar hopen op een grotere opkomst voor volgende week

ingezonden door Christian

Lees meer »